เพลิงพรางเทียน
ตอนที่ 6
คืนนี้คำป้อจุดธูป 5 ดอกไหว้พระอธิษฐาน
“ไม่ว่าเทียนคำมันจะอยู่ที่ใด ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แม่พระธรณี ช่วยคุ้มครองมันด้วยนะเจ้าคะ...สาธุ”
คำป้อปักธูปลงดิน อุ่นเฮือนที่นั่งอธิษฐานข้างๆปักธูปตามแม่ ทันใดนั้นไพคาเดินเข้ามาเห็นสองแม่ลูกไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ก็คว้าถังตักน้ำจากโอ่งสาดธูปถูกสองแม่ลูกด้วย คำป้อกับอุ่นเฮือนร้องกรี๊ด ธูปดับทันที หันมองเห็นไพคายืนยิ้มเยาะอยู่
“นี่เอ็งสองตัวถึงขั้นขอแม่พระธรณีให้อีผีบ้าเทียนคำมุดลงไปอยู่ใต้ดินแล้วเหรอ?”
“ถ้าไหว้ผี ข้าใช้ธูปดอกเดียว ส่วนที่เหลือเอายัดปากเอ็งแทน” อุ่นเฮือนสวนทันควัน ไพคาด่าปากดีนะเอ็ง แล้วจะเข้าตบ อุ่นฮือนสวนเย้ยว่าปากดียังไงก็สู้ไพคาไม่ได้หรอก เลียจนส้นเท้าของเจ้าวงเดือนมันแผล็บ ยิ่งกว่าไม้กระดานรองก้นเสียอีก
ไพคาจะพุ่งเข้าตบ คำป้อถลันเข้าขวาง บอกให้พูดกันดีๆอย่าใช้กำลังเลย พวกเราสู้ไม่ได้หรอก
ถามว่ามานี่มีธุระอะไร ไพคาบอกว่าเจ้าน้อยให้อีเทียนคำ จัดสำรับให้
“เอ็งก็รู้แก่ใจแล้วนี่ไพคา ว่าเอ็งไล่จนเทียนคำมันหายหัวไปแล้ว เอ็งจะมาสั่งอะไรเทียนคำมันอีก”
คำป้อได้ยินอุ่นเฮือนพูด ถามว่าเทียนคำมันกลับมา อีกแล้วหรือ ไพคาแว้ดใส่ว่า
“ไม่ต้องถามโง่ๆเหมือนหน้าตาเอ็งนะคำป้อเอ็งน่ะรู้เห็นเป็นใจให้อีเทียนคำมันแย่งผัวเจ้านาย ไม่งั้นลูกเอ็งมันไม่กล้ามาเหยียบหน้าเจ้าวงเดือนขนาดนี้หรอก ข้าก็แค่มาตามคำสั่งเจ้าน้อย ส่วนเรื่องสั่งสอนลูกเต้าให้รู้จักชั่วดี มันเป็นหน้าที่ของเอ็ง!”
ไพคาพูดจบก็สะบัดหน้าไปเลย อุ่นเฮือนถามคำป้อ หน้าตาเลิ่กลั่กว่า
“เทียนคำมันไปๆกลับๆอีกแล้วเหรอ...ตกลงเกิดอะไรขึ้นกับมัน”
คำป้อได้แต่ส่ายหน้าไม่รู้เหมือนกัน
ooooooo
หลุยส์พากลินท์นั่งช้างมาถึงประตูเชียงใหม่ กลินท์บอกว่าปล่อยตนลงตรงนี้แหละ หลุยส์ทำหน้าอ้อนไม่ยอม กลินท์บอกว่าตนสร้างเรื่องขนาดนี้ ตอนนี้ตนอยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว หลุยส์ถามว่าแล้วเธอจะไปไหน
กลินท์บอกว่ายังไม่รู้ขอไปตั้งหลักก่อน ขอบคุณที่ช่วย หลุยส์ถามว่าแล้วเมื่อไหร่จะได้เจอกันอีก
“ไม่รู้...แต่ถ้าฉันต้องกลับไป ยังไงฉันต้องหาทางกลับมาแน่นอน”
“ขอพระเจ้าคุ้มครองคุณด้วยนะเทียนคำ”
กลินท์โบกมือลาแล้วรีบเดินไป หลุยส์มองกลินท์เดินไปจนลับตา
