ปีกหงส์

ปรางทิพย์ซึ่งรอรับอยู่อีกมุมหนึ่งรีบเข้ามาหา ทินภัทรเข้าไปโอบกอดทักทายเป็นจังหวะเดียวกับลินินหันไปพอดี มองงงๆตกลงใครเป็นแฟนของเขากันแน่...

จากนั้นไม่นาน ลินินตามเทวีเข้ามาในห้องพักแห่งใหม่ที่ดูดีกว่าห้องเดิม ขอบคุณเทวีที่เป็นธุระเรื่องหาห้องนี้ให้ซึ่งถูกใจเธอมาก เทวีเล่าว่ายังมีคนมาติดต่อเรื่องละครไม่ขาดสาย ยิ่งไปเรียนก็ยิ่งเพิ่มจุดขายให้เธอ

“ลินินไม่ได้ไปเรียนเพื่อเพิ่มจุดขาย แต่ไปเพิ่มความรู้และอยู่เป็น”

“ไปเพิ่มความรู้อะไรมา พอที่จะทำมาหากินอะไรเพื่อเพิ่มเงินทอง”

เธอขอคิดดูก่อนบางทีอาจหางานทำ เทวีบ่นอุบต้องทำงานอะไรเงินเดือนเท่าไหร่ถึงจะมีบ้านมีรถมีเสื้อผ้าสวยๆใส่ ต้องใช้ทางลัดเท่านั้นถึงจะทำได้ ไม่อย่างนั้นคงต้องรอแจ็กพอตให้บุญวาสนามาเกย เธอกลับบอกว่าวาสนารออยู่ทั่วไปถ้าเราไขว่คว้าก็ไม่น่าไกลเกินเอื้อม เทวีปวดขมับกับความคิดของเธอ รีบเปลี่ยนเรื่องพูด มีชุดไปงานคืนนี้แล้วหรือยัง เธอมีแล้วซื้อตอนเซลมาจากอังกฤษ เทวีอยากรู้ว่ามีใครรู้บ้างว่าเธอย้ายมาอยู่ที่นี่

“น้าเทวีคนเดียวค่ะ” ลินินยิ้มเมื่อคิดว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าแมคกับเสี่ยบัณฑูรรู้ว่าเธอย้ายบ้าน...

ทั้งเสี่ยบัณฑูรและแมคต่างโวยวายกันใหญ่เมื่อไปถึงห้องพักเก่าของลินินแล้วทางพนักงานของที่นั่นแจ้งว่าเธอไม่ได้กลับมาอีกเลยตั้งแต่ไปเมืองนอก เสี่ยถึงกับร้องอ้าวก็ส่งเงินค่าเช่าห้องเข้าบัญชีให้ทุกเดือน

“ทางเราได้รับทุกเดือนค่ะยังเข้าใจว่าเธอจะกลับมาอยู่ที่นี่อีก” คำตอบของพนักงานทำเอาสองหนุ่มเซ็ง...

ระหว่างที่ลินินในชุดสวยกำลังสำรวจความเรียบร้อยของเสื้อผ้าหน้าผมอยู่ที่กระจกเงา เทวีเข้ามาแจ้งว่าเสี่ยบัณฑูรโทร.มาถามทำไมบอกว่าจะไม่กลับไปพักที่ห้องเช่าเดิมแล้ว เธอไม่เห็นความจำเป็นต้องบอกใคร ในเมื่อเธอเป็นผู้ปกครองของตัวเอง เทวีว่าที่เสี่ยจ่ายค่าห้องตลอดเวลาเพื่อให้ได้ใจเธอ

“ลินินไม่ชอบของที่ได้มาแล้วต้องหาทางตอบแทน แต่ถ้าเป็นของหมั้นหรือสินสอด มันคือสิ่งที่ควรได้”

“เสี่ยมีเมียแล้ว เขาจะมาให้สินสอดทองหมั้นลินินก็ต้องหย่ากับเมีย”

“แต่ลินินไม่เป็นเมียน้อยใครแน่นอน” ลินินว่าแล้วเช็กความสวยของตัวเองต่อ โดยไม่รู้ว่างานคืนนี้ทินภัทรได้รับเชิญด้วย

ooooooo

ภายในงานเลี้ยงที่จัดอย่างหรูหรา ธัญญาเดินเกี่ยวก้อยกับพ่อเลี้ยงอำนาจในฐานะคู่หมั้น วางมาดราวกับนางพญา โดยมีดารณีกับพัดชาเดินหน้าเชิดคอตั้งวางท่าไม่ต่างกันอยู่ข้างๆ

พ่อเลี้ยงเห็นทินภัทรมาถึงงานรีบเข้าไปทักทายพร้อมกับแนะให้รู้จักกับธัญญาคู่หมั้นของตัวเอง รวมทั้งดารณีและพัดชาเพื่อนๆของเธอ ทักทายกันเสร็จ ทินภัทรเดินแยกออกไปเตร่ๆแถวประตูทางเข้างาน จังหวะนั้นลินินในชุดสวยเปิดประตูเข้ามา เขาถึงกับชะงักไม่คิดว่าจะเจอเธอที่นี่ เธอเองก็ชะงักเช่นกันรู้สึกคุ้นเคยเหมือนเคยเจอเขาที่ไหนมาก่อนแต่

นึกไม่ออกเพราะไม่เคยเจอเขาในสภาพไม่สวมแมสก์หรือแว่นดำมาก่อน

หญิงสาวเผลอตัวยิ้มให้ แต่ทินภัทรกลับตีหน้าเฉย เดินผ่านเธอไปเหมือนไม่มีตัวตน เธอถึงกับยิ้มค้างและหงุดหงิดที่ความสวยของตัวเองไม่ทำให้ผู้ชายคนนี้สนใจ เชิดหน้าดึงความมั่นใจในตัวเองกลับมาแล้วเดินต่อไป