พันธกานต์รัก

นภชลถึงกับหน้าชาเพราะเหมือนพันธกานต์พยายามตอกย้ำว่าตลอดมาไม่ได้สนใจเธอเลยแม้แต่น้อย นพดลรู้สึกเสียหน้าชวนลูกกลับ ช่อม่วงเชิญให้อยู่กินมื้อเย็นด้วยกันก่อน นานๆเพื่อนสนิทจะได้เจอกันสักที นพดลขอติดไว้ก่อน อยู่ๆก็รู้สึกลิ้นมันกร่อยๆ นภชลไหว้ลาทุกคนก่อนจะออกไปกับพ่อ ระหว่างเดินไปที่ลิฟต์ นภชล

อดถามพ่อไม่ได้ว่าได้สิ่งที่ต้องการไหม

“พ่อแค่อยากมั่นใจว่าสิ่งที่พ่อเห็นวันก่อน พ่อไม่ได้คิดไปเอง ท่าทางนายพันธกานต์จะไม่ถูกกับพ่อตัวเอง”

“พี่พันไม่ถูกกับลุงแสน แล้วพ่อจะทำไมเหรอคะ”

นพดลยังไม่อยากเล่าอะไรให้ลูกฟังตอนนี้ก็เลยบอกว่าไม่มีอะไร แต่อยากเตือนเธอไว้ ถ้าไม่อยากเสียใจก็อย่าไปชอบนายพันธกานต์ นภชลท้วงไหนพ่อเคย

บอกเองไม่ใช่หรือว่าชีวิตคนเรามันสั้นเกินกว่าจะมานั่งเสียใจ อะไรที่เราอยากได้ เราก็ต้องได้มันมา...

ทางด้านพันธกานต์เล่นงานพ่อยกใหญ่ที่มายกเลิกบัตรเครดิต แถมพาลเล่นงานช่อม่วงว่าเป็นคนต้นคิด

ให้ท่านทำแบบนี้ แสนคมขอร้องอย่าเอาช่อม่วงมาเกี่ยวด้วย ถ้าเขายังอยากจะอยู่ในบ้านหลังนี้ต่อไป หรือว่าอยากมีเงินใช้สบายๆอย่างเมื่อก่อน หัดทำตัวให้ดีกว่านี้ พันธกานต์แดกดันที่ว่าทำตัวดีคือให้เขาเรียกเมียน้อยของพ่อว่าแม่ใช่ไหม แสนคมเริ่มเดือดปุดๆแต่พยายามพูดกับลูกด้วยเหตุผล

“ไอ้พัน แกไม่รู้ตัวเองบ้างเลยหรือไง เอาแต่เที่ยวเตร่ใช้เงินฟุ้งเฟ้อ แกเป็นคนฉลาด ทำไมไม่เคยคิดจะทำงานหาเงินอย่างคนอื่นเขาบ้าง”

พันธกานต์ต่อรองถ้าจะให้ทำงานก็ย่อมได้ แต่ต้องทำในตำแหน่งที่เขาต้องการเท่านั้น และตำแหน่งนั้นก็คือตำแหน่งของทองเอก แสนคมไม่ขัดข้องแต่เขาต้องพิสูจน์ให้เห็นก่อนว่าเขามีดีกว่าทองเอก ถ้าเขาแข่งขันแล้วชนะทองเอกได้ แสนคมจะยกตำแหน่งนี้ให้...

เร็กเก้กับเทิ่งในคราบโจรมีหน้ากากอนามัยคาดหน้าเพื่ออำพรางใบหน้าที่แท้จริง ทำทีมาจี้พระพายที่กำลังไขกุญแจจะเข้าร้านเพื่อให้กลัวจะได้กลับไปอยู่กับป้าปิ่นอย่างเดิม แต่เกิดผิดแผนเนื่องจากทองเอกโผล่มา แทนที่จะขู่ให้เธอกลัว ทั้งคู่ถูกทองเอกเล่นงานฟกช้ำดำเขียวไปตามๆกัน เดือดร้อนพระพายต้องช่วยทายาให้ ทองเอกเห็นด้วยกับเร็กเก้และเทิ่ง แนะให้พระพายย้ายกลับไปอยู่กับป้าปิ่น เธอยืนยันตัวเองอยู่ที่นี่ได้

“อีกอย่าง ฉันก็ต้องจัดการที่นี่ให้เรียบร้อย เพื่อรอเจ้าของใหม่ก่อน”

ระหว่างนั้นแสนคมโทร.มาตามตัวทองเอกให้ไปพบ เขาลังเลไม่ยอมไปเพราะเป็นห่วงพระพาย เธอรีบบอกว่าไม่ต้องเป็นกังวล เธออยู่เองได้จริงๆ เขาถึงได้ยอมกลับไป...

ฝ่ายเร็กเก้ไม่ยอมกลับไปหาป้าปิ่นมือเปล่า ในเมื่อไม่ได้ด้วยเล่ห์จึงต้องเอาด้วยกล หลอกพระพายว่าป้าปิ่นป่วยหนักจะอยู่บนโลกนี้ได้อีกไม่นาน เทิ่งหัวช้าคิดไม่ทันก็ตกอกตกใจ

“จริงเหรอพี่ แต่เมื่อเช้าฉันยังเห็นแกยืนด่าตาไหวฉอดๆอยู่เลยนะ”

เร็กเก้กลัวเทิ่งทำผิดแผนเอาศอกกระทุ้ง เขารู้ตัวรีบเออออทันทีว่าป้าปิ่นไม่สบายจริงๆ พระพายถึงกับหน้าเครียดเป็นห่วงป้าปิ่น

ooooooo