มนตราลายหงส์

มนตรีด่าและไล่พัสกรออกไป แหวนพลอยเข้าปกป้องพัสกรถูกกวงดึงไว้ บอกว่าอย่าไปยุ่งกับเขา แหวนพลอยเกาะเอวมนตรีไว้ไม่ให้เข้าทำร้ายพัสกร ทนายวิโรจน์บอกให้พัสกรรีบเข้าไปกราบศพพ่อแม่และน้องเสีย

พัสกรเข้าไปกราบศพสัญญาว่า ตนจะต้องหาตัวคนที่มาทำให้พ่อแม่กับพิณตายให้ได้ ต้องเอาตัวมันมารับโทษให้ได้

กราบศพเสร็จพัสกรออกมา มนตรียังอาละวาดอยู่กับแหวนพลอยและกวง พัสกรขอร้องอย่าทำอะไรเด็กสองคนนั้นตนจะไม่มาที่นี่อีกแล้ว คำด่าของมนตรีทำให้พัสกรเครียดซึมและปฏิเสธทุกคนที่เข้ามา ไม่ว่าทนายวิโรจน์หรือแหวนพลอยกับกวงบอกว่าอย่ามายุ่งกับตัวซวยอย่างตนไม่งั้นทุกคนจะพลอยซวยไปด้วย แล้วพยายามช่วยตัวเองปั่นล้อรถเข็นพาตัวเองออกไป

เมื่อแหวนพลอยตามไปด้วยความเป็นห่วง พัสกรก็ด่าว่าเจ็บๆเพื่อให้แหวนพลอยโกรธและเลิกตาม

แต่แหวนพลอยไม่โกรธซ้ำยังจะพาพัสกรกลับโรงพยาบาลเพราะตนเป็นคนพามา เมื่อพัสกรไม่ยอมกลับแหวนพลอยบอกว่าตนก็จะไม่ไปไหนทั้งนั้น

สารวัตรนิรุตต์ขอบคุณเต้กับกุ๊งกิ๊งที่ให้ความร่วมมือ ขณะเดินมาส่ง เต้จึงบอกเรื่องศัตรูของพัสกรว่า มีคนประกาศว่าจะปาระเบิดโรงเรียนพัสกร กุ๊งกิ๊งฟังแล้วตกใจเพราะรู้ว่าเต้หมายถึงฉัตรชัยแต่ก็เก็บอาการไว้

ไม่นานสารวัตรนิรุตต์กับหมวดนะก็ไปหาฉัตรชัยที่โรงเรียน ถามเรื่องที่เขาเคยพูดว่าจะปาระเบิดโรงเรียนของพัสกร ฉัตรชัยหัวเราะบอกว่าตนก็แค่ล้อเล่นขำๆ มันเป็นประโยคชิลล์ๆเหมือนทักทายกัน สารวัตรกับหมวดนะบอกว่านี่เข้าข่ายข่มขู่นะ

ฉัตรชัยทำเป็นตกใจถามว่าตนต้องตั้งทนายไปสู้ไหม ตนไม่อยากสู้กับใคร ครั้นสารวัตรบอกว่าถ้าเขาบริสุทธิ์ก็ขอความร่วมมือกับตำรวจ ฉัตรชัยบอกว่างานตนยุ่งมากไม่มีเวลาเลย

ฉัตรชัยอ้างว่าวันเกิดเหตุตนกำลังรับสมัครครูคนใหม่ มีพยานยืนยันได้ หมวดบอกว่าพยานที่เกี่ยวพันกับผู้ต้องสงสัยน้ำหนักเบามาก ครูเจบีบอกว่าตนไม่เกี่ยว ฉัตรชัยก็ยืนยันว่าไม่ใช่เจบี พอเหลือบเห็นจันทิมาเดินเข้ามา ฉัตรชัยบอกว่า

“ครูสอนเต้นรำคนใหม่ของผม”

“คุณจันทิมา...เพื่อนสนิทคุณพัสกร” หมวดนะพึมพำหลังจากเปิดดูแฟ้มในมือ

ooooooo

พัสกรกลับมายืนมองโรงเรียนที่ปรักหักพังอย่างเจ็บปวด แต่เมื่อคุยโทรศัพท์กับครูจันทราเขาพยายามทำใจเข้มแข็งบอกครูว่า ตนไม่อยากอยู่โรงพยาบาลแล้ว ตนอยู่ได้ไม่เป็นไรจริงๆ

แหวนพลอยกับกวงยืนดูพัสกรอยู่ห่างๆ พอเขาเห็นก็ทำเสียงดุว่ายังไม่กลับไปอีกหรือไง แล้วไม่สนใจเดินเขยกๆเข้าไปในโรงเรียนก็เห็นทนายวิโรจน์ยืนอยู่แล้ว พัสกรถามว่ามาทำไมอีก