เพลิงพรางเทียน

“ถึงตอนนั้นเธอได้ความสะใจ แล้วผัวเธอล่ะ” ปติมาชะงัก “เธอบอกฉันว่าเธอต้องการรักษาสถานภาพครอบครัวของเธอเอาไว้ไม่ใช่เหรอ ถ้าเธอทำอย่างนั้นอินทร์ไปหามันแน่ๆ ใจเย็นๆ ค่อยๆคิด เอาให้เธอตัดสินใจเด็ดขาดว่าพร้อมจะเสียผัวให้นังกลินท์จริงๆ...ฉันยังยืนยันว่าฉันจะช่วยเธอลุยมันเหมือนเดิม!”

ปติมาได้สติ นิ่งไปอึดใจแล้วร้องไห้ในอ้อมกอดของแพม...

กลินท์ลงจากรถแล้วไม่รู้จะทำยังไง เห็นคนเดินผ่านมาเลยเข้าไปขอยืมโทรศัพท์จะโทร.หาเบนแต่จำเบอร์ ไม่ได้แม่นเลยกดมั่วๆไป

เบนถูกอินทร์ต่อยนั่งหน้าช้ำอยู่ เน่าไปซื้ออาหารกลับมาถามว่าหน้าทำไมเป็นอย่างนี้ เบนบอกว่าอาจเป็นเพราะตนไปแย่งแฟนคนอื่น เน่าถามว่าอินทร์หรือ เขาส่งคนมาเคลียร์ใช่ไหม ก็พอดีโทรศัพท์เบนดังขึ้น เน่าถามว่าใครโทร.มา เบนเห็นเบอร์ไม่คุ้น พอรับสายจึงรู้ว่าเป็นกลินท์ เบนร้องดีใจสุดขีดจนคนหันมอง

เมื่อกลับมาบ้านเบน กลินท์ประคบรอยช้ำและทายาให้ เบนร้องโอดโอยจนเน่าหมั่นไส้ถามว่าโดนต่อยตั้งแต่เช้ามาร้องอะไรตอนนี้ สำออยต่อหน้าลินท์หรือเปล่าเนี่ย พอดีมีสายเข้ามือถือของเน่า เป็นสายจากป้าก็อต เน่าเลยขอไปคุยโทรศัพท์ พูดเหน็บว่าไม่อยู่เป็นก้างขวางคอก็ได้

เบนขอโทษกลินท์ที่ตอนเกิดเรื่องตนไม่กล้าเข้าไปยุ่งเพราะไม่รู้ว่ากลินท์ไม่อยากไปจริงๆ หรือว่าแค่...กลินท์ถามว่าแค่งอนให้อินทร์ง้อหรือ เบนอึ้ง

กลินท์ยอมรับว่าตนก็ตอบตัวเองไม่ได้ ไม่ใช่เพราะตนตัดใจไม่ลง แต่ตอนนี้ตนเลิกกับอินทร์ไม่ได้ เพราะระหว่างตนกับเขายังมีเรื่องต้องสะสางกันอีกเยอะ และก็มีเรื่องของหลุยส์กับเทียนคำที่จะเล่าให้เขาฟังอีกเยอะ

เน่าปลีกตัวไปคุยโทรศัพท์กับป้าก็อต ป้าก็อตต้องการให้เน่าเขียนสคริปต์ให้กลินท์ สายป่านขอบคุณป้าก็อตที่ยังเรียกใช้ลินท์ เพราะลินท์กำลังมีปัญหาพันกันยุ่งเหยิงจนไม่รู้จะแก้ยังไงแล้ว

ข้าวนึ่งบอกว่าพี่ป่านต้องเชื่อใจพี่ลินท์ และแป้งร่ำก็ว่าตราบใดที่ยังไม่มีหลักฐานว่าพี่ลินท์ไปกับคุณอินทร์จริงๆพี่ป่านก็ควรจะเชื่อพี่ลินท์ ส่วนป้าก็อตพูดอย่างผู้ใหญ่ว่า

“ป้ารู้ว่ามันยากที่จะเชื่อว่าลินท์ย้อนเวลาไปในอดีตได้จริงๆ แต่ทุกอย่างมันเกิดขึ้นได้นะป่าน ยิ่งตอนไปเชียงใหม่คราวที่แล้ว ป้าได้คุยกับเพื่อนที่เขาเป็นอาจารย์สอนประวัติศาสตร์ เป็นเจ้าของร้านขายของเก่า มันมีสิ่งลี้ลับแปลกๆเกิดขึ้นได้จริง...หนึ่งในนั้นอาจจะเป็นเรื่องของลินท์ด้วยก็ได้ ไม่งั้นโชคชะตาคงไม่พัดพาให้ลินท์ต้องเกี่ยวข้องกับเชียงใหม่หรอก”

ooooooo