พ่อมดเจ้าเสน่ห์

“หนูมาเป็นเด็กดีของย่าเสมอ ไม่เคยทำให้ย่าหนักใจเลย...เสียอย่างเดียว”

ทุกคนมองอย่างตกใจ มาริสารีบถาม “หนูมาทำอะไรให้คุณย่าไม่พอใจเหรอคะ”

“เรามันเสียสละจนเกินไป!” ตลับยิ้มให้อย่างเอ็นดู “ย่ารู้นะว่าหนูมาไม่ยอมเรียนหมอทั้งๆที่เรียนได้ เพราะอะไร...เพราะหนูณิบังคับใช่ไหม!”

เหตุการณ์ในตอนนั้น ณิศราเรียกมาริสาเข้ามาถามว่าเธอจะเรียนหมอหรือ มาริสาตอบว่าเห็นแมทธิวเรียนหมอจึงอยากเรียนบ้าง ณิศราตีหน้าเศร้ารำพันว่าตนคนเดียวที่เรียนพยาบาล เพราะตนไม่เก่งเหมือนคนอื่น ต้องโดนประณามหยามเหยียด ตนเครียดจนอยากตาย... มาริสาตกใจปลอบว่าชีวิตเป็นสิ่งมีค่า ณิศราจึงขอให้มาริสาเรียนพยาบาลเป็นเพื่อนกัน มาริสาใจอ่อนยอมตามคำขอทั้งที่อยากเป็นหมอมากกว่า

โรมเห็นถึงความเห็นแก่ตัวของณิศรา รู้สึกหงุดหงิดใจอย่างบอกไม่ถูก แต่ก็ได้รู้ข้อมูลว่าเธอเป็นพยาบาล ต้องรู้ให้ได้ว่าประจำโรงพยาบาลไหน

แมทธิวเดินมาส่งตลับที่ห้องนอน ตลับให้เขาเข้ามาคุยด้วยก่อน เธอเกริ่นว่าตัวเองแก่ลงไปเยอะ คุณหมอหนุ่มยอว่าเห็นย่ามาแต่เล็กอย่างไรก็ยังเป็นอย่างนั้น ตลับปลื้มคำยอของหลาน

“ย่าแก่มากแล้วจริงๆ แล้วตอนนี้ใกล้จะถึงเวลาที่ย่าจะต้องแต่งตั้งทายาทของย่าแล้ว และย่าก็ยังมองไม่เห็นใครเลย นอกจากหลาน...แมทธิว” เขาจะแย้ง ตลับชิงพูดต่อ “หลานรู้ใช่ไหมว่าเราเป็นตระกูลนักล่าแม่มด!”

“ครับ...แต่คุณพ่อยังอยู่ อาไพจิตรก็ยัง...”

“หลานเป็นผู้ที่เหมาะสมที่สุด!”

นาดาลได้ยินทุกคำของตลับผ่านลูกแก้ววิเศษ หัวเราะร่าสมใจ “ใช่แล้ว ลูกของข้าเป็นผู้ที่เหมาะสมที่สุด ที่จะทำลายล้างตระกูลของแกทั้งตระกูล! นังหมาล่าเนื้อแก่!”

ขณะเดียวกันตลับชะงักรู้สึกได้ว่ามีคนจ้องมอง ไล่แมทธิวให้กลับห้องโดยไม่บอกอะไร รุ่งเช้าตลับเล่าให้ชดกับจันฟัง ทั้งสองแปลกใจที่ท่านไม่ได้กลิ่นพ่อมดแม่มด ตลับคิดว่าตนแก่ลงความสามารถก็ถดถอยลง จะต้องหาผู้สืบทอดรุ่นต่อไป นั่นหมายถึงแมทธิว ชดแย้ง

“แต่คุณแมทธิวมีจิตใจอ่อนโยน...”

“นั่นดูจากภายนอก ลึกๆแล้วแมทธิวมีความแข็งแกร่งและเด็ดขาดมาก ฉันเชื่อว่าฉันดูไม่ผิดหรอก” สีหน้าตลับมั่นอกมั่นใจเป็นอย่างยิ่ง

ooooooo

ผ่านไปหลายวัน ชิคเก้นกังวลใจที่โรซี่ยังคิดคาถาไม่ออก กลัวตัวเองจะต้องกลายเป็นสุนัขตลอดไป ทาฮีร่าเดินมาถามชิคเก้นว่าชอบเป็นสุนัขหรือแมวมากกว่ากัน โรซี่ทำท่าขัดใจ บ่นว่าทั้งสองทำเสียสมาธิ แล้วเมื่อไหร่จะนึกออก บ่นแล้วก็กลายเป็นควันสีชมพูกลับเข้าตะเกียง

ทาฮีร่ารู้ทันว่าหลานทำโมโหกลบเกลื่อน หันมาชวนชิคเก้นออกไปเที่ยว ชิคเก้นดักคอว่าจะไปหาเรื่องวุ่นวายอีก แม่มดพันปียักไหล่ แล้วหายตัวแว้บ ชิคเก้นรีบตามแม้ร่างจะยังเป็นสุนัข