ตอนที่ 11
จุ๋มยังคงทุบประตูกรีดร้องไม่หยุด ปรางค์ทิพย์รำคาญใช้เท้ายันประตูไว้แล้วคว้าถังน้ำถูพื้นที่มีน้ำครึ่งถังโยนข้ามช่องประตูด้านบนลงไปครอบหัวนังตัวแสบพอดี จุ๋มเต้นเร่าๆในสภาพตัวเปรอะน้ำถูพื้น โดยไม่รู้ว่ามือไปปัดถูกที่ล็อกทำให้ประตูล็อกจากด้านใน ปรางค์ทิพย์ได้ยินเสียงพนักงานหญิงของร้านกำลังมาทางนี้ รีบผลุบเข้าห้องส้วมอีกห้อง รอจนพนักงานกับ รปภ.เข้ามา ทำทีเปิดประตูออกมาสีหน้าตกใจ
“เกิดอะไรขึ้นคะ ฉันกลัวมากจนไม่กล้าออกมาจากห้องเลยค่ะ พอได้ยินว่ามีคนมาถึงกล้าออกมา ไปก่อนนะคะ น่าจะเป็นคนบ้าหรือเปล่าคะนั่น” ปรางค์ทิพย์ว่าแล้วเดินยิ้มสะใจออกไป พวกพนักงานตะโกนเรียกให้จุ๋มเปิดประตูเนื่องจากประตูถูกล็อกจากด้านในโดยมีเสียงโวยวายของเธอดังไม่หยุด พวกนั้นพากันคิดว่าต้องเป็นคนบ้าแน่ๆถึงได้ขังตัวเองไว้ในนั้น ที่สุดจุ๋มเปิดประตูออกมาในสภาพมีถังครอบหัวเนื้อตัวมอมแมม
“มันอยู่ไหน จะไปฆ่ามัน”
พนักงานกับ รปภ.เห็นสภาพจุ๋มยิ่งมั่นใจว่าต้องเป็นคนบ้าแน่ๆ ช่วยกันจับตัวไว้ก่อนจะออกไปอาละวาดทำให้แขกหนีหมดร้าน จุ๋มไม่ยอมให้จับง่ายๆดิ้นรนสุดฤทธิ์...
ฟิตติ้งเสื้อผ้ากันเสร็จ โฮ่งแจ้งให้นักแสดงทุกคนทราบว่าวันที่เราเดินทางไปเมืองนอก จะไปถ่ายทำที่สนามบินด้วย ใช้ที่นั่นเปิดกล้อง ฉากนั้นมีแขวลัยแสดงด้วย เก๋มีข่าวดีมาแจ้ง
“รู้ไหมว่านี่ละครเรื่องนี้มีนายทุนใจถึงคนใหม่เลยแหละ”
โฮ่งสั่งให้ทุกคนแสดงให้สุดฝีมือ ทุกคนรับคำอย่างพร้อมเพรียงกัน อนุวดีกระซิบกับแขวลัยว่าคราวนี้เธอจะได้ปลดแอกจากพวกมนุษย์หน้าเงินสักที แขวลัยได้แต่ยิ้มเจื่อนๆไม่ได้หวังว่าจะเป็นอย่างที่เพื่อนรักพูด...
ฝ่ายอาทิตย์ฉุนขาดที่จุ๋มทำเกินหน้าที่ให้ไปตามดูแขวลัยกลับไปหาเรื่องจนทางนั้นอาจเกิดระแวงว่าโดนติดตาม สั่งห้ามเธอไปยุ่งกับแขวลัยอีก จุ๋มไม่พอใจที่เขาพูดเหมือนอยากกลับไปคืนดีกับมัน อาทิตย์นิ่งเงียบไม่ตอบโต้ทำให้เธอยิ่งเข้าใจผิดคิดว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ เข้าไปเขย่าตัวโวยวาย เขารำคาญตบเธอคว่ำ
“อย่าไปยุ่งกับแขวลัยอีก พี่จัดการเองจำไว้ เธอมันพวกฆ้องปากแตก”
จุ๋มเห็นอาทิตย์เอาจริงก็เลยไม่กล้าหือ
ooooooo
ในที่สุดก็ถึงวันที่ภวาภพเดินทางกลับลอนดอน เป็นวันเดียวกับละครของแขวลัยส่วนหนึ่งเดินทางไปเมืองนอกอีกทั้งเป็นวันเปิดกล้องโดยใช้สนามบิน
เป็นฉาก ขณะอนุวดีและสงวนศักดิ์กำลังรอเข้าฉากโดยมีแขวลัยยืนดูอยู่ ภวาภพเดินลากกระเป๋าเข้ามา แขวลัยขยับจะเดินหนี อนุวดีฉุดมือไว้ โฮ่งร้องทักเขาว่าจะไปลอนดอนหรือ
“ครับ มาถ่ายละครกันหรือครับ”
“ถ่ายฉากเปิดกล้องที่นี่ฉากเดียวแล้วไปครับ น่าจะไฟลท์เดียวกันนะครับ”










