ตอนที่ 4
กองถ่ายเริ่มเป็นกังวลที่อยู่ๆปาลหายไปไม่มีใครรู้ว่าอยู่ไหน ซึ่งผิดวิสัยมากหากเขามีธุระต้องไปไหนจะบอกกล่าวคนในกองถ่ายไม่เคยหายไปเฉยๆ รินลองโทร.เช็กกับโรงแรมที่พักก็ไม่ได้กลับไป
ทุกคนในกองถ่ายออกตามหาปาลให้ควั่ก ความมืดที่โรยตัวลงมาเป็นอุปสรรคในการค้นหา ผ่านไปพักใหญ่ไม่มีใครเห็นแม้แต่เงาของเขา บางคนเริ่มเป็นกังวลว่าเขาอาจถูกผีหยาดจับตัวไป
วิษณุกับเดือนออกตามหาปาลด้วยกันโดยแยกมาค้นรอบนอกตัวตึกวนาเทพ เดือนเกาะเขาแจเนื่องจากกลัวผี วิษณุหมดหนทาง ยกมือขึ้นพนมอธิษฐานให้ผีหยาดช่วยคุ้มครองปาลด้วย ไม่ว่าตอนนี้เขาจะอยู่ที่ไหนขอให้ปลอดภัย และขอให้ผีหยาดดลบันดาลให้หาเขาเจอ แล้วยกมือไหว้ เดือนรีบไหว้ตามทั้งที่ไม่รู้เรื่อง
“พี่ณุ...พูดกับใครคะ”
“พี่ก็แค่ถามไปเรื่อยน่ะ” วิษณุตอบแบบรักษาน้ำใจคนกลัวผี กลับยิ่งทำให้เดือนเกาะเขาแน่นเป็นตุ๊กแก...
ปาลยังคงพยายามกระแทกประตูห้องใต้ดินให้เปิดแต่ไร้ผลจนแรงเริ่มหมด ลองค้นดูข้าวของในห้องเผื่อมีอะไรใช้งัดประตูได้ เจอกุญแจโบราณใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้กับมีดขึ้นสนิมเปรอะไปด้วยเลือดโดยไม่รู้ว่านี่เป็นมีดที่แม่เยื้อนใช้ฆ่าหยด เขาคลำจนเจอหีบเก่าๆใบหนึ่งยกมาทุ่มใส่ประตู หีบแตกแต่ประตูไม่สะเทือนข้าวของในหีบเป็นอุปกรณ์เครื่องเขียนโบราณ และมีสมุดบันทึกเก่าๆหนึ่งเล่มกับไม้ขีดไฟและเทียนไข
ชายหนุ่มจุดเทียนส่องดูสมุดบันทึก เขียนว่า “บันทึกต้นตระกูล ปูมประวัติที่มาของสกุลวนทิพย์”
เขาจำได้ว่านี่เป็นนามสกุลของคุณพระวนาเทพ...
การหายไปของปาลทำให้ทีมงานไม่มีกะจิตกะใจจะถ่ายละครกันต่อ โดยเฉพาะวิษณุที่ดูจะเคร่งเครียดกว่าทุกคน รินเห็นแต่ละคนเหนื่อยจากช่วยกันตามหาปาลจึงแนะให้กลับไปพักผ่อน รวมทั้งวิษณุด้วย เธอจะอยู่รอเขาที่นี่เอง พายอาสาอยู่เป็นเพื่อน ถ้าให้ตนกลับโรงแรมคงนอนไม่หลับอยู่ดี ต้นขออยู่ด้วยจะให้หญิงสาวสองคนอยู่กันตามลำพังได้อย่างไร ในเมื่อต้นอยู่กิฟท์ซึ่งไม่อยากทิ้งเขาไว้กับรินก็เลยต้องอยู่ไปด้วย
“งั้นถ้ามีอะไรคืบหน้าส่งข่าวพี่นะริน” วิษณุว่าแล้วเดินออกไปกับทีมงาน รินหันมาทางต้น
“คุณต้นคะ เดี๋ยวเราแบ่งทีมแยกกันหาทีมละชั้นดีไหมคะ น่าจะเร็วขึ้น”
“เห็นด้วยค่ะ พี่ต้นไปกับกิฟท์นะคะ ส่วนพายไปกับรินนะ” พูดจบกิฟท์ควงแขนต้นออกไปเลย...
รินกับพายเดินหาจนทั่วทั้งชั้นที่รับผิดชอบไม่พบแม้เงาของปาลเหมือนเขาถูกผีบังเอาไว้ พายอับจนหนทางจะหาเขาเจอ จึงยกมือขึ้นพนมอธิษฐานให้ผีสางเทวดาและวิญญาณแม่หยาด ช่วยให้พี่ปาลกลับมาด้วย ผีหยาดได้ยินคำอ้อนวอนของเธอและคิดหาทางช่วยเหลือ
ooooooo













