พันธกานต์รัก

เต็มฟ้าเข้ามาถามว่าจะทำอะไร อย่าบอกว่ากำลังคิดจะขโมยเงินในตู้บริจาค พระพายแค่จะทำบุญก่อนไปหาที่ขายของ

“แต่วันนี้มีสอบของอาจารย์สุนทรนะ ถ้าแกจะโดดเรียนวันอื่นฉันจะไม่ว่าแกสักคำ แต่แกจะโดดคาบนี้ไม่ได้ อย่าลืมสิถ้าแกโดดเรียน แกอาจจะไม่จบก็ได้นะ” คำขู่ของเต็มฟ้าทำเอาพระพายครุ่นคิดหนัก...

พันธกานต์ป่วนพ่อตัวเองตั้งแต่เมื่อคืนยัง

ไม่สาแก่ใจ เช้าขึ้นมาพาลินมาป่วนท่านถึงโต๊ะอาหารอีก แสนคมไม่พอใจจะเข้าไปเอาเรื่อง ช่อม่วงต้องขอร้องว่า

อย่ามีเรื่องกันเลย แทนที่จะหยุด พันธกานต์กลับเล่นงานเธอไปด้วย ทองเอกทนฟังเขาก้าวร้าวกับแม่ตัวเองไม่ไหว ฮึดฮัดจะเอาเรื่อง

ช่อม่วงต้องห้ามลูกไว้ พันธกานต์ป่วนทุกคน

จนสาแก่ใจ จึงชวนลินไปหาอะไรกินกันต่อที่อื่น ขืนกินที่นี่ต่อไปคงจะกลืนไม่ลงแล้วจูงมือเธอออกไป พอพ้นสายตาที่ใครจะมาเห็น เขาปล่อยมือจากเธอทันที

“นี่รังเกียจอะไรลินหรือเปล่า คิดว่าลินไม่รู้เหรอว่าเมื่อคืนพี่พันก็แกล้งหลับ ถ้าจะอ้างว่าทะเลาะกับพ่อจนเสียอารมณ์ ลินจะไม่ว่าอะไรเลย แต่นี่อะไร เช้ามาก็จะรีบไล่กันแล้ว”

“ไหนบอกว่าวันนี้มีส่งงานวิชาสำคัญไง งั้นไปส่งที่มหาวิทยาลัยเลยก็แล้วกัน”

ลินหน้างอใส่ ในเมื่อพันธกานต์ทำแบบนี้กับเธอก็จะต้องชดเชยด้วยการไปรอเธอส่งงานให้เสร็จก่อน

จากนั้นก็พาไปกินข้าว ช็อปปิ้ง เขารับข้อเสนอโดยไม่ต้องคิดให้เสียเวลา แล้วจะพาขึ้นรถ แต่ทองเอกเข้ามาขอเคลียร์ด้วยเสียก่อน แทนที่จะปรับความเข้าใจกันได้ กลับถูกพันธกานต์เล่นงานเอาอีก

“คุณพันต้องการให้ผมกับแม่ทำอะไร เราถึงอยู่กันแบบดีๆได้”

“ไม่ยากนี่ พวกนายก็แค่ย้ายออกไปซะ” พันธกานต์ยิ้มเหยียดให้ทองเอกก่อนจะขึ้นรถขับออกไป...

นภชลตามดู IG ของพันธกานต์อยู่ในร้านเบเกอรี่ของตัวเอง เห็นรูปที่ลินแอบถ่ายเซลฟี่กับพันธกานต์ตอนนอนอยู่บนเตียงในห้องเมื่อคืนในลักษณะแนบชิด เธอมองด้วยความเสียใจ ระหว่างนั้นนพดลผู้เป็นพ่อ

แวะมาหา หลังจากถามไถ่สารทุกข์สุกดิบกันพอสมควร 

นภดลถามเธอว่าได้เจอกับพันธกานต์บ้างหรือยัง เธอโกหกว่ายัง พ่อมีอะไรหรือถึงได้ถามแบบนี้ ท่านเห็นว่าเธอตั้งใจเปิดร้านเบเกอรี่นี้ขึ้นมาก็เพราะเขาไม่ใช่หรือ

“คุณพ่อมีอะไรก็พูดความต้องการของคุณพ่อมาเถอะค่ะ”

“ชีวิตของเรามันสั้นเกินกว่าจะมัวแต่เสียใจ อะไรที่เราต้องการแล้วล่ะก็ ต่อให้ต้องแย่งเพื่อให้ได้มาก็ต้องทำ แล้วต้องทำให้ได้”...

สอบเสร็จ พระพายเร่งฝีเท้าจะไปหาที่ขายของ เต็มฟ้าวิ่งตามมาจะขอไปด้วย เธอไม่ให้ไปแล้วเดินเลี่ยงออกมา แต่ต้องชะงักเมื่อมองไปไกลๆเห็นโจ้กับพวกเดินมาทางที่ตัวเองอยู่ หันหลังกลับจะเดินหนีแต่เขาเห็นเสียก่อน อารามรีบร้อนพระพายเดินชนเข้ากับพันธกานต์ที่มารอรับลินที่หน้าตึกเรียนอย่างจัง

เขาต่อว่าเธอยกใหญ่ที่เดินไม่รู้จักดูทาง เธอไม่มีเวลาต่อปากต่อคำด้วย ไว้ค่อยคุยกันวันหลัง แล้วขยับจะไป แต่พันธกานต์ดึงตัวไว้ ชนแล้วคิดจะหนีไม่ง่ายไปหน่อยหรือ เธอพยายามแกะมือเขาออกแต่ไม่ทันกาล โจ้กับสมุน

ตามมาทัน พระพายถึงกับหน้าเสีย...