นางบาป
ตอนที่ 8
ปาลถือบทหลบมานั่งใต้ต้นไม้ร่มๆ รินเดินมาเคลียร์งานแถวนั้นพอดีเข้ามาทักทำไมมานั่งตรงนี้ไม่เข้าไปนั่งข้างใน เขาเห็นคนเยอะ อยากเคลียร์อะไรในหัวหน่อย เธอกระเซ้าคนอย่างเขามีอะไรให้ต้องคิดมากด้วยหรือ เขาแซวกลับต้องเป็นผู้จัดอย่างเธอเท่านั้นหรือถึงจะมีเรื่องปวดหัวได้
“ไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นสักหน่อย แค่ฉันเห็นคุณเหมือนเข้าใจอะไรทุกอย่างตลอดเวลา ไม่น่าจะมีเรื่องคิดมาก”
“มันก็มีบ้างที่ผมพยายามทำความเข้าใจ ยังไงก็ยังผ่านมันไปได้มั้ง”
“ถ้าคุณอยากรู้เรื่องเมื่อคืนฉันตอบคุณไม่ได้หรอกนะ ก็ฉันไม่รู้จริงๆ ฉันไม่ใช่คนที่เก่งเรื่องพวกนี้ คุณเข้าใจไหมฉันปล่อยให้ตัวเองรู้สึก...คือ ฉันปล่อยให้อะไรมันมารบกวนใจฉันไม่ได้หรอกนะ ไม่งั้นฉันคงไม่มีสมาธิคิดแก้ปัญหาอะไร คุณก็เห็นว่าปัญหาในกองมันวุ่นวายแค่ไหน แล้วถ้าฉันยังต้องคิดมากเรื่องคุณ เรื่อง...” รินตัดสินใจนั่งลงคุยกับเขาเป็นเรื่องเป็นราว ปาลเห็นเธอมือไม้สั่น จับมือเธอไว้ปลอบให้ใจเย็นๆ
“คุณอย่าโกรธผมนะ คือที่ผมบอกว่าผมไม่เข้าใจ ผมหมายถึงบท” ปาลพูดไปอมยิ้มไป รินเขินดึงมือออก
“แล้วทำไมไม่บอก ปล่อยให้ฉันพูดอยู่ได้”
ปาลอ้างถ้าบอกก็อดฟังอะไรๆที่อยากได้ยิน รินยิ้มเขินแล้วนิ่งงันไปเลย เขาไม่มั่นใจว่าเธอเป็นอะไรหรือเปล่า จึงพูดรหัสลับที่รู้กันแค่สองคนว่า “โกดำ”
“อะไรของคุณอีก” รินเขินหน้าแดงหนักขึ้น
“เอ้า ก็คุณนิ่งไปผมเลยไม่แน่ใจว่านี่คือคุณตัวจริงหรือเปล่า ไม่เคยเห็นคุณยิ้มแบบนี้มาก่อน”
ระหว่างนั้นมีเสียงวิทยุเรียกหาปาลให้ไปเข้าฉาก รินกระเซ้าว่าแฟนคลับตามแล้ว รีบไปได้แล้ว ปาลยิ้มดีใจมีกำลังใจทำงานสุดๆ...
ที่ห้องแต่งตัวพายกำลังให้ลูกหมีช่วยเติมหน้าให้ ปาลเดินเข้ามาสีหน้ายิ้มแย้ม พายเห็นรอยยิ้มเปี่ยมสุขของเขาทนดูไม่ได้ลุกขึ้นจะไป เขาร้องเรียกไว้ให้อยู่ต่อบทกันก่อน
“ไม่เป็นไรค่ะ พายอ่านมาแล้ว เล่นจริงเลยได้ค่ะ”
บอลเข้ามาตามนักแสดงที่พร้อมแล้วให้ไปที่หน้าเซตได้เลย พายเดินออกไปหน้าตาเฉยไม่รอใครทั้งสิ้น ปาลมองตามแปลกใจกับท่าทีหมางเมินของเธอ
ooooooo
ฉากแรกที่ถ่ายทำเป็นตอนที่หยาดให้นายปั้นช่วยหาน้ำมันมะรุมซึ่งเป็นยาพิษร้ายแรงมาให้ ปาลในบทนายปั้นกับพายในบทหยาดเล่นรับส่งกันได้ดี แม้ไม่ค่อยคล่องเหมือนที่ผ่านๆมา แต่ก็ไม่ต้องเทกใหม่
รินยืนดูที่มอนิเตอร์ เห็นบทพูดนี้แล้วอดนึกถึงวันที่เจอปาลครั้งแรกไม่ได้ ตอนนั้นเธอช่วยเขาต่อบทโดยเธอจะเล่นเป็นหยาดให้ ปาลเล่นได้ถึงบทบาท สายตาที่มองมาทำเอาเธอไปไม่เป็น...
