ปีกหงส์
ตอนที่ 2
งานโฆษณาที่ลินินเป็นนางแบบใช้เวลาถ่ายไม่นานก็เสร็จ กองถ่ายจะต้องกลับวันมะรืนพร้อมกับเสี่ยบัณฑูร แต่ลินินอยู่เรียนภาษาต่อ เขาถามว่าคิดจะเรียนที่นี่อีกนานแค่ไหนจะเอาให้ถึงปริญญาเลยไหม เธอไม่คิดจะเรียนขนาดนั้น ขอเอาภาษาอังกฤษเป็นหลักก่อนอย่างอื่นต้องคำนวณว่าเงินที่มีพอจะเรียนอะไรได้อีก อาจต้องเรียนเป็นคอร์สๆไป เสี่ยบัณฑูรบอกให้เธอเรียนได้ตามต้องการโดยอาสาจะออกเงินให้
“ไม่ค่ะ ลินินขอยืนด้วยลำแข้งตัวเอง ไม่ขอรับสิ่งใดเกินเลยกว่างานที่รับจ้างทำ”
เสี่ยบัณฑูรไม่ฝืนใจเธอ พรุ่งนี้เขาจะให้ฝ่ายบัญชีโอนเงินค่าโฆษณาเข้าบัญชีเธอให้ และยังมีอีกเรื่องที่เขาอยากขอร้อง มะรืนนี้เขาจะกลับเมืองไทยแล้ว ช่วยให้เกียรติดินเนอร์กับเขาวันพรุ่งนี้ได้ไหม เธอเห็นสีหน้าเว้าวอนของเขาก็ไม่อยากปฏิเสธให้เสียน้ำใจ
ooooooo
เป็นเรื่องบังเอิญอย่างไม่น่าเชื่อ ทินภัทรกับอรนุชชวนกันมากินมื้อค่ำที่ร้านอาหารหรูร้านเดียวกับลินินและเสี่ยบัณฑูร ระหว่างที่ทินภัทรกับน้องกำลังจะถ่ายเซลฟี่กับอาหารหรูเพื่อส่งไปให้ปรางทิพย์กับสิโรจน์ดู
เห็นลินินแต่งตัวสวยเดินเข้ามากับเสี่ยบัณฑูรทางด้านหลังจากจอในกล้องมือถือ เขาแอบถ่ายรูปเธอเก็บไว้ อรนุชได้ยินเสียงชัตเตอร์ก็แปลกใจถามพี่ชายว่าถ่ายอะไร เขาโกหกว่ามือลั่น แล้วยกกล้องขึ้นมาเซลฟี่กับน้องสาวเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จากนั้นก็รีบหยิบแว่นดำขึ้นมาสวม อรนุชแปลกใจจะสวมทำไม เขาอ้างว่าแสบตาแม้จะทุ่มกว่าแล้วแต่ข้างนอกยังสว่างอยู่ เธอพยักหน้ารับรู้ไม่ติดใจสงสัยอะไรอีก
เสี่ยขี้หลีเห็นในร้านบรรยากาศเป็นใจคว้ามือลินินมากุมไว้ เธอยังไม่ทันด่าเหลือบไปเห็นทินภัทรในคราบชายสวมแว่นดำมากับสาวสวยที่เธอคิดว่าเป็นแฟนเสียก่อนก็ชะงัก เสี่ยบัณฑูรเห็นทินภัทรกับอรนุชมองมา ชวนลินินไปทักทายเพราะเดาว่าน่าจะเป็นคนไทย เธอส่ายหน้าไม่อยากเจอคนไทย เขาพยักหน้ารับรู้แล้วถือวิสาสะโอบเอวเธอพาเดินผ่านโต๊ะทินภัทรไปนั่งด้านใน อรนุชอดสงสัยไม่ได้ว่าเธอมาทำอะไรที่ลอนดอน
“มาหาที่ใหม่ๆทำให้ผู้ชายตายมั้ง”
“แรงอ่ะค่ะ ใช่แล้วผู้ชายที่มากับลินินคือคนที่เราเจอที่โรงแรมในกรุงเทพฯตอนนั้น เขามองเราเหมือนอยากจะทักนะคะ” อรนุชพูดไปเรื่อยๆไม่ทันเห็นสีหน้าบูดบึ้งของพี่ชายที่บอกว่าจำใครไม่ได้ไม่อยากทักอีกด้วย อรนุชมองเขางงๆทำไมอยู่ๆถึงอารมณ์บูดขึ้นมา...
ทางด้านเสี่ยบัณฑูรหยอดคำหวานให้ลินินตลอด คอยชวนคุยโน่นคุยนี่แต่เธอไม่ได้สนใจฟังเข้าหูซ้ายทะลุหูขวา เพราะสายตาคอยแอบมองมาทางชายสวมแว่นดำเป็นระยะๆ ไม่ใช่แค่เธอที่คิดว่าอรนุชเป็นแฟนกับชายสวมแว่นดำ ทินภัทรเองก็เข้าใจว่าเธอเป็นกิ๊ก หรือไม่ก็เมียน้อยเมียเก็บของเสี่ยบัณฑูร...
กินอาหารไปได้สักพัก มีเสียงเตือนว่ามีเงินเข้ามาที่มือถือของลินิน เธอเห็นยอดเงินค่าตัวที่ฝ่ายบัญชีของเสี่ยบัณฑูรโอนมาให้สามล้านบาท ก็ร้องเอะอะว่าทำไมค่าตัวเธอถึงได้สูงนัก ไม่ใช่ดาราสักหน่อย เขาเถียงถึงไม่ใช่ดาราแต่ก็เป็นนางงามที่สวยที่สุดใครๆก็ต้องการไปเข้าสังกัด เธอยกมือไหว้ขอบคุณ เขาถือโอกาสกุมมือที่ไหว้ไว้ แล้วชวนเต้นรำด้วยกันสักเพลง เธอยิ้มรับลุกไปเต้นสโลว์กับเขา
ทั้งคู่เต้นพลิ้วมาก ทินภัทรทนดูไม่ได้ชวนอรนุชกลับ ลินินกับเสี่ยเต้นจบ ลูกค้าในร้านพากันตบมือชอบใจ เขาค้อมศีรษะให้ทุกคนขณะที่ลินินรีบเดินกลับโต๊ะ กลัวเขาจะมาโอบเอวอีก ครั้นปรายตามองไปที่โต๊ะของชายสวมแว่นดำต้องผิดหวังที่พบเพียงความว่างเปล่า
ooooooo
