ตอนที่ 2
ทองเอกเปิดประตูห้องทำงานแสนคมเข้ามากับช่อม่วง เจอพันธกานต์นั่งอยู่ในห้องนั้นด้วย มองแปลกใจก่อนจะถามแสนคมว่ามีอะไรหรือเปล่าถึงโทร.ไปตาม พันธกานต์ชิงตอบคำถามแทนว่าตนจะเข้ามาทำงานที่นี่ในตำแหน่งของเขา ช่อม่วงกับทองเอกถึงกับอึ้ง แสนคมรีบออกตัว
“แต่ผมไม่ได้จะยกตำแหน่งให้ตาพันเลยนะ ผมอยากให้ตาพันกับตาเอกแข่งกัน โดยมีตำแหน่งรองประธานฝ่ายการตลาดเป็นเดิมพัน คุณเห็นว่าเป็นยังไงบ้างคุณช่อ”
ช่อม่วงไม่อยากให้มีการแข่งขันกันเกิดขึ้น ถ้าพันธกานต์อยากได้ตำแหน่งของทองเอกจริงๆ เขาก็คงพร้อมจะหลีกทางให้ ถึงอย่างไรตำแหน่งนี้ก็ควรเป็นของพันธกานต์อยู่แล้ว แสนคมไม่อยากให้ใครมาว่าได้ว่าตนให้ลูกตัวเองมาทำงานตำแหน่งสูงๆทั้งที่ไม่มีความสามารถ
“ดีแล้วครับ เผื่อผมยอมแพ้พ่อจะได้มีข้ออ้างในการมอบตำแหน่งให้คนอื่นที่ไม่ใช่ลูกตัวเองเช่นกัน” พันธกานต์ได้คืบจะเอาศอกยื่นเดิมพันเพิ่มเติมหากเขาชนะ นอกจากจะได้ตำแหน่งจากทองเอกแล้ว เขาอยากให้สองแม่ลูกไปจากบ้านอีกด้วย แสนคมไม่พอใจ ทำท่าจะเอาเรื่อง พันธกานต์แก้ตัวว่าพูดเล่น เพราะถ้าเขาพูดจริงพ่อคงไม่ยอมให้ทั้งคู่ไปอยู่ดี ทองเอกนิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตกลงรับคำท้า
“แล้วถ้าทองเอกเขาชนะแกล่ะพัน”
“เอางี้ไหม ถ้าผมแพ้ ผมจะยอมทำตำแหน่งไหนก็ได้ หรือจะให้ไปเป็นลูกน้องของนายทองเอกก็ได้”...
ในเวลาไล่เลี่ยกัน พระพายตามเร็กเก้กับเทิ่งมาเยี่ยมไข้ป้าปิ่น แต่กลับพบว่าท่านไม่ได้เป็นอะไร แถมจะเล่นงานเร็กเก้ที่บังอาจมาแช่งท่านว่าเป็นโรคร้าย ใกล้ตาย พระพายจะเอาเรื่องเช่นกัน เร็กเก้ต้องเข้ามาคุกเข่าอ้อนวอนให้เธอยกโทษให้ ที่เขาทำไปทั้งหมดก็เพราะต้องการให้เธอกลับมาอยู่กับป้าปิ่น เธอโกรธเขาไม่ลง
“ถ้าป้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว งั้นหนู...กลับก่อนนะ” พระพายยกมือไหว้ลาป้าปิ่นแล้วลุกออกไป เร็กเก้สะกิดให้ป้าปิ่นรั้งเธอไว้ ทีแรกป้าอึกอักไม่กล้าเอ่ยปาก แต่สุดท้ายก็ชวนให้พระพายค้างที่นี่สักคืน ขืนกลับไปกว่าจะถึงบ้านคงดึกมากแล้ว พระพายถึงกับชะงักหันกลับมามอง
“ข้ายังจำได้ว่าเอ็งน่ะชอบหมูกระเทียมน้ำมันเยอะๆนี่”
พระพายใจอ่อนยอมอยู่กินข้าวหมูกระเทียมด้วยแต่ไม่ค้างคืน ระหว่างที่นั่งกินข้าวด้วยกัน ป้าปิ่นอธิบายให้ฟังถึงสาเหตุที่ตัวเองต้องเอาพระพายไปทิ้งให้ตาเทียนเลี้ยง เนื่องจากไร้ความสามารถ ลำพังคนเดียวยังอดมื้อกินมื้อ ถ้าขืนรับเธอมาดูแลได้อดตายกันทั้งคู่ ท่านเห็นตาเทียนมีกำลังจะส่งเสียเลี้ยงดูเธอได้ก็เลยเอาไปให้เขาเลี้ยง ป้าปิ่นตั้งใจไว้เสมอว่า วันไหนลืมตาอ้าปากได้จะไปรับเธอมาอยู่ด้วย
“กลับมาอยู่กับข้านะ พระพาย”...
ที่บ้านคมน์พิมุกต์ เย็นนี้พันธกานต์ลงมือเข้าครัวด้วยตัวเองหวังจะป่วนทั้งพ่อตัวเอง แม่เลี้ยงและลูกติดแม่เลี้ยง เมนูเด็ดของเขาก็คือข้าวผัดห่อไข่หน้าตาน่ากินมาวางบนโต๊ะอาหารก่อนจะเชิญชวนให้ทุกคนชิมฝีมือเขา โดยไม่ได้บอกว่าเมนูนี้ตั้งใจจะทำไปไหว้แม่ รอจนทุกคนกินไปสักพัก พันธกานต์ยกจานข้าวผัดออกไป










