นางบาป
ตอนที่ 4
“หยาดเองเจ้าค่ะ อิฉันมาสิงร่างแม่พายเจ้าค่ะ อิฉันเห็นคุณกำไลเธอเกลียดชังอิฉันจึงอยากพูดคุยกับเธอผ่านร่างแม่พายเพื่อขอสมา อิฉันเสียใจเหลือเกินเจ้าค่ะคุณพระ”
“อย่าเสียใจเลยนะครับ เธอเป็นคนบริสุทธิ์นะเธอทำดีที่สุดแล้ว เธอต่างหากที่เป็นฝ่ายถูกกระทำ คนที่บาปคือฉันไม่ใช่เธอเข้าใจไหม” วิษณุมองผีหยาดในร่างพายสีหน้าเจ็บปวด รินเข้ามาเห็นเขาประคองพายถามว่ากำลังต่อบทกันอยู่หรือ เขาส่ายหน้าเล่าเรื่องที่ผีหยาดสิงพายเพราะเห็นเราถ่ายละครกันตามบทที่เขาเขียน ได้ยินกิฟท์ด่าว่าก็เสียใจที่กิฟท์หรือคุณกำไลในชาติก่อนเกลียดเธอก็เลยมาเข้าสิงพายเพื่อขอให้กิฟท์ให้อภัย
รินได้แต่ยืนอึ้งเพราะไม่เชื่อ วิษณุขอร้องผีหยาดให้ออกจากร่างพายแต่ไม่สำเร็จ เขาจึงขอให้รินช่วยพูดให้พายรู้สึกตัว เธอไม่สนใจยังคงเช็ดพื้นต่อไป ปาลที่ตามมาสมทบรู้เรื่องพายถูกผีหยาดสิงจึงเข้าไปจับไหล่เธอเขย่าพร้อมกับเรียกชื่อเพื่อให้ได้สติ พายทรุดฮวบหลุดพ้นจากถูกสิง พอฟื้นคืนสติเธอจำอะไรไม่ได้...
หลังพายถูกผีสิง ปาลตัดสินใจเอาสมุดบันทึกที่ได้จากห้องใต้ดินมอบให้วิษณุ บอกว่าเรื่องราวในสมุดนี้คล้ายๆกับเรื่องในละครที่เรากำลังถ่ายทำ เพียงแต่เป็นเรื่องจริง วิษณุตื่นเต้นมากที่จะได้รู้ความจริง...
ขนาดเห็นพายถูกผีสิง รินก็ยังไม่เชื่อว่าผีมีจริง ผิดกับปาลที่ตอนนี้เชื่อว่าผีมีจริงถึง 80%
ooooooo
