ปีกหงส์

ทินภัทรเห็นลินินกำลังเดินหาอะไรบางอย่างอยู่ รู้ทันทีว่ารองเท้าปริศนาข้างนั้นเป็นของเธอ ก็เลยเอาไปคืนให้ ครั้นเห็นว่าเป็นเขา เธอรับรองเท้ามาสวมไม่ขอบคุณสักคำ เขาพูดขึ้นลอยๆถ้าเป็นเขาจะกลับบ้าน เธอแว้ดใส่โดยไม่หันไปมองว่าไม่กลับ เขาด่าสวนว่าสวยดีแต่ไม่มีมารยาท

“ขอบใจเรื่องสวย ฉันรู้ตัวดี ส่วนเรื่องมารยาทไม่จำเป็นต้องมีมารยาทกับคนบางคน”

“งานนี้จะมีใครมาฆ่ากันตายอีกไหม กลัวจังเลย” ทินภัทรแดกดันไล่หลังลินินที่เดินจากไปไม่เหลียวมอง...

กว่าแมคจะปล่อยสามสาวออกจากห้องน้ำทิ้งระยะห่างพอสมควรเพื่อจะได้ไม่ตามไปวอแวลินินอีกแล้วเดินออกจากห้องน้ำหญิงมาถึงโถงทางเดินเจอทินภัทรสวมแมสก์ยืนเตร่ๆอยู่ แมคจำเขาไม่ได้เดินผ่านเลยไปไม่ได้สนใจ ทินภัทรรีบถอดแมสก์ออกเป็นจังหวะที่สามสาวเดินออกมาพอดี

“คุณมาแอบหล่ออยู่นี่เอง” ดารณีไม่พูดเปล่ามองเขาตาหวานหยด

“ผมได้ยินเสียงเอะอะดังมาจากห้องน้ำหญิง มีปัญหาอะไรครับ”

“เอ่อ นิดหน่อยค่ะไม่ทราบว่าเห็นผู้หญิงใส่ชุดสีแดงใส่รองเท้าข้างเดียวเดินมาทางนี้ไหมคะ” ธัญญาว่าพลางกวาดตามองหาลินินไปด้วย ทินภัทรส่ายหน้าไม่เห็น พัดชากับดารณีอยากอยู่ใกล้ๆเขาพยายามชวนคุยแต่เรื่องที่คุยกลับเป็นเรื่องให้ร้ายป้ายสีลินิน เขาไม่อยากได้ยินรีบขอตัวแล้วเดินจากไป สามสาวงงมากอุตส่าห์อ่อยให้แต่เขาไม่สนใจ หรือจะเป็นเกย์ มัวแต่จีบหนุ่มเพลินไปหน่อย ธัญญาเพิ่งนึกอะไรขึ้นมาได้

“แย่แล้ว นังลินินมันจะรีบไปอ่อยพี่อำนาจ” พูดจบ ธัญญาเดินลิ่วกลับไปที่ห้องจัดงาน...

ด้านลินินกลับเข้างานอีกครั้งในสภาพสวย เหมือนเดิม เดินยิ้มหวานมาหาเสี่ยบัณฑูรกับพ่อเลี้ยงอำนาจ พร้อมกับขอโทษที่หายไปนาน แมคที่ตามมาสมทบกำลังจะฟ้องเรื่องลินินถูกคู่หมั้นของพ่อเลี้ยงรังแกแต่เธอหันมาส่งสายตาปรามไม่ให้เขาพูดอะไร จังหวะนั้น ธัญญากับเพื่อนพรวดพราดเข้ามาในสภาพเสื้อผ้าหน้าผมยุ่งเหยิง แมคกระเซ้าว่าทั้งสามคน ไปผจญภัยอะไรมาถึงอยู่ในสภาพนี้ สามสาวก้มมอง ตัวเองถึงกับอึ้ง

“ลินินขอตัวไปหาอะไรทานก่อนสักครู่นะคะ” ลินินเดินแยกไปโดยมีแมคตามไปดูแล เสี่ยบัณฑูรมองสภาพสามสาวแล้วอดแปลกใจไม่ได้ ถ้าที่นี่ไม่ใช่โรงแรมหรูตนคงเข้าใจว่าพวกเธอไปมีเรื่องกับใครมา พ่อเลี้ยงอำนาจเห็นด้วยกับเสี่ย เพราะสภาพพวกเธอเหมือนโดนใครทึ้งมา

ooooooo

แมคกับลินินพากันเดินไปที่ซุ้มอาหาร ท่าทางสนิทสนมของทั้งคู่ทำให้ทินภัทรหมั่นไส้ แมคต้องรับโทรศัพท์จึงปล่อยให้ลินินเดินไปตักอาหารลำพัง

กุ๊กยื่นชามก๋วยเตี๋ยวที่เพิ่งปรุงเสร็จมาให้ทินภัทรที่ยืนอยู่ก่อนหน้า เขากลับหันไปยื่นให้ลินินที่ตามมาด้านหลังเชิญให้เธอเอาไปก่อน จังหวะที่เธอจะรับชามก๋วยเตี๋ยวเขาแกล้งเอียงชามทำให้น้ำก๋วยเตี๋ยวหกใส่ แมคที่เพิ่งคุยสายเสร็จเห็นพอดีก็ไม่พอใจ ปรี่ไปกระชากคอเสื้อทินภัทรอย่างเอาเรื่อง

“ไม่มีอะไรแมค ฉันซุ่มซ่ามเอง” ลินินตัดปัญหา ทินภัทรปัดมือแมคออกจากคอเสื้อ มองหน้าเธอ

“น้ำร้อนไม่เท่าใจร้อนหัวร้อนแถมร้อยเล่ห์หรอกมั้ง” แดกดันจบทินภัทรผละไป แมครีบเอาผ้ามาเช็ดเสื้อที่เลอะให้ลินินซึ่งมองตามทินภัทรที่เดินจากไปอย่างเจ็บใจ