พันธกานต์รัก

โจ้ย่างสามขุมเข้าหาพระพาย โดยไม่ลืมขอบใจพันธกานต์ที่ช่วยจับยัยตัวแสบไว้ให้ แล้วต่อว่าเธอว่าจะหนีไปไหน ไม่เอาข้าวของพวกนั้นแล้วใช่ไหม พระพายนึกแผนเด็ดขึ้นมาได้ โกหกโจ้ว่าที่ไม่มีเงินไปไถ่ข้าวของเพราะพันธกานต์แฟนของเธอเอาเงินไปเล่นพนัน บ้านช่องไม่กลับ คงได้เงินมาเยอะใช่ไหม ถ้าอย่างนั้นก็ใช้หนี้โจ้ไปจะได้จบๆ พันธกานต์มองโจ้สลับกับพระพายอย่างงงๆ

พระพายแต่งเรื่องเก่งจนโจ้เชื่อว่าเงินของเธออยู่ที่พันธกานต์ สั่งให้เขาเอาเงินมาให้ พันธกานต์เห็นท่าไม่ดีค่อยๆถอยออกมาก่อนจะหันหลังวิ่งหนีโดยมีโจ้กับพวกวิ่งไล่ พระพายมองตามหัวเราะสะใจ พันธกานต์หนีมาจนมุมถูกโจ้กับพวกล้อมกรอบ โชคยังดีที่ รปภ.เข้ามาระงับเหตุเสียก่อน โจ้กับพวกเห็นท่าไม่ดีล่าถอยกลับไป พันธกานต์แค้นมาก หมายหัวพระพายเอาไว้ จะต้องเอาคืนให้สาสม...

เต็มฟ้าตามหาเพื่อนรักจนเจอซักไซ้ไล่เลียงว่าเมื่อครู่นี้วิ่งหนีใคร พระพายโกหกหน้าตายว่าเปล่า

เต็มฟ้าต่อว่าเห็นอยู่กับตาว่าวิ่งหนียังจะมาปฏิเสธอีก พระพายเฉไฉไม่ยอมเล่าอะไรให้ฟัง แล้วขยับจะไป เต็มฟ้าขอไปด้วย เธอไม่ได้ไปเที่ยวแต่ไปทำงานจะไปด้วยทำไม เต็มฟ้าอ้างวันนี้ใช้สมองเยอะต้องหาเรื่องผ่อนคลายด้วยการเดินเล่นในห้างฯ แล้วเดินนำพระพายออกไป

ooooooo

หลังจากเดินถามไปตามร้านอาหารต่างๆของห้างฯ ยังไม่พบสักร้านที่อยากจะขายขนมไทยๆ แต่พระพายไม่ยอมแพ้ยังคงเดินหาต่อไปกระทั่งมาถึงร้านชาบูสายพาน พนักงานสนใจแต่ไม่สามารถตัดสินใจได้ ต้องให้เธอติดต่อกับผู้จัดการร้าน ตอนนี้ไปเข้าห้องน้ำ อีกไม่นานก็คงจะมา

“ถ้าอย่างนั้นแกรอผู้จัดการไปนะ เสร็จแล้วไลน์มาบอก ฉันขอไปใช้เวลาให้เป็นประโยชน์” พูดจบเต็มฟ้าเดินลิ่วออกไป พระพายนั่งอยู่สักพักเหลือบเห็นพันธกานต์เข้ามาในร้านกับลิน รอจนทั้งคู่ไปนั่งด้านในสุดของร้าน จัดแจงเขียนคำด่าใส่กระดาษโน้ตแปะไว้

ที่สายพาน พันธกานต์เห็นเข้าพยายามชะเง้อหาที่มาของมัน

ในที่สุดก็เห็นพระพายกำลังเขียนคำด่าอย่างเมามันอยู่ที่ต้นทางสายพานลุกขึ้นไปจะเอาเรื่อง เธอไหวตัวทันวิ่งหนี เขารีบวิ่งตาม ลินเห็นเขาออกจากร้านพยายามร้องเรียกแต่เขาไม่สนใจก็เลยเดินตามไปอย่างงอนๆ พนักงานในร้านชาบูคิดว่าเขาหลอกกินฟรีวิ่งตามมาจับตัวไว้

“คิดจะกินแล้วหนีเหรอ” พนักงานมองพันธกานต์กับลินสีหน้าเอาเรื่อง พระพายเห็นเขาถูกลากตัวกลับไปที่ร้านก็ยิ้มสะใจที่แกล้งเขาได้เป็นครั้งที่สอง...

พระพายพักจนหายเหนื่อยหันหลังจะเดินต่อ

ชนเข้ากับเต็มฟ้าที่เดินมาจากอีกทางอย่างจังจนล้มไปด้วยกัน เต็มฟ้ารีบถามถึงผลงานว่าร้านเมื่อครู่นี้รับขนมของเพื่อนไปขายหรือไม่ พระพายลืมเรื่องขนมไปสนิทใจ โกหกว่าร้านนั้นไม่รับ เต็มฟ้าบ่นอุบเป็นคนไทยด้วยกันแท้ๆน่าจะอุดหนุนขนมไทยๆถึงจะถูก

“เอ่อ ไม่เป็นไรหรอก ไว้ค่อยหาร้านใหม่ก็ได้” ว่าแล้วพระพายจะเดินไปที่โซนอาหาร เต็มฟ้ารั้งตัวไว้

“เดี๋ยวสิแก ขอแวะร้านเสื้อผ้าร้านโน้นแป๊บนึงนะ” เต็มฟ้าเห็นพระพายทำท่าจะไม่ยอมไป ลากแขนเธอ

ไปยังร้านเป้าหมายจนได้...