ตอนที่ 7
แมทธิวผงะถอยห่างตั้งสติก่อนจะโต้ว่า “เธอไม่ใช่หนูมา!”
“แล้วกัน! ถ้าไม่ใช่หนูมาแล้วจะเป็นใครล่ะคะ ดูหน้าหนูมาดีๆสิคะ”
“เธอเป็นแม่มด!” แมทธิวผลักมาริสา เธอเริ่มไม่พอใจโวยกลับ
“ไอ้หน้าโง่ ผู้หญิงเขาอุตส่าห์เข้ามาหา”
“ออกไปจากร่างหนูมาเดี๋ยวนี้!”
โมนาในร่างมาริสาท้าว่าถ้าไม่ออกล่ะ แมทธิวขู่จะเผาทั้งเป็น เธอหัวเราะเยาะเพราะเท่ากับเผามาริสาไปด้วย หมอหนุ่มชะงัก โมนาขู่กลับ
“ไม่ว่าแกจะทำอะไรฉัน นังคนนี้ก็ต้องมีอัน เป็นไปด้วย ไม่เชื่อก็ลองดู” ว่าแล้วก็เดินมาที่หน้าต่าง “ฉันจะกระโดดลงไปให้ร่างนังนี่หักเป็นท่อนๆ”
แมทธิวตกใจจับแขนไว้ ขอร้องอย่าทำอะไรมาริสาแล้วถามว่าเธอต้องการอะไร โมนาบอกว่าต้องการให้ณิศรา...แล้วนึกได้ว่าถ้าพูดออกไปทุกคนจะรู้ว่าโรมเป็นพ่อมดจึงเปลี่ยนเรื่อง
“ถ้าพวกนายสมคบกันทำอะไรฉัน นังคนนี้ต้องมีอันเป็นไปด้วย อย่าลืม!” โมนาเดินออกจากห้องแมทธิว เข่นเขี้ยว “ฉลาดนักเรอะไอ้นักล่า ในเมื่อไม่อยากได้นังคนนี้ก็ไม่เป็นไร ฉันเอาไปให้คนอื่นก็ได้” โมนากลับเข้าห้องมาริสา เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดปกติแล้วเดินออกจากห้อง
แมทธิวยืนมองที่หน้าต่างเห็นมาริสาเดินไปพูดกับการ์ดหน้าประตูแล้วเดินออกไป แมทธิวรีบตามไปบอกให้การ์ดเปิดประตูวิ่งตาม เขาร้องเรียกมาริสาให้หยุด แต่เธอกลับวิ่งกระโดดตัวลอยไปอย่างเร็วขึ้นๆ...แมทธิวคิดในใจว่าจะต้องตามให้ทัน ทันใดนั้นเองเขาก็ต้องประหลาดใจ เมื่อตัวเขาวิ่งตัวลอยได้แบบเดียวกับมาริสา แถมยังกระโดดข้ามไปดักหน้าเธอได้ทัน
“เฮ้ย! ทำได้ยังไง” แมทธิวงงตัวเอง
“นายเป็นใครกันแน่!”
“เป็นนักล่าแม่มด”
“นักล่าไม่น่าทำได้ขนาดนี้”
แมทธิวไม่สนใจสั่งให้ออกจากร่างมาริสา โมนายื้อไม่ออก แมทธิวหลับตาปล่อยพลังแบบพ่อมดใส่
โดยอัตโนมัติ มาริสาตะลึงหลบไม่ทันโดนพลังอัดลอยไปกระแทกต้นไม้ โมนากลิ้งออกจากร่างมาริสา เธอลุกขึ้นโวย
“นายไม่ใช่นักล่า! นายเป็นพ่อมด!” ว่าแล้ว
ก็หายตัววับไป
แมทธิวรีบเข้าประคองร่างมาริสา เธอรู้สึกตัว
นิ่วหน้าด้วยความเจ็บ หมอหนุ่มรีบอุ้มเธอกลับเข้าบ้าน เธอตกใจขอเดินเองแต่เขาไม่สนใจ การ์ดรีบเปิดประตูรับอย่างงงๆ...
โรมมาเข้าเวรที่โรงพยาบาลเวทมนตร์ จู๊ฟกับซูซี่รายงานว่าคนไข้รออยู่หลายคน โรมจึงถามถึงเดวิดกับโมนา ทั้งสองบอกว่ายังไม่มา ไม่ทันไรโมนาก็ส่งเสียงว่ามาแล้ว เกอร์ทรู้ดเดินตามต่อปากต่อคำกับซูซี่และจู๊ฟ โมนาเอ็ดให้ทุกคนหุบปาก










