ตอนที่ 2
ลินินแปลกใจมากเมื่อรู้จากเทวีว่าชายสวมหน้ากากกันฝุ่นพิษเป็นคนช่วยพาเธอมาส่งโรงพยาบาล ถามย้ำอีกครั้งว่าแน่ใจหรือ เทวีแน่ใจเพราะพลเปลที่มารับเธอกับ รปภ.ของที่นี่ยืนยันตรงกัน
หญิงสาวอดสงสัยไม่ได้ว่าจะใช่ชายคนเดียวกันกับที่ช่วยเธอที่ออร์เรนจ์คาเฟ่หรือเปล่า ถามเทวีว่าที่เชียงใหม่มีฝุ่นพิษไหม ท่านส่ายหน้าเท่าที่รู้ไม่เห็นมี
“ลินินจะทำบุญอุทิศส่วนกุศลไปให้เขา แต่ตอนนี้ลินินอยากออกจากโรงพยาบาลมากที่สุด”
“เดี๋ยวน้าถามหมอให้ ออกไปพักฟื้นที่บ้านน้าได้ จะได้ไปรู้จักลูกชายน้า”
“ขอบคุณมากค่ะ ถ้าจะอยู่ต่อลินินจะอยู่โรงแรมค่ะ”
ระหว่างนั้น เสี่ยบัณฑูรเปิดประตูผลัวะเข้ามาพร้อมดอกไม้ช่อใหญ่ “ลินิน ผมห่วงมาก ตกใจมากรีบบินมาทันที ดีใจครับที่ลินินปลอดภัย”
เทวีรีบมารับช่อดอกไม้ไป เสี่ยบัณฑูรพอจะเดาเหตุการณ์ออกว่าเกิดอะไรขึ้น รถของก้องถึงได้เกิดอุบัติเหตุ นี่คงเป็นเพราะเวรกรรมตามทัน ลินินเอาแต่เงียบไม่พูดอะไร ขณะที่เทวีช่วยผสมโรง
“นั่นสิคะ จะพาไปกินอาหารแต่ทำไมออกไปทางนอกเมืองทั้งที่ต้องรีบกลับมาขึ้นเครื่องให้ทัน”
“ต่อไปนี้ผมต้องดูแลลินินให้ดีที่สุด” เสี่ยพูดไม่ทันขาดคำ แมคโผล่เข้ามาพร้อมช่อดอกไม้ เทวีแอบยิ้มพอใจที่ลินินเสน่ห์แรงไม่มีตก เข้าไปรับช่อดอกไม้จากเขา เสี่ยบัณฑูรมองแมคแบบดูแคลนว่าเป็นคนละระดับกัน แต่เขาไม่สนใจเพราะมั่นใจเสน่ห์ของตัวเอง
“พ่อเลี้ยงอำนาจ นายจ้างผมฝากเยี่ยมลินินด้วย ออกจากโรงพยาบาล นายอยากเชิญทานข้าว”
“ออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่ ลินินจะกลับกรุงเทพฯกับผมทันที” เสี่ยบัณฑูรกันท่า ลินินรำคาญทั้งคู่สุดๆ
“น้าเทวีคะลินินขอยานอนหลับค่ะ ขอโทษด้วยนะคะลินินง่วงและอ่อนเพลียมากอยากนอนหลับค่ะ” ตัดบทเสร็จลินินรับยาจากเทวีไปกินแล้วล้มตัวลงนอน โดนไล่ทางอ้อมทำให้เสี่ยกับแมคจำใจกลับ
“นายแมคคนนี้ นักเลงมากเป็นสายพันธุ์พวกอยากได้ใคร่มี พยายามทำว่ารวยโก้แต่แอบไส้กลวง เป็นแค่ม้ารับใช้ของพ่อเลี้ยงอำนาจ เสี่ยบัณฑูรเหนือชั้นกว่า โอเคกว่า”
“ลินินไม่โอเคใครทั้งนั้นค่ะ”
“ตอนนี้ลินินมีทางเลือกมากมาย เลือกใครที่จะนำพาชีวิตให้สูงส่งดีงามสยบพวกขาเม้าท์ในโรงเรียนได้สบายๆ” เทวีเชียร์เสี่ยบัณฑูรอยู่ในที
“ลินินไม่ขอเลือกใครที่มองลินินคือเหยื่อดับความใคร่ แต่ถ้าลินินพอใจใครไม่ต้องรอให้มาเลือก ลินินจะเดินเข้าไปหาเขาเองค่ะโดยไม่รอให้เขาเดินมาก่อน”
เทวีตกใจ สวยๆอย่างลินินยังจะเดินไปหาผู้ชายก่อนอีกหรือ เธอทำแน่ถ้าเธอชอบผู้ชายคนนั้น
ooooooo
ได้เวลาที่ทินภัทรกับอรนุชต้องเดินทางไปเรียนต่อที่อังกฤษโดยมีปรางทิพย์มาส่ง ระหว่างรอขึ้นเครื่องที่สนามบินเชียงใหม่ ทินภัทรซึ่งสวมแว่นดำเห็นนักข่าวเดินห้อมล้อมใครคนหนึ่งเข้ามา
นักข่าวกำลังขอถ่ายรูปลินินและพยายามสัมภาษณ์ถึงเรื่องที่เกิดขึ้น โดยมีเสี่ยบัณฑูรคอยประกบเธออย่างปกป้องเต็มที่และมีแมคยืนกร่างทำเหมือนเป็นองครักษ์ของเธอกลายๆ
“น้องลินินกลัวไหมคะมีคนเม้าท์กันว่าตัวน้องมีอาถรรพณ์ใครมาใกล้มาข้องแวะมีอันเป็นไปหมด”
“มันเป็นอุบัติเหตุค่ะ”
“คุณก้องเมาหรือคะ” นักข่าวยิงคำถามอีกครั้ง ลินินส่ายหน้าเขาไม่ได้ดื่ม นักข่าวซักอีกทะเลาะกันหรือเปล่า เธอปฏิเสธว่าเปล่าไม่ได้ทะเลาะกัน นักข่าวซักไม่หยุด ในเมื่อรู้ว่าจะมาขึ้นเครื่องทำไมรถถึงมุ่งหน้าไปนอกเมืองเพื่อกินอาหารไม่กลัวตกเครื่องบินหรือ










