ประกาศิตกามเทพ
ตอนที่ 10
“ผมทำงานให้ท่านประธานด้วยความซื่อสัตย์ จะฟังก็แต่คำสั่งของท่านคนเดียว”
“อย่ามาทำเป็นจงรักภักดี เรามันก็คนแบบเดียวกัน”
ขาดคำปราการก็โยนแฟ้มหลักฐานทุจริตของผู้ช่วยหนุ่ม
“แค่ฉันเอาสำเนาเช็คพวกนี้ที่นายปลอมลายเซ็น
พ่อฉันไปส่งให้ตำรวจอนาคตนายก็จบ”
กมลอึกอัก ลังเลจะร่วมมือ ปราการยกมือถือมากด ผู้ช่วยหนุ่มร้องห้ามเสียงหลง
“อย่า! เราตกลงกันได้”
“งั้นก็บอกสิ่งที่นายรู้มา”
“ก่อนหน้านี้ท่านประธานเรียกทนายประพันธ์มาที่บริษัทเพื่อทำเอกสารการโอนหุ้น แต่ผมไม่รู้ว่าโอนให้กับใคร แต่พอท่านประกาศทายาทผมก็มั่นใจว่าต้องโอนให้เหมันต์แน่นอน!”
กมลมั่นใจว่าเหมทองจะเก็บเอกสารโอนทุกอย่างไว้ในตู้เซฟห้องทำงาน รีบให้คนมางัดแต่ไม่เจอเอกสารใดๆ นอกจากภาพถ่ายครอบครัวระหว่างเหมทอง มนตราและเหมวัต
ศพของอาคมถูกค้นพบในป่าช้า เหมันต์ไม่ได้ชี้ตัวเพราะตำรวจต้องนำศพไปชันสูตรหาความจริงก่อน เหมันต์สะเทือนใจมาก มั่นใจว่าฆาตกรต้องเป็นพวกเหมทองซึ่งเคยจับตัวอาคมไปขังเพื่อปิดปากเรื่องพ่อ...
ทศนาถไม่ได้หนีไปกับพ่อแต่ติดหนี้พนันก้อนโตจึงมาเยี่ยมเหมทองที่โรงพยาบาลเพื่อเยาะเย้ย
“ได้นอนนิ่งๆอย่างนี้รู้สึกสบายดีไหมครับคุณปู่ พอรู้ข่าวผมล่ะเป็นห่วงคุณปู่แทบแย่ต้องรีบแจ้นมาดูว่าคุณปู่น่ะ...ตายหรือยัง ไม่ลืมตาขึ้นมามองหน้าผมหน่อยหรือครับ”
เหมทองได้ยินเสียงคุ้นหูก็กะพริบตาพยายามมอง ทศนาถเห็นดังนั้นก็เหยียดยิ้ม
“อ้าว...ยังมีชีวิตนี่ จำผมได้ไหมครับ หลานรักของคุณปู่ไง หลานที่คุณปู่เฉดหัวทิ้งแล้วเอาไอ้หน้าเกือกมาแทนที่ผม มันคือทายาทสายเลือดคุณปู่หรือ แล้วเป็นไง ...แกก็โดนมันทิ้งให้นอนเป็นผักเหมือนกัน สมน้ำหน้า!”
ถ้อยคำถากถางของหลานชายทำให้เหมทองช้ำแทบกระอักแต่ทำอะไรไม่ได้ ทศนาถสะใจมากโพล่งท้าทาย
“ทำไมเงียบไปล่ะ...เห็นทุกทีจิกด่าเหยียดหยามกูเก่งนักไม่ใช่หรือ ทำไมไม่ลุกขึ้นมาด่ากูอีกล่ะ อ๋อลืมไป ...นอนเดี้ยงเป็นอัมพาตจะทำอะไรกูได้อีก!”
อารมณ์หงุดหงิดเพราะมีหนี้พนันและถูกไล่ออกจากบริษัททำให้ทศนาถขาดสติ หวิดทำร้ายร่างกายปู่เพื่อระบายความคับแค้นใจ โชคดีที่ผาณิตาโผล่มาทันเวลาและกดปุ่มเรียกพยาบาล
“ถ้าคุณปู่เป็นอะไรไปตาลจะไม่ให้อภัยพี่เลย”
“พ่อของตาลกับพ่อของพี่ไม่ใช่ลูกเขา...จะสนทำไม”
“แล้วใครที่เลี้ยงพวกเขามา ชีวิตเราจะเป็นยังไงถ้าพ่อโตขึ้นมาในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า พี่จะมีเงินให้ผลาญอย่างทุกวันนี้ไหม ถ้ายังคิดไม่ได้ก็อย่ามาเยี่ยมคุณปู่อีก”
“เดี๋ยวๆตาล...ความจริงพี่ตั้งใจมาหาตาลนะ พี่ไม่รู้จะหันหน้าไปพึ่งใคร ตาลพอมีเงินให้พี่ยืมบ้างไหม... แค่ห้าแสนเอง ถ้าพี่ติดต่อพ่อได้แล้วพี่จะรีบใช้คืน”
