ระบำมาร

สุดท้ายจวบจนฟ้าสว่าง รัชดานั่งหลับคาเก้าอี้ เสียงนาฬิกาปลุกให้เขาตื่น รัชดาสะดุ้งลุกขึ้น พบว่ามีผ้าห่มตัวเขาอยู่ แสดงว่าถวิกาเป็นคนทำ เขารีบลุกขึ้นตามหาเธอทั่วห้อง ไม่มี! จึงรีบวิ่งออกมาที่ชายหาด 

มองไปเห็นถวิกายืนอยู่ในน้ำทะเลถึงหัวเข่า ในมือประคองบางอย่าง เขารีบวิ่งลุยน้ำไปหาเธอ บอกคิดว่าเธอหนีกลับไปแล้ว หญิงสาวกลับขอให้เขาช่วย

“ฉันจะเอาปลาดาวไปปล่อยให้ไกลที่สุด คนจะได้ไม่จับขึ้นมา คุณเอามือป้องกันคลื่นให้ทีสิคะ” ถวิกาพยายามประคองดาวทะเลไปปล่อย รัชดาเห็นบอกว่ามันตายแล้ว แต่เธอยืนยันว่าตอนเจอมัน มันยังขยับอยู่ เขาจึงเอานิ้วจิ้มที่ตัว ดาวทะเลนิ่งไม่ไหวติง

ถวิกาน้ำตาซึมมองซากปลาในมือ รัชดาเห็นแล้วไม่เข้าใจจิตใจเธอจริงๆ

ooooooo

เช้าตรู่อัสดมแต่งตัวไปทำงาน พยายามโทร.หาถวิกาด้วยความเป็นห่วง จนชลิตามองอย่างจับผิด เขาจึงโกหกว่าต้องโทร.ปลุกลูกค้าไปขึ้นเครื่อง นี่โทร.ให้แม่บ้านไปปลุกแทน

ถวิกาปิดเครื่องโทรศัพท์ กำลังช่วยกันฝังดาวทะเลในทรายกับรัชดา เธอเล่าให้เขาฟังว่า พี่สาวเคยเอาใส่ขวดโหลมาฝากตอนเด็กๆ เพราะตนไม่ได้ไปเที่ยวทะเลด้วย

“เขาห้ามจับสัตว์ทะเลกลับบ้านนะคุณ มันผิดแล้วที่ถูกต้องเรียกดาวทะเลไม่ใช่ปลาดาว”

“ตอนนั้นฉันกับพี่ยังเด็กน่ะคุณ ฉันรักดาวทะเลตัวนั้นมากเลย มันเป็นสัตว์เลี้ยงตัวแรกของฉัน เลี้ยงได้สักพักมันก็ตาย ฉันร้องไห้ตั้งหลายวันแน่ะ...ฉันเก็บซากดาวทะเลในขวดโหลแก้ว พ่อฉันเอาซากไปโยนทิ้ง ดาวทะเลก็เหมือนฉัน เป็นสิ่งมีชีวิตเล็กๆที่ไม่มีค่า ถูกทอดทิ้ง”

รัชดามองถวิกาด้วยความสงสาร นึกอยากกอดแต่ไม่กล้า จึงได้แต่ปลอบ “คุณค่าของชีวิต ไม่ได้อยู่ที่ใครให้ค่าเรา อยู่ที่เราให้ค่าตัวเองต่างหาก...คุณอย่าเอาชีวิตไปผูกติดกับใคร บางครอบครัวพ่อแม่ก็ไม่ดีกับลูก เป็นที่ยึดเหนี่ยวจิตใจให้ลูกไม่ได้”

“ไม่ให้ยึดเหนี่ยวกับพ่อแม่ แล้วจะให้ยึดเหนี่ยวกับใครล่ะคะ”

“ยึดหลักความดีไง” แล้วรัชดาก็คุยตลกให้ผ่อนคลาย “ลองเลี้ยงปลากัดไหมคุณ เลี้ยงง่าย ระวังอยู่อย่างเดียว ระวังมันกัด” ถวิกาหัวเราะออกมาได้ รัชดายิ้มออก ถามทำไมเธอไม่หนีกลับ

“ตีตั๋วกลับให้เสียตังค์ทำไมล่ะคุณ นั่งรถยนต์ฟรีเพื่อประชาชีดีกว่า ไปกินข้าวกันค่ะ ฉันหิวมากเลย หิ้วท้องรอคุณตื่นเนี่ย” ถวิกาพูดคุยยิ้มแย้มเหมือนไม่ได้โดนจับตัวมา

รัชดาแย็บถามจะไม่ยอมบอกจริงๆหรือว่ามีเบื้องหลังอะไรกับอัสดม ถวิกาหน้านิ่วรำคาญที่เขาเซ้าซี้จะเดินหนี เผอิญชนพนักงานเสิร์ฟที่ยกแกงส้มหกกระเซ็นใส่เสื้อและเข้าตา...รัชดารีบพาเธอกลับห้องเพื่อล้างตาและเนื้อตัว ถวิกาไล่ให้เขาออกไปรอ นอกห้อง พอเขาออกไปแล้ว เธอจะถอดเสื้อผ้า หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาวางสองเครื่อง เครื่องหนึ่งคุยปกติ อีกเครื่องใช้ไลน์หาสาทินีในนามของปลาดาวแล้วเธอก็ไลน์ข้อความไปถามสาทินีว่า