ตอนที่ 2
แหวนพลอยตามไปเจอพัสกรที่ชั้นล่างโรง-พยาบาล ตรงไปคว้ารถเข็นหมับต่อว่าทันทีว่าไม่คอยกันเลยนะ ทันใดก็ได้ยินเสียง รปภ.บอกกันว่าเจอตัวแล้ว แหวนพลอยตาเหลือกรีบพาพัสกรหนี
แต่พอหนีพ้นจาก รปภ.ก็มาเจอนิรุตต์เข้าจังๆอีก เข็นพัสกรหนีก็ถูกนิรุตต์ตาม ขณะนั้นเองเต้ หมวดนะกับกุ๊งกิ๊งวิ่งมาจากอีกทาง กุ๊งกิ๊งร้องบอก “นั่น คุณพัสกรอยู่นั่น!”
แหวนพลอยเข็นรถออกทางประตูข้างเจอกวงเอารถมาจอดพอดี แหวนพลอยให้กวงช่วยพาพัสกรขึ้นรถแล้วขับออกไปเลย พวกเต้วิ่งตามแต่ไม่ทัน นิรุตต์จำเต้กับกุ๊งกิ๊งได้ทักว่าเป็นเพื่อนสนิทของพัสกรใช่ไหม
กุ๊งกิ๊งดีใจนึกว่าแฟนคลับถามว่าอยากเซลฟี่ไหม นิรุตต์จึงแนะนำตัวเองบอกชื่อ ตำแหน่งและหน้าที่คือเจ้าของคดีปาระเบิดโรงเรียนหงส์เหิน ทำเอากุ๊งกิ๊งหน้าแตก
พอไปที่ห้องสอบสวน กุ๊งกิ๊งถูกสารวัตรนิรุตต์สอบสวนอย่างตึงเครียด กุ๊งกิ๊งโวยวายว่าตนเป็นเพื่อนกับพัสกรตั้งแต่เรียนปี 1 ผ่านมา 10 ปีแล้ว พัสกรเป็นยิ่งกว่าเพื่อน เหมือนพี่น้องด้วยซ้ำแล้วจะสงสัยตนได้ไงตัดพ้อต่อว่าแล้วร้องไห้โฮเลย สารวัตรถามว่าตอนเกิดระเบิดทำไมเธอไม่อยู่ที่โรงเรียนทั้งที่เธอควรอยู่ในงานด้วย
กุ๊งกิ๊งสะอื้นฮักบอกว่าตนอยู่ในรถแท็กซี่รถติดมากตนเลยมาไม่ทัน วันนั้นตนตื่นแต่เช้าแต่งตาเลอะเลยต้องแต่งใหม่เพราะวันสำคัญต้องแต่งเป็นพิเศษแต่แล้วตอนนี้กลับไม่เหลืออะไรเลย พูดจบก็ร้องไห้ฟูมฟายจนนิรุตต์ต้องส่งทิชชูให้ ถามมีใครเป็นพยานให้เธอได้ไหม เต้เล่าหน้าขรึมเศร้าว่า
“ตอนนั้นผมขับรถอยู่คนเดียว วันนั้นพัสกรทราบอยู่แล้วว่าผมติดงาน...แต่ตอนอยู่บนทางด่วนเขาโทร.มายกเลิกกะทันหันผมเลยกลับ ตั้งใจจะกลับไปที่หงส์เหิน แต่...ไม่ทัน”
สารวัตรนิรุตต์ถามว่าพัสกรเคยพูดเรื่องปัญหาส่วนตัวหรือว่าเคยทะเลาะกับใครให้ฟังไหม กุ๊งกิ๊งบอกว่าไม่มี พัสกรเป็นคนดีมาก แต่แล้วก็นึกได้ “โอ๊ะ!! พอตรองๆดูก็นึกได้ มีคนที่ไม่ชอบพัสเขาเหมือนกันนะคะ”
นิรุตต์กับหมวดที่พิมพ์คำให้การอยู่สนใจทันทีว่าเป็นใคร??
ooooooo
แหวนพลอยพาพัสกรไปถึงศาลาสวดศพ เห็นโลงของพ่อ แม่ และน้องบุญธรรมวางเรียงอยู่ พัสกรยิ่งเสียใจโทษว่าเพราะตนทำให้พ่อแม่และน้องต้องมาตาย
ขณะนั้นเองมนตรีซึ่งเป็นหลานของวิทยาก็พรวดเข้ามาตวาดว่าคนที่ควรตายคือเขา ด่าว่าเป็นกาฝากที่ลุงกับป้าเก็บมาเลี้ยง แต่กลับถูกเขาตอบแทนด้วยความตาย พัสกรบอกว่าตนไม่รู้ ทนายวิโรจน์ก็เตือนมนตรีให้ระวังหน่อยเพราะพัสกรคือลูกของคุณวิทยากับคุณอุษา ถูกมนตรีหันมาด่าว่า
“มึงนั่นแหละไอ้ทนายตัวดี ลุงกะป้ากูมีความสุขกันอยู่ดีๆมึงก็ไปหาตัวไอ้สถุลนี่เข้ามาร่วมวงศ์สกุล มันคือไอ้ตัวซวย พ่อมันยังตายเลย คนอย่างมันเข้าบ้านไหนบ้านนั้นหายนะ มึงไสหัวไปเลยนะ เอาพวกมึงออกไปด้วยก่อนที่กูจะฆ่ามึง”










