เพลิงพรางเทียน
ตอนที่ 6
“จะดีหรือครับเจ้า เฮือนย่าแสงคำมาไม่ใช่มีแต่หมอฝรั่ง แต่พ่อครูหลวงท่านก็อยู่ที่นั่น”
ไพคาติงว่าเดี๋ยวเรื่องจะถึงหูเจ้าพ่อเวียงสวรรค์ เจ้าวงเดือนยืนยันต้องไปเอาตัวเทียนคำมาให้ได้ ถ้าไม่ได้พวกเอ็งเจอดีแน่ ไพคาโมโหก่นด่า “อีเทียนคำ มึงนี่ทำความเดือดร้อนให้กับทุกคนจริงๆ”
ooooooo
หลุยส์พากลินท์ไปพักที่เฮือนย่าแสงคำมา ที่นั่นกลินท์เห็นรูปเจ้าหลวงกาวิโลรสเจ้าหลวงผู้ครอง เชียงใหม่ รู้จากหลุยส์ว่าพ่อครูหลวงเป็นผู้เผยแผ่คริสต์ศาสนามาที่นี่ คนเชียงใหม่เรียกศาสนาจารย์ เดเนียลว่าเป็นพ่อครู ส่วนตนท่านเปรียบเหมือนพ่อแท้ๆ
กลินท์มองไปรอบๆอย่างรู้สึกอบอุ่น เอ่ยกับหลุยส์ว่า
“ที่นี่สมกับชื่อเฮือนย่าแสงคำมาจริงๆ เพียงแค่เข้ามาฉันก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่น ขอบคุณมากนะคะหลุยส์ ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฉันตลอดมา”
หลุยส์บอกให้นอนเสียพรุ่งนี้จะพาไปเที่ยวตลาดเช้าหน้าวัดพระสิงห์ กลินท์ขอบคุณ บอกว่าตนจะจดจำเรื่องราวที่นี่ไว้ทุกอย่างโดยเฉพาะคุณ “หลุยส์”
หลุยส์ยิ้มเขินหลบตากลินท์...
คืนนี้ปติมามานอนที่โรงแรม ปติมานอนไม่หลับมือถือโทรศัพท์ดูไอจีปริศนาที่อินทร์สร้างขึ้น บ่นกับแพมว่าตนไม่รู้จะทำอย่างไรกับมันแล้ว
“ง่ายๆ รออินทร์เบื่อ ผู้ชายพอเบื่อเมียน้อยก็จะใช้มือเมียหลวงนี่แหละกำจัดเมียน้อยออกไปจากชีวิตอย่างเนียนๆ ยิ่งเธออาละวาดอินทร์ยิ่งเข้าทางกลินท์ เห็นว่าสองสามวันนี้จะหนาว ไปที่ระเบียงไหม”
แพมกอดปติมาพาไปที่ระเบียงแต่พอปติมาออกไปเห็นวิวเชียงใหม่ที่ดูสว่างไสวสวยงามก็หน้าไม่ดี แพมที่ยืนดูวิวดวงตาหวานฉ่ำค่อยๆเอื้อมมือมาโอบปติมา
ปติมาบ่นว่ารู้สึกร้อน ยิ่งเห็นแสงไฟส่องสว่างรอบเมืองก็ยิ่งรู้สึกร้อนเหมือนถูกไฟเผายังไงไม่รู้ แพมจึงชวนเข้าห้อง บอกอย่าคิดมาก
“ไม่ให้คิดได้ยังไง ฉันน่าสมเพชแค่ไหน เชียงใหม่ก็บ้านแม่ผัว ตอนนี้ผัวฉันก็อยู่แต่ฉันต้องระเห็จมาอยู่โรงแรม”
“เอาน่าใจเย็นๆ ฉันมั่นใจว่าเธอจะเอาชนะใจอินทร์ชนะใจแม่ผัวเธอได้ ไม่ต้องห่วง ยังไงฉันจะอยู่เคียงข้างเธอ ไป...ไปนอน” แพมกอดปติมาพาเข้าด้านใน
แพมกอดปติมาพาเข้านอน ปติมาซุกอกแพมหลับไป แพมมองปติมาทั้งรักและสงสาร คิดในใจ...“ถ้าฉันเป็นอินทร์...” แพมก้มจูบปติมาที่ซุกอยู่ในอกแผ่วเบา...
อินทร์นั่งดื่มอยู่ในบ้านคนเดียว มือกดโทรศัพท์โทร.หากลินท์แต่ไม่มีสัญญาณ เขาสงสัยว่าเธออยู่ไหน?
หลุยส์พากลินท์นั่งช้างออกชมตลาดแต่เช้ามืด เมื่อมาถึงวัดสิงห์ กลินท์มองอึ้งพึมพำ
