ตอนที่ 8
“หลวงพ่อหมายความว่าสิ่งที่เกิดขึ้นกับดิฉันเป็นกรรมในอดีตของดิฉันเหรอคะ”
“อะไรเกิดขึ้นกับโยมเล่า”
ยุพดีไม่รู้จะเล่าอย่างไร ทุกอย่างเหมือนฝันแต่ฝันนั้นช่างเหมือนจริงเหลือเกิน ตั้งแต่ตนเดินเข้าไปในตึกวนาเทพ รู้สึกเหมือนเคยอยู่ที่นั่นมาก่อนหลายร้อยปี แต่มันจะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อตนเพิ่งเคยไปที่นั่นเป็นครั้งแรก แต่ทุกเสียงที่ได้ยิน ภาพประหลาดๆที่เกิดขึ้นในหัว ตนไม่รู้จะอธิบายกับตัวเองอย่างไร
“หลวงพ่อ บอกดิฉันทีได้ไหมคะว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน”
“สิ่งใดเกิดขึ้นแล้ว มีเหตุผลในตัวของมันเองเสมอ อาตมาไม่มีคำตอบให้โยมหรอก โยมต้องตามหาคำตอบด้วยตัวเอง เช่นเดียวกับที่โยมวิษณุดั้นด้นมาถึงที่นี่เพื่อตามหามัน”
“แต่ถึงแม้ผมจะได้รู้แล้วว่าผมเคยเป็นใคร รู้ว่าผมเคยทำบาปกับใครไว้มากแค่ไหนแต่ทำไมผมยังรู้สึกไม่ปลอดโปร่งเหมือนกับผมยังเดินไม่ถึงปลายอุโมงค์เหมือนกับคำตอบมันยังไม่ชัดเจน”
“หากโยมแสวงหาคำตอบของชีวิตก็จักต้องใช้เวลาทั้งชีวิตครุ่นคิดถึงมัน...โยมเองอย่าโทษตัวเองว่าเป็นต้นเหตุสิ่งใดเลย สิ่งใดที่ล่วงไปแล้วให้มันล่วงไปเถิด โยมแบกรับกับผลลัพธ์ของมันทุกอย่างไม่ได้หรอกนะ”
ยุพดีมองหลวงพ่อด้วยความฉงน ที่เหมือนท่านจะมองเห็นทุกความกังวลในใจของเธอ...
ระหว่างเดินมาขึ้นรถ ยุพดีขอร้องวิษณุช่วยเล่าเรื่องที่เราคุยกันค้างจากเมื่อคืนมาให้หมด
“ผมสามารถติดต่อกับนางหยาดได้ครับแม่ ทำให้ผมต้องยอมจำนนว่าผมคือพระวนาเทพและผมยังเจอหลักฐานหลายๆอย่างที่บอกผมว่าบางทีแม่อาจจะเป็นแม่เยื้อนแม่ของหยดและหยาดในชาติที่แล้วน่ะครับ”...
ที่มุมหนึ่งของกองถ่ายละครนางบาป เดือนได้ยินรินกับบอลถามหาวิษณุ จัดแจงคุยอวดตอนนี้เขาไม่อยู่ออกไปกับแม่ของเธอตั้งแต่เช้า เขารู้ว่าท่านชอบทำบุญก็เลยเอาใจพาไปวัด รินแค่พยักหน้ารับรู้ ไม่ได้ให้ความสนใจว่าเขาจะสนิทอะไรกับใครแค่ไหน กิฟท์กับพาไลเดินเม้าท์เข้ามาทันได้ยิน
“แหม ต่อไปกิฟท์ต้องประจบเดือนบ้างแล้ว ซี้กับผู้กำกับขนาดนี้ไม่บอกกันเลยนะคะ”
“นิดหน่อยน่ะค่ะ เมื่อคืนพี่ณุก็มาคุยเล่นกับแม่ที่ห้องทั้งคืน”
ต้นแปลกใจเดือนไปสนิทกับพี่ณุตั้งแต่ตอนไหน เธอตอบไม่เต็มเสียงนักว่าพี่ณุเคยเป็นแฟนกับพี่สาวของเธอ ต้นอึ้งไปเล็กน้อยแต่ก็รีบยิ้มรับกลบเกลื่อน วิษณุกลับมาพอดี เดือนไม่เห็นแม่มาด้วยถามว่ากลับกรุงเทพฯไปแล้วหรือ เขาพยักหน้า ขอโทษทุกคนที่กลับช้าไปหน่อย ชวนทุกคนถ่ายละครกันเลยดีกว่าแล้วถามว่าพร้อมไหม กิฟท์สวนทันทีว่าพร้อมมาตั้งแต่ชาติที่แล้ว
ooooooo













