ตอนที่ 2
โมนาอึ้ง โรมเดินจากไปในความมืด เกอร์ทรู้ดวิ่งมาเห็นโมนาร้องไห้ก็เข้าปลอบ โมนามั่นใจว่าโรมต้องชอบมนุษย์ผู้หญิง เกอร์ทรู้ดแนะให้ไปควักหัวใจผู้หญิงคนนั้นทิ้งเสีย แต่โมนากลัวโรมจะโกรธ เกอร์ทรู้ดจึงให้ไปพึ่งทาฮีร่า เพราะเธออยากให้โรมแต่งงานกับโมนาอยู่แล้ว
รุ่งเช้าเกอร์ทรู้ดไปเชิญทาฮีร่ามาที่บ้านโมนา หมอสาวทำทีตำหนิพี่เลี้ยงไม่น่าเล่าเรื่องโรมให้ฟัง เกอร์ทรู้ดตีหน้าเศร้าบ่น
“เพราะเกอร์ทรู้ดเป็นห่วงคุณหมอโรมเช่นเดียวกับหมอโมค่ะ เกอร์ทรู้ดไม่อยากเสียหมอเก่งๆไปให้พวกมนุษย์”
“เกอร์ทรู้ดมาเล่าน่ะดีแล้ว ยายจะได้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร”
“เห็นไหมคะ เกอร์ทรู้ดบอกแล้ว!” เกอร์ทรู้ดพลั้งปาก โมนาถลึงตาปราม ทาฮีร่ามองอย่างสงสัย โมนารีบแก้ตัวว่าบอกแล้วไม่ให้บอกคุณยาย ทาฮีร่าจึงย้ำว่าเรื่องนี้ต้องเล่า
ทาฮีร่ากลับมาบ้านบอกโรมว่าไปทาบทามโมนาให้แต่งงานกับเขา โรมตกใจจะค้าน ทาฮีร่าตัดบทว่าต้องการใช้สมาธิช่วยชิคเก้นให้กลับสภาพเดิม โรซี่กับชิคเก้นรู้ทัน แต่โรซี่ก็รู้สึกปลื้มโมนาอยู่ไม่น้อย ชิคเก้นติงว่าใครปลื้มไม่สำคัญเท่าโรมปลื้มหรือไม่
ooooooo
เดวิดตั้งปณิธานต่อหน้ารูปฮันนา จะฆ่านักล่าให้ได้ถึงแม้ต้องตายก็ยอม เพื่อจะได้มีตัวตนในสายตาพ่อบ้าง ไม่ให้พ่อเหยียดหยามราวตนไม่ใช่ลูก...เดวิดขี่ไม้กวาดมุ่งหน้าไปเมืองมนุษย์
นาดาลหลบมุมมองอย่างสาแก่ใจจะคอยฟังข่าวย่าฆ่าหลานตัวเอง เมฆดำก่อตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว เกิดกระแสลมรุนแรง เดวิดบังคับไม้กวาดไม่ได้ เอียงไปเอียงมา เสียงอันทรงอำนาจดังถามขึ้นว่านั่นใคร! ประกอบกับฟ้าผ่าเปรี้ยงลงมา เดวิดพลัดตกจากไม้กวาด มีมือเอื้อมมาจับข้อมือเขาดึงขึ้นไปนั่งบนพรม เขาหันมาขอบคุณดร.พีทผู้ที่ช่วยเขาไว้ แล้วเรียกไม้กวาดมาถือไว้
“เธอนี่ถ้าไม่เชี่ยวชาญการรักษาคนไข้เสียอย่าง คงต้องถูกขับออกไปจากดินแดนเวทมนตร์แน่! พ่อมดอะไรแค่ขี่ไม้กวาดก็ให้ตกลงไปได้”
“พ่อนาดาลของผมก็พูดอย่างนั้นเหมือนกันครับ ผมเป็นพ่อมดที่ไม่เอาไหน”
“นาดาลก็ดีแต่พูด ยังกับตัวเองเก่งนักนี่ รู้นะไม่ใช่ไม่รู้ เธอยังดีกว่าตรงที่เก่งวิชาการจนเป็นพ่อมดหมอได้...นี่กำลังจะไปทำงานเรอะ”
เดวิดรับสมอ้างว่าใช่ ดร.พีทจะแวะไปเอาไม้กวาดลืมไว้ที่ป่าช้าตอนเข้าไปเก็บสมุนไพร แต่จะไปส่งเขาให้ก่อน เดวิดบอกไม่เป็นอะไร เขาไม่กล้าบอกว่าจะไปเมืองมนุษย์
พายุกระหน่ำฝนฟ้ายังคะนองอยู่ ดร.พีทแวะมาหานาดาลที่บ้าน กว่าจะแทรกตัวเข้าประตูบ้านได้แทบแย่ นาดาลแปลกใจจะมาทำไม หรือมาดูอาการของตนจึงรีบบอกว่าตนหายดีแล้ว










