ตอนที่ 2
ทินภัทรเห็นขวัญเม้าท์อย่างสนุกปากจึงต้องปรามว่าอย่าเอาเรื่องของคนอื่นมาพูด แล้วบอกกับแม่ว่าจะออกไปคุยกับสถาปนิกเรื่องแบบโรงเรียนของอรนุช แล้วเดินออกไป มยุรีรีบไหว้ลาแม่เลี้ยงอ้างจะไปคุยกับผู้รับเหมาเรื่องซ่อมบ้าน ก่อนเร่งฝีเท้าตามเขาจนทัน อ้างว่าต้องซ่อมบ้านโน่นนี่นั่นเป็นเงินหนึ่งแสนบาท เขาเขียนเช็คให้เธอทันที ครั้นได้เงินมา เธอรีบไปหาแมคซึ่งจอดรถรออยู่หน้าบ้านพร้อมกับยื่นเช็คให้
“หมดหนี้หมดสินกันแล้ว รีบไปได้แล้ว เดี๋ยวคุณทินออกมาเห็นน้าจะพัง”
แมคหัวเราะชอบใจก่อนจะขับรถพาเธอออกไป สองคนนั่นไม่รู้เลยว่าทินภัทรแอบมองอยู่นานแล้ว
ooooooo
งานในหน้าที่เลขาฯพ่อเลี้ยงอำนาจไม่ราบรื่นตั้งแต่วันแรกที่ลินินไปทำ เพราะธัญญานั่งเครื่องจากกรุงเทพฯตามมารังควานถึงเชียงใหม่ ยิ่งได้รู้ว่าพ่อเลี้ยงให้เลขาฯคนใหม่พักที่บ้านเชิงดอยก็ยิ่งไม่พอใจ
“แล้วคืนนี้ธัญญาจะพักที่ไหนคะ”
“พักด้วยกันก็ได้นะ” ลินินยิ้มซื่อ ทำให้ธัญญายิ่งโกรธ
“ฉันไม่มีวันอยู่ร่วมบ้านกับแก เอ่อ เธอแม้แต่วินาทีเดียว คนรถพี่อำนาจอยู่ไหนคะ ธัญญาจะไปนั่งรถเล่น”
พ่อเลี้ยงอำนาจเชิญธัญญาตามสบาย เธอแกล้งเดินเฉียดโต๊ะทำงานของลินิน ปัดข้าวของบนโต๊ะหล่นกระจายลงพื้นก่อนเดินจากไป ทั้งพ่อเลี้ยงและเสี่ยบัณฑูรต่างช่วยลินินเก็บของ มือของทั้งคู่จับไปบนมือเธอคนละข้างพอดี ลินินยิ้มหวานให้บอกว่าไม่ต้อง เธอเก็บเองได้ พ่อเลี้ยงขอโทษเธอแทนธัญญาด้วย
“ไม่เป็นไรค่ะ” ความใจเย็นของเธอได้ใจพ่อเลี้ยงอำนาจไปเต็มๆทำให้เสี่ยบัณฑูรยิ่งใจแป้ว...
ธัญญาไม่ได้ไปนั่งรถเล่น แต่บุกไปบ้านเชิงดอยขนข้าวของของลินินมาโยนทิ้ง แม้นพยายามห้ามก็ไม่ฟัง เธอไม่รู้จะทำอย่างไรก็เลยต้องโทร.ไปตามพ่อเลี้ยงอำนาจให้มาจัดการ พ่อเลี้ยงไม่มีรถเพราะธัญญาเอาไปใช้เสี่ยบัณฑูรจึงอาสาขับรถให้ อารามรีบร้อนสองคนออกจากห้องทำงานไป ไม่สนใจทินภัทรในคราบชายสวมหน้ากากที่เดินอยู่ตรงโถงทางเดินหน้าห้อง...
ทางด้านแมคจอดรถส่งมยุรีที่หน้าบ่อนอวยพรให้เธอโชคดี และเตือนให้ระวังหากติดหนี้มากไปอาจต้องเปลี่ยนลูกเขย เธอด่าเขาว่าบ้าแล้วจ้ำพรวดๆ เข้าตัวบ้าน จังหวะนั้นมีสายเรียกเข้ามือถือแมค
“ครับพ่อเลี้ยง ผมจะรีบไป”
ooooooo










