ตอนที่ 2
ตลับยืนอยู่ริมหน้าต่าง กำลังมองไปที่ลานหลังบ้าน ดูชดกับจันคุมคนงานต่อไม้กางเขนไว้เผาพ่อมดในคืนนี้ ภาพในอดีตผุดขึ้นในความทรงจำของตลับ
พิชัยสามีของตลับ เขาพลาดท่าเสียทีให้กับแม่มดสาวลอร่าที่ยั่วยวนให้หลงใหล ตลับเตือนว่าเธอเป็นแม่มดก็ไม่เชื่อ จนกระทั่งถูกควักหัวใจออกมาต่อหน้าต่อตาตลับ เธอเสียใจมาก
ชดเข้ามารายงานว่าแท่นเผาเสร็จเรียบร้อยรอให้ตลับไปปิดยันต์และกำกับคาถา “คุณท่านเจ้าคะ เมื่อกี้ชดลงไปดูพ่อมดหนุ่มนั่นที่ห้องใต้ดินมา ยังหนุ่มยังแน่น...”
“แกจะพูดว่ายังไง” ตลับจ้องหน้าเขม็ง
“ชด...เอ้อ...ชดกำลังจะพูดว่า หน้าตาเขาดูคุ้นๆ อย่างประหลาดน่ะเจ้าค่ะ...”
“แกกำลังจะหลงกลมัน มันจะสะกดแกให้เมตตาสงสารและปล่อยมันไป”
“อุ๊ย! ชดไม่มีวันทำอย่างนั้นหรอกเจ้าค่ะ”
“อย่าประมาท ดูคุณพิชัยเขาเป็นนักล่าผู้ยิ่งใหญ่ แต่สุดท้ายกลับถูกนังแม่มดใช้เวทมนตร์ล่อลวง แล้วควักหัวใจออกมาต่อหน้าต่อตาฉัน ฉันไม่มีวันลืมเหตุการณ์วันนั้นเลย...พ่อมดแม่มดสมัยนี้สามารถซ่อนกลิ่นของมันได้ ฉะนั้นอาจเป็นได้ว่ามันเข้ามาปะปนในหมู่โลกของเราแล้ว”
ตลับลงมาที่ห้องใต้ดินกับชด เค้นถามเดวิดว่ามีพ่อมดแม่มดมาโลกมนุษย์กี่ตน เขาตอบว่าเยอะแล้วพยักหน้าไปที่ชดว่านั่นก็ใช่ ตลับโมโหยื่นมือไปทำเหมือนบีบ เชือกรัดเดวิดแน่นขึ้นจนร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด ตลับตวาดให้เลิกอวดดีเป็นแค่พ่อมดปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม
“จะทำอะไรก็ทำ! ฉันไม่กลัวพวกแก พวกแกมันร้ายยิ่งกว่าพ่อมดแม่มด! พวกเราไม่เคยเผาใครทั้งเป็น”
“แต่พวกแกควักหัวใจมนุษย์ ซึ่งก็ไม่ได้เลวน้อยกว่าเผาใครทั้งเป็นหรอก”
“แกเผาแม่ฉัน!”
“คุณท่านคะ ลูกแม่มดตนนั้นนั่นเอง!”
ตลับจ้องมองเดวิด เข่นเขี้ยวจะเผาเขาให้เหมือนที่เคยเผาแม่เขาในคืนนี้
ooooooo
แมทธิวกับวิวรรณกลับจากทานกลางวัน เจอมาริสาคุยอยู่กับมธุรสเรื่องคนไข้ปรารถนา แมทธิวบอกมาริสาว่าจะกลับบ้านก่อนมีธุระด่วน ให้ไปบอกกุลนภาด้วยวันนี้ต้องกลับเอง วิวรรณอาสาไปบอกให้ ด้วยหมั่นไส้ที่แมทธิวดูจะเอ็นดูน้องสาวคนนี้เกินเหตุ
พอวิวรรณมาบอกกุลนภาก็ฟ้องว่ามาริสาทำตัวน่าเกลียด ดูราวกับจะรักและหวงแมทธิวเหมือนไม่ใช่พี่น้องกัน กุลนภาบอกไม่ต้องสนใจกับแค่ลูกสาวใช้ในบ้าน ถึงอย่างไรตนก็สนับสนุนเธอ วิวรรณสะใจเมื่อรู้สถานะของมาริสา
แมทธิวกลับถึงบ้าน อุษณีย์รออยู่หน้าตึกสีหน้าเป็นกังวล แมทธิวปลอบและจะไปคุยกับตลับให้ ไม่ทันจะไปตลับโผล่มามองอุษณีย์อย่างเย็นชา แล้วบอกหลานชายว่ามีเรื่องจะคุยด้วย










