ตอนที่ 2
พัสกรรู้จากแหวนพลอยว่าเห็นข่าวเขา ปู่เลยบอกให้มาเยี่ยม พัสกรถามว่างั้นก็รู้สิว่างานศพครอบครัวตนจัดที่ไหน แหวนพลอยชะงักฉุกคิดว่าเมื่อไม่มีใครบอกเขาแล้วตนจะบอกหรือ
“ไหนบอกว่าจะตอบแทนฉันไงแหวนพลอย” พัสกรเสียงเข้มจนแหวนพลอยอึ้ง
สารวัตรนิรุตต์กับหมวดนะมาที่โรงพยาบาลแต่เช้า เจอตำรวจสองนายยังหลับอยู่ มีแก้วกาแฟเปล่าวางอยู่สองใบ นิรุตต์รู้ทันทีว่าโดนวางยา ขณะหมวดนะกำลังจะเปิด ประตูเข้าไป ประตูก็ถูกผลักออกอย่างแรงกระแทกหน้าหมวดนะจนเซ
ที่แท้แหวนพลอยผลักประตูออกมาดูลาดเลาเพื่อพาพัสกรออกไป พอเจอหมวดนะก็ตกใจ
หมวดนะและนิรุตต์คาดคั้นถามว่าเธอเป็นใคร มาทำอะไรในนี้ สั่งค้นเป้ แหวนพลอยรีบถอดเป้เทของออกมาหลอกให้ค้น เปิดโอกาสให้พัสกรเข็นรถออกจากห้องไปได้ ส่วนตัวเองก็วิ่งหนีไปทางบันไดหนีไฟ หมวดนะกับนิรุตต์ยิ่งสงสัยวิ่งไล่ตามจับ
พัสกรเข็นรถหลบมาถึงหน้าลิฟต์ก็กดเรียกลิฟต์ พลางเอ่ยขอบใจแหวนพลอยที่ยังไม่รู้ว่าอยู่ไหน
พัสกรเข้าลิฟต์ไป ก็พอดีลิฟต์อีกตัวเปิดออก กุ๊งกิ๊งกับเต้อยู่ข้างใน มือเต้มีดอกไม้ส่วนกุ๊งกิ๊งกำลังโทรศัพท์บ่นๆว่ายังติดต่อจันทิมาไม่ได้ เต้บ่นว่าหายไปไหนของเขานะ แทนที่จะมาเยี่ยมพัสกรด้วยกัน พลันเต้ก็ชะงักเมื่อเห็นพัสกรอยู่ในลิฟต์อีกตัวแต่ลิฟต์ปิดพอดี กุ๊งกิ๊งถามว่ามีอะไรหรือเปล่า
เต้เอะใจอะไรบางอย่างแต่ก็บอกตัวเองว่า “ไม่หรอกมั้ง...ไม่น่าใช่” แต่ก็รีบขึ้นไปที่ห้องพัสกรทันที
กุ๊งกิ๊งกับเต้มาถึงหน้าห้องของพัสกรเจอหมวดนะกลับมาดูที่ห้องพอดี เต้เอะใจว่าเกิดอะไรขึ้น
แหวนพลอยวิ่งมาถึงลิฟต์เปิดดูไม่เห็นพัสกรก็เอะใจว่าเขาหายไปไหน พอดีนิรุตต์ตามมาทันแต่แหวนพลอยวิ่งหนีพลางมองหาพัสกร
กุ๊งกิ๊งกับเต้มาถึงห้องไม่เห็นพัสกร หมวดนะสงสัยว่าหรือจะเป็นน้องคนเมื่อกี้ เต้ได้ยินพึมพำกับตัวเองอย่างมั่นใจว่า
“งั้นที่เห็นในลิฟต์ก็ใช่พัสกรจริงๆน่ะสิ” แล้วรีบไปที่ประตู
“เดี๋ยวเต้ แปลว่าพัสกรเขาจะหนีไปเหรอ...ไปไหนอะ” กุ๊งกิ๊งรีบวิ่งตามเต้ไป
ooooooo










