ตอนที่ 2
“พายทำไมถึงได้ปิดเครื่อง พี่กับฟ้าเป็นห่วงเราแทบแย่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า”
แทนที่จะตอบคำถาม พระพายกลับเลี่ยงด้วยการย้อนถามทองเอกว่าอยู่กับเต็มฟ้าหรือ เขารู้ทัน ดักคอว่าไม่ต้องเปลี่ยนเรื่องพูด ตอบมาก่อนว่าตอนนี้เธออยู่ไหน แล้วปิดเครื่องทำไม เธออยู่ที่ร้านแล้วก็ไม่ได้ปิดมือถือ แต่แบตฯหมด เครื่องมันก็เลยดับไปเอง ไม่ต้องเป็นห่วงเธอปลอดภัยดี เต็มฟ้าทนไม่ไหวแย่งมือถือไปจากมือทองเอกมาคุยสายกับพระพายเอง สั่งให้เธอรออยู่ที่นั่นเดี๋ยวจะเข้าไปหา พระพายไม่ยอมให้เต็มฟ้ามา
“วันนี้ฉันเหนื่อยๆ อยากพักผ่อน ไว้ค่อยคุยกันนะฟ้า” พูดจบพระพายตัดสาย เต็มฟ้าบ่นอุบต้องมีอะไรปิดบังแน่ๆถึงไม่ยอมให้ไปหา ทองเอกฝากเธอดูเรื่องความปลอดภัยให้พระพายด้วย
“เหมือนพระพายมีเรื่องอะไรสักอย่างที่พยายามปิดพี่อยู่”...
ค่ำวันเดียวกัน พันธกานต์นัดเตชินท์ให้มาเจอกันที่ผับแห่งหนึ่งจะให้มาดื่มเหล้าเป็นเพื่อน ทันทีที่เจอหน้าเตชินท์ต่อว่าทำไมไม่รู้จักกลับบ้านกลับช่อง ชอบทำตัวเป็นเด็กมีปัญหาอยู่เรื่อย เขารู้ตัวว่าพูดมากไปก็ขอโทษ
“เอาน่า แกอย่าคิดมากเรื่องที่พ่อแกให้คุณช่อกับคุณเอกเข้ามาทำงานที่ออฟฟิศเลย สองคนนั่นเขาไม่ได้เป็นคนเลวร้ายอย่างที่แกคิดนะเว้ย”
“ฉันลืมบอกแกไปอย่าง ฉันเรียกแกมานั่งเป็นเพื่อนไม่ได้เรียกมาให้ออกความเห็นอะไร เพราะฉะนั้น แกนั่งเฉยๆพอ...โอเค้” พันธกานต์ว่าแล้วยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นมาจิบ มองข้ามไหล่เตชินท์ไปเห็นหญิงสาวคนหนึ่งนั่งมองตัวเองอยู่ นึกแผนปั่นหัวพ่อขึ้นมาได้ ลุกไปหาหญิงสาวคนนั้น เตชินท์ได้แต่มองตามงงๆ...
ทางฝ่ายช่อม่วงเห็นแสนคมนั่งหน้าเครียดอยู่ในห้องทำงาน รู้ว่าเครียดเรื่องพันธกานต์ก็อยากจะแบ่งเบาความทุกข์ใจ อาสาจะไปอธิบายให้เขาเข้าใจว่าเธอกับลูกไม่ได้คิดจะมากอบโกยอะไรจากเขา แสนคมเข้าใจดีว่าเธอเป็นคนจิตใจงาม แต่ถึงอย่างนั้น ตนก็ไม่อยากให้เธอต้องไปคุยกับพันธกานต์เอง ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตนจะดีกว่า ช่อม่วงพยักหน้ารับคำออกจากห้องสีหน้าเครียดกว่าเดิม...
ตกดึก พันธกานต์ก่อเรื่องอีกจนได้ หิ้วลินสาวสวยที่พามาจากผับเข้าบ้าน แสนคมเห็นพอดีก็ไม่พอใจต่อว่าลูกว่าจะทำตัวเหลวแหลกแค่ไหนตนไม่เคยห้าม แต่จะเอาผู้หญิงมานอนในบ้านหลังนี้ตนรับไม่ได้ ที่นี่ไม่ใช่โรงแรม เขากลับยอกย้อนพ่ออย่างเจ็บแสบ ทีพ่อยังเอาช่อม่วงเข้ามาได้ ทำไมเขาจะทำบ้างไม่ได้
“ไอ้พัน คุณช่อเป็นภรรยาฉันแล้วก็เป็นแม่เลี้ยงแก”
“ถ้าอย่างนั้นคุณพ่อก็รู้จักลินสิครับ ลินจะเป็นภรรยาผม แล้วก็เป็นสะใภ้คุณพ่อ เฉพาะคืนนี้นะครับ” ประชดประชันจบพันธกานต์พาลินเดินผ่านหน้าพ่อ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “อ้อ คุณพ่อจะเรียกใครเป็นภรรยาผมไม่สน แต่สำหรับผม มีแม่เพียงคนเดียว”
แสนคมมองพันธกานต์ที่พาผู้หญิงขึ้นห้องอย่างเบื่อหน่าย
ooooooo
พระพายไม่ต้องการเงินของพันธกานต์แม้จะเป็นเงินที่เขาใช้หนี้คืนก็ตาม จัดแจงจะเอาไปใส่ตู้บริจาคที่ตั้งไว้ใต้ถุนตึกเรียน แต่เกิดลังเลขึ้นมา ถ้าใส่ตู้บริจาคจะเอาเงินที่ไหนกินที่ไหนใช้ จังหวะนั้น










