นางบาป

การประชุมงานครั้งนี้ผ่านไปด้วยดี กระทั่งมาถึงหัวข้อสุดท้าย หน่อยอยากรู้ว่าวิษณุจะยังให้ทำพีอาร์ฉากยาพิษหรือเปล่าเพราะเดือนนัดพวกนักข่าวไว้แล้วจะได้เตรียมสถานที่ เขาสั่งให้แคนเซิลไปเลย ช่วงนี้กองเรามีแต่ข่าวไม่ดีกลัวพวกนั้นจะมาทำข่าวอื่นมากกว่า

“แต่มีแต่เดือนที่มีเบอร์นักข่าวน่ะพี่ แล้วเมื่อเช้าผมโทร.ตามประชุมเดือนไม่รับสายเลยพี่”

“งั้นเดี๋ยวพี่โทร.เองบอล” ว่าแล้ววิษณุโทร.หาเดือนแต่กลายเป็นฝนรับสาย ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเธอไม่อยากคุยด้วย เขาแจ้งธุระที่โทร.หาว่าอยากจะเลิกพีอาร์คิวหน้าที่เดือนดีลไว้ ฝนรับปากจะบอกเธอให้แล้ววางสาย ยุพดีที่นั่งฟังอยู่ด้วยออกปากว่าเดือนคงจะชอบวิษณุจริงๆถึงได้เป็นแบบนี้

“เดือนมันยังเด็ก แม่ไม่ต้องห่วงนะเดี๋ยวฝนคุยกับน้องเอง น้องมันยังไม่รู้จักณุดีพอ” ฝนครุ่นคิดหนักคงถึงเวลาแล้วที่ต้องบอกความจริงกับน้อง ยุพดีบ่นอุบ พี่น้องใช้ผู้ชายคนเดียวกันก็มักจะเป็นแบบนี้

พลันยุพดีระลึกชาติตอนที่เป็นแม่เยื้อนได้อีกครั้ง ตอนนั้นแม่เยื้อนเพิ่งกลับถึงเรือนเห็นหยาดทั้งไอทั้งจามจนตัวโยนเข้าไปแตะหน้าผากตัวก็ไม่ร้อน ถามว่าเป็นอะไร เธอกระซิบบอกแม่ว่าเพิ่งกลับจากถูกคุณพระวนาเทพเรียกไปรับใช้ แม่เยื้อนหัวเราะขำ ต่อให้เธอจามจนหมดตัวก็ไม่สามารถจะช่วยอะไรได้ หยดเดินกุมท้องปลอมที่ใส่หลอกคนอื่นขึ้นมาบนเรือนถามว่าหยาดเป็นอะไรได้ยินเสียงทั้งไอทั้งจามลั่นไปหมด

“น้องเอ็งน่ะสิมันเดียงสาแท้ๆ มันนึกว่าถ้ามันจามจนหมดตัวจักช่วยให้มันไม่ท้อง”

“ฉันไม่รู้นี่แม่ ฉันก็ทำแบบนี้ทุกครั้งหลังจากคุณพระเข้าหา ฉันก็ยังไม่เคยตั้งท้อง จนคุณพระท่านเปรยเหตุใดป่านนี้ฉันจึงยังไม่ตั้งท้อง”

หยดริษยาน้องสาวที่คุณพระอยากมีลูกด้วย จึงแอบไปหาพ่อหมอให้ช่วยปรุงสมุนไพรที่ช่วยทำให้ท้องได้เร็วๆ หมอกลับบอกว่าไม่มีประโยชน์ถ้าเธอไม่มีปัญญาทำให้ผัวเสน่หาในตัวเธอได้ เขาก็ไม่มีปัญญาหาสมุนไพรอะไรมาช่วยให้เธอตั้งท้องได้ หยดมองไปยังสมุนไพรขวดหนึ่งอย่างสนใจถามว่านั่นอะไร

“น้ำมันมะรุม ถ้ากินแต่น้อยก็เป็นคุณ แต่ถ้ามากไปก็เป็นพิษถึงตายได้ ยิ่งถ้าให้คนท้องคนไส้กิน เลือดจะเป็นพิษ อันตรายนักแล” พ่อหมอว่าแล้วหันไปปรุงยาต่อ หยดเห็นเขาเผลอแอบหยิบยาขวดนั้นไป...

ทุ่มแล้วยังไม่เห็นแม้เงาของริน ปาลทั้งไลน์หาทั้งโทร.ตาม เธอไม่ยอมรับสายเนื่องจากยังดูเทปกับวิษณุไม่เสร็จ ปาลติดต่อเธอไม่ได้ก็เลยโทร.เข้ามือถือบอลเพื่อขอพูดสายกับเธอ

“พี่ปาลเขาติดต่อพี่รินไม่ได้” บอลยื่นมือถือให้รินซึ่งรับไปแล้วออกไปคุยนอกห้อง

“คือฉันต้องดูเทปกับพี่ณุแป๊บนึง คงไปไม่ได้แล้วคุณ ขอโทษนะ” รินวางสายแล้วหันมาจะกลับห้องตัดต่อ เจอวิษณุยืนอยู่ก็ตกใจ เขาต่อว่าว่าทำไมไม่บอกว่านัดปาลไว้จะได้ไม่รั้งเธอไว้ที่นี่ เขาเคยบอกเธอแล้วไม่ใช่หรือว่าคนที่เธอควรดีด้วยตอนนี้คือปาล เลิกห่วงเขาได้แล้ว เธอคอยดูแลเขามาตั้งแต่เธอมาฝึกงานกับเขาแล้ว