มนตราลายหงส์

สารวัตรชี้จุดที่ต้องสงสัยที่ผู้หญิงชุดสีชมพู

ปรากฏตัวบอกว่า แสดงว่าเธอเดินไปรอบๆโดยไม่หยุดพูดคุยกับใครเลย ผู้หญิงคนนี้ไม่อยู่ในกลุ่มคนที่บาดเจ็บหรือเสียชีวิต แสดงว่าเขาออกจากงานไปก่อนเกิดเหตุ

เมื่อวิเคราะห์อย่างละเอียดแล้ว สารวัตรถามพัสกรว่ารู้จักผู้หญิงคนนี้ไหม พัสกรดูแล้วบอกว่าไม่รู้จัก สารวัตรก็หันถามจันทิมาว่าเคยเห็นผู้หญิงคนนี้หรือเปล่า และเธอมีชุดสีชมพูไหม

จันทิมาตอบฉอดๆว่ามี เพราะชุดแบบนี้ที่ไหนก็มีขาย ถามสารวัตรอย่างไม่พอใจว่า ใครมีชุดแบบนี้ก็กลายเป็นผู้ต้องสงสัยทุกรายหรือ ปรามว่า “ถ้าคุณมีเบาะแสแค่เครื่องแต่งกายก็อย่ากล่าวหาใครสุ่มสี่สุ่มห้า”

ทันใดนั้นพัสกรได้รับโทรศัพท์จากเต้ ฟังแล้วเขาตกใจถามว่า “ว่าไงนะเต้...อะไรนะ” พอวางสายเขาบอกทุกคนว่า “ผมต้องรีบไปโรงพยาบาล” สารวัตรนิรุตต์จึงเชิญจันทิมาไปให้ปากคำต่อที่โรงพัก

“ฮะ...อะไรนะ!?” จันทิมาตกใจ ที่ฉอดๆเก่งๆอยู่เมื่อกี้ก็ไปไม่เป็นเอาเลย

ooooooo

พัสกรไปถึงโรงพยาบาลเจอเต้ยืนอยู่หน้าห้องฉุกเฉิน เขาถามว่าขวัญกมลเป็นยังไงบ้าง เต้บอกว่าหมอยังไม่ออกมา ทางโรงพยาบาลติดต่อเขาไม่ได้พอดีเมื่อวานตนทิ้งเบอร์ไว้เขาเลยโทร.บอกตน

“ขวัญกมลไม่มีญาติที่ไหน มีแค่เราคนเดียว เราไม่น่าคิดถึงแต่ปัญหาของตัวเองแล้วทิ้งให้ขวัญกมลอยู่โรงพยาบาลตามลำพังเลย” พัสกรตำหนิตัวเองอย่างรู้สึกผิด

พอดีหมอออกมา พัสกรถามว่าขวัญกมลอาการเป็นอย่างไรบ้าง หมอบอกว่าได้ยาแล้วอาการดีขึ้น โดยรวมแล้วถือว่าอาการอยู่ในเกณฑ์ดีขึ้นแต่ยังต้องระวังเรื่องติดเชื้อแทรกซ้อนอีกระยะหนึ่ง พัสกรขอเข้าไปเยี่ยมหมอว่าดีคนไข้อยากเจอเขาเหมือนกัน

เมื่อเข้าไปเจอกัน ขวัญกมลมองสำรวจพัสกรอย่างละเอียด ถามว่า “พัส...คุณไม่เป็นอะไร...”

พัสกรยังตำหนิตัวเองที่ทิ้งเธอไว้ บอกว่าต่อไปนี้ไม่ต้องกลัว ตนอยู่ตรงนี้แล้ว เขาจับมือเธอแน่นดีใจที่เธอฟื้นขึ้นมาแล้ว

ที่ข้างนอกเต้มองผ่านกระจกเข้าไปเห็นพัสกรกุมมือขวัญกมลแน่นก็แค่นยิ้ม แต่ที่หลังเสา แหวนพลอยแอบดูอยู่ บอกตัวเองเหมือนดีใจแต่เสียงเศร้าว่า

“คุณขวัญกมล...คนที่คุณพัสกรรัก...”

เมื่อพัสกรกลับมาที่โรงเรียนหงส์เหิน เขามองสำรวจไปทั่ว พึมพำกับตัวเอง “ไม่อยู่แล้วจริงๆ...ก็ดี เธอไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้แหวนพลอย อย่ามายุ่งกับฉันอีกเลย”

รุ่งขึ้นพัสกรไปเยี่ยมและอยู่กับขวัญกมลอย่างอบอุ่น แหวนพลอยไปแอบดูอีกตามเคย

จนกระทั่งหมอให้ขวัญกมลออกจากโรงพยาบาล กำชับว่าให้หมั่นทำกายภาพบ่อยๆอีกสองเดือนค่อยกลับมาพบกัน

เมื่อขวัญกมลกลับมาอยู่คอนโด พัสกรก็มาดูแลและประคองเธอเดินในสวนออกกำลัง เขาบอกว่า

“เข่านี่หายเจ็บเมื่อไหร่ ผมก็กลับไปเต้นได้ใหม่” เธอถามว่าเขาจะกลับไปเต้นอีกหรือ “แน่นอนสิ ถ้าผมไม่เต้นแล้วจะให้ผมทำอะไรล่ะ”