พ่อมดเจ้าเสน่ห์

สุดท้ายทาฮีร่าก็ไม่มีสมาธิจะนึกคาถาเสกชิคเก้นกลับเป็นสุนัขได้อีก เพราะมัวแต่คิดเรื่องหมอแมทธิวต้องไม่ใช่มนุษย์ โรซี่บ่นว่าเฟลตลอด คงต้องปรึกษาหมอโรมเสียแล้ว

โมนากำลังเซ็งที่ไม่รู้ว่านาดาลเป็นอย่างไรบ้าง พอเห็นเดวิดเดินผ่านไปก็รีบตามถาม เดวิดบอกว่าสบายดีไม่ต้องห่วง ตนเป็นหมอเหมือนกันดูแลพ่อได้ โมนาไม่พอใจเดินตามทะลุประตูห้องเดวิดเข้าไปเถียงกันยกใหญ่ เดวิดจึงพูดอย่างดูถูก

“ถามจริงๆเถอะ คุณสนใจพ่อผมหรือตัวผมกันแน่!”

โมนาฉุนสุดขีด ปล่อยพลังใส่เดวิดกระเด็นทะลุกำแพงกระแทกพื้นเลือดไหลมุมปาก โมนาตามเหยียดหยาม “อย่าได้มาสะเออะกับฉัน อย่างนายมันก็เก่งได้แค่ปาก เรื่องเวทมนตร์คาถาสอบตก!” พูดจบก็สะบัดหน้ากลับไป เดวิดได้แต่มองตามอย่างเคียดแค้นเพราะรู้ตัวว่าสู้ไม่ได้

โมนาหงุดหงิดเล่าเรื่องให้โรมฟัง โรมติงที่ไปยุ่งเรื่องของคนอื่น โมนาจึงบอกว่าอยากรู้ว่านาดาลใช้พลังชีวิตทำอะไรจนร่างกายทรุดโทรม แล้วขอให้โรมไปช่วยดูให้ โรมไม่อยากยุ่ง

“ผมแทบจะไม่ค่อยได้พูดคุยกับแกเลย”

“แต่โมนาเคยเห็นสายตาที่แกมองโรม โมนาว่าแกเอ็นดูโรมมากกว่าอีตาเดวิดอีกนะ”

แม้ไม่อยากยุ่งแต่โรมก็เป็นห่วงนาดาลเหมือนกัน จึงโฉบไปเยี่ยมยามค่ำ นาดาลได้ยินคนมาเคาะประตู เดินมาเปิดอย่างหงุดหงิดจะไล่ แต่พอเห็นโรมก็เปลี่ยนท่าทีทันที พูดคุยด้วยอย่างดี เดวิดเดินออกมาไล่ โดนนาดาลเอ็ดต่อหน้าโรม ทำให้เขาน้อยใจ พอโรมกลับไปเขาก็ถามพ่อ

“ไอ้หมอโรมมันดียังไง พ่อถึง...”

“เขาดีตรงที่เขาเก่งกว่าแกน่ะสิ! แกมันไม่ได้เรื่องสักอย่าง เวทมนตร์แค่หางอึ่งที่แกมีจะไปสู้กับพวกนักล่าได้ยังไง”

“ผมพยายามแล้ว...” เดวิดขบกรามแน่น นาดาลผลักหน้าหงาย

“แกยังพยายามไม่พอ! แกอยากจะให้แม่แกตายไปโดยที่ไอ้พวกนักล่ามันหัวเราะเยาะไปตลอดกาลงั้นเรอะ มันคงจำเอาไว้เล่าให้ลูกหลานฟังแล้วหัวเราะเยาะฉัน ที่ช่วยแม่แกเอาไว้ไม่ได้ ต้องทนดูแม่แกถูกเผาทั้งเป็นไปต่อหน้าต่อตา”

เดวิดเสียใจจากการถูกบีบคั้น นาดาลยังตอกย้ำว่าถ้าเขาแก้แค้นให้แม่ไม่สำเร็จก็จะต้องทนฟังคำพูดอย่างนี้ไปจนกว่าพ่อจะตาย เดวิดรักพ่อมากรีบถามว่าคนที่ฆ่าแม่เป็นใคร นาดาลยิ้มสมใจพาเดวิดไปดูในลูกแก้ววิเศษ เห็นสถานที่บ้านและตัวตลับกับชดและจันที่เป็นลูกมือ และยังให้เห็นโรงพยาบาลอัครเดชฤทธิ์ที่เป็นของตลับด้วย กำชับให้เดวิดไปเป็นหมอที่นั่น เขารับคำจะลาออกจากโรงพยาบาลเวทมนตร์วันพรุ่งนี้ นาดาลปรามต้องรอให้เขาฝึกอาคมให้พร้อมกว่านี้