รอยอาฆาต

“เพราะถ้าคุณภามอยากจะฆ่าเจ้าสัว ก็คงทำไปตั้งแต่เจ้าสัวคิดจะฆ่าคุณอัณแล้วครับ” อัณศยาตกใจถามว่าเจ้าสัวคิดจะฆ่าตนเหรอ “ครับ...คุณอัณคงไม่เคยรู้เหตุผลใช่ไหมครับว่าทำไมคุณภามถึงได้บอกเลิกกับคุณอัณ”

“เจ้าสัวเสนอเงินกับตำแหน่งให้คุณภาม เขาก็เลยบอกเลิกฉัน” อัณศยาบอกตามที่ถูกเสธ.เป้าเป่าหู

“ไม่ใช่ครับ...มันไม่ใช่แบบนั้น ความจริงก็คือคุณภามเกิดไปรู้ความลับเรื่องเจ้าสัวไพศาลเป็นคนสั่งฆ่าคุณพิธานกับคุณพระพาย จนทำให้เจ้าสัวไพศาลกับคุณภามทะเลาะกัน...”

อัณศยานึกได้ถึงวันที่เธอยังเป็นนักศึกษาฝึกงานแต่เริ่มคบหากับภามแล้ว เดินผ่านห้องทำงานเจ้าสัวไพศาลซึ่งเป็นประธานบริษัท ได้ยินภามกับเจ้าสัวทะเลาะกันอย่างรุนแรง ซ้ำเจ้าสัวยังทำร้ายภามถึงเลือดตกยางออกอีกด้วย

เมื่อภามออกมา เธอถามเขาว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมท่านต้องทำรุนแรงกับเขาขนาดนี้ ภามบอกว่าไม่มีอะไร ครั้นเธอจะเช็ดเลือดให้เขาก็บอกไม่เป็นไร แล้วเดินไปเลย

แต่ขณะที่อัณศยากับภามหยุดพูดกันนั้น เจ้าสัวไพศาลยืนมองอยู่ที่ประตูห้องทำงานสีหน้าขึ้งเครียด

กำจรเล่าต่อจากเหตุการณ์ที่อัณศยาประสบด้วยตัวเองว่า

“เย็นวันนั้น เมื่อเจ้าสัวไพศาลกลับถึงบ้าน ท่านก็นัดลูกน้องมาที่บ้านเพื่อวางแผนปิดปากคุณภาม โดยคิดจะใช้คุณอัณศยาเป็นเครื่องต่อรอง”

“เอาฉันเป็นเครื่องต่อรอง?” อัณศยาพึมพำทั้งตกใจและแปลกใจกับเรื่องที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อน

เย็นวันนั้นเอง เจ้าสัวก็เรียกเค ลูกน้องคนหนึ่งมาพบแล้วเอารูปถ่ายของอัณศยาในชุดนักศึกษาให้ดูบอกว่าเธอชื่ออัณศยาเป็นแฟนไอ้ภามน้องชายตนเอง เคดูรูปแล้วถามว่าจะให้ตนทำยังไง

“ไปจับมันมาเป็นตัวประกัน แล้วรอคำสั่ง ฉันจะใช้มันเป็นเครื่องต่อรอง ถ้าไอ้ภามไม่ยอมหุบปาก นังผู้หญิงคนนี้ก็ต้องตาย”

เจ้าสัวไพศาลสั่งการเลือดเย็น เครับคำสั่งแล้วดูรูปอัณศยาอีกที

กำจรยืนแอบฟังอยู่หน้าห้อง เขารีบถอยออกไปโดยที่ไพศาลและเคไม่รู้ตัว แล้วรีบไปบอกภามว่า เจ้าสัวไพศาลกำลังจะจับตัวคุณอัณศยาเป็นตัวประกัน ภามแปลกใจถามว่าทำไม

“ผมไม่รู้ครับ...ตอนนี้เจ้าสัวกำลังคุยกับ

พวกนักเลงอยู่ในห้องทำงานครับ”

ภามรีบไปที่ห้องทำงานเจ้าสัวทันที

ooooooo

เครับงาน บอกเจ้าสัวว่าจะรีบจัดการให้เร็วที่สุดไม่ต้องห่วง ลุกไหว้ลาแล้วจะออกจากห้อง

ภามเข้ามาพอดี ทั้งสองเผชิญหน้ากัน ภามจำเคได้ว่าเป็นคนที่ขับรถมาเฉี่ยวตนแล้วลงมาหาเรื่องกระทั่งแทงตนบาดเจ็บ ดีแต่วันนั้นอัณศยานั่งรอรถเมล์อยู่เห็นเหตุการณ์จึงตะโกน “ช่วยด้วยๆ...ตำรวจ... ตำรวจ!” เคกับพวกจึงรีบขึ้นรถหนีไป

 “แก...” ภามจ้องหน้าเค

 “เจอกันอีกแล้วนะครับ คุณภาม...” เคทักกวนๆ ภามหันถามเจ้าสัวไพศาลทันทีว่า