มนตราลายหงส์

สารวัตรถามว่าเป็นไปได้ไหมที่จะเป็นเรื่องหึงหวง พัสกรยืนยันว่า “เป็นไปไม่ได้ ผมกับจันทิมาไม่เคยกิ๊กกั๊กกันแม้แต่น้อย แล้วจันทิมาจะไปหัดทำระเบิดจากไหน มันไม่ได้ทำกันง่ายๆเหมือนทำบราวนี่นะครับ”

สารวัตรนิรุตต์กับหมวดนะไม่ทิ้งประเด็นจันทิมาและจะตรวจสอบประวัติเธออีกที จึงขอหนังสือรุ่นจากพัสกรไปหาข้อมูล พัสกรบอกว่าหนังสืออยู่ที่บ้านพ่อแม่บุญธรรม

คืนนี้เต้ไปหาขวัญกมลที่คอนโด ทั้งสองต่างพูดอย่างรู้กันว่า เสียดาย...มันไม่ควรเลย ขวัญกมลบอกว่าตนกลัว ถามว่าเขากลัวไหม เต้บอกว่ากลัวแต่เราจะจมอยู่ในความกลัวไม่ได้ เราต้องก้าวไปข้างหน้าขวัญกมลถามว่าถ้าตำรวจยังจับคนร้ายไม่ได้ เราจะทำยังไง

“อีกไม่นานหรอกขวัญ ใครทำดีก็ต้องได้ดี ใครทำชั่วก็ต้องได้รับกรรมของมันสิ ผมเชื่ออย่างนั้น คุณไม่ต้องกลัวนะ” เต้พูดเป็นนัยว่ายังจะต้องลงมือต่อไป

พัสกรตัดสินใจไปที่บ้านพ่อแม่บุญธรรมเพื่อเอาหนังสือรุ่น เจอมนตรีออกมาด่าและไล่ตะเพิดไม่ยอมให้เข้าบ้าน ดีที่ทนายวิโรจน์มาเจอ บอกให้ยามเปิดประตู และดีใจที่พัสกรมาวันนี้เพราะเป็นวันนัดเปิดพินัยกรรม ถ้าขาดใครคนใดคนหนึ่ง โดยเฉพาะพัสกรก็จะเปิดพินัยกรรมไม่ได้

มนตรีไม่ยอมให้พัสกรเข้าบ้าน พัสกรเองก็ขอสละสิทธิ์ในกองมรดก ทนายวิโรจน์ขอร้องว่า

“ได้โปรดอยู่ในความสงบเถอะครับ กลับไปนั่งและรอฟังไม่เกินชั่วโมงก็เสร็จ นะครับคุณพัสกร สงสารทนายตาดำๆอย่างผมเถอะครับ”

ooooooo