ตอนที่ 2
พอออกไปนอกห้อง พัสกรเห็นว่าบริเวณโรงเรียนสะอาดเรียบร้อยขึ้น เห็นโพสต์อิตแปะอยู่ที่ตู้เดินไปดูเป็นลายมือแหวนพลอยเขียนบอกว่า “แหวนพลอยไปแล้วนะคะ” พัสกรพึมพำว่าทำไมยอมไปง่าย มองไปเห็นอีกแผ่นติดอยู่ เขียนราวกับตอบคำถามเขาว่า “ก็เพราะแหวนพลอยเป็นเด็กดีไง...แหวนพลอยไม่อยากให้คุณพัสกรต้องเหนื่อยไล่ซ้ำๆ”
“เออ...ไปซะได้ก็ดี” พัสกรพึมพำทั้งที่ใจไม่ค่อยดี แต่พอไปถึงห้องครัว เขาอึ้งเมื่อเห็นมีอาหารเตรียมไว้
พร้อมครอบฝาชีไว้เรียบร้อย เขาพึมพำ “ขอบใจนะแหวนพลอย...แต่ก็ดีแล้วที่เธอไป” แล้วนั่งลงที่โต๊ะ
จันทิมาใส่หมวกอำพรางใบหน้าไปแอบดูเห็นพัสกร
อยู่คนเดียวก็ย่องเข้าไป พอถึงตัวจะเอามือสะกิดก็ถูกสารวัตรนิรุตต์จับดึงออกไปอย่างแรงจนเธอร้องโอ๊ย สารวัตรถามว่า “คุณจะทำอะไรคุณพัสกร”
พัสกรถามสารวัตรว่าเล่นอะไร แล้วนี่ใคร สารวัตรบอกว่าผู้ต้องสงสัยแล้วดึงหมวกออก พัสกรเห็นเป็นจันทิมาบอกสารวัตรว่าเธอเป็นเพื่อนตน แล้วถามจันทิมาอย่างเป็นห่วงว่าเป็นอย่างไรบ้าง
พัสกรบอกว่า ถ้าสารวัตรสงสัยจันทิมาเรื่องระเบิดก็ตัดออกไปได้เลยเพราะเธอไม่มีวันทำร้ายตนแน่
สารวัตรจะบอกเรื่องจันทิมาไปเป็นครูสอนเต้นให้กับแชมเปี้ยนแดนซ์ จันทิมาขัดขึ้นทันทีว่าเรื่องนั้นตนจะบอกเอง รวมทั้งเรื่องการให้ปากคำที่โรงพักด้วย สารวัตรถามว่าแล้วถ้าครูพัสกรอยากรู้ด้วยล่ะ ถามพัสกรว่า
“ครูพัสกรพร้อมไหมครับ”
สารวัตรเปิดแผ่นซีดีให้พัสกรกับจันทิมาดู
ในห้องประชุมโรงเรียน เป็นเหตุการณ์ที่พิณถ่ายตอนที่กำลังนับถอยหลังจะเปิดงาน และรถเข็นอาหารกำลังไหลช้าๆไปยังกลุ่มคนดู พิณกับพ่อแม่วิ่งมาพยายามจะหยุดรถ แต่เสียงนับถอยหลังถึง 2 และ 1 ก็เกิดเสียงระเบิดขึ้นทันที
พัสกรดูแล้วเครียด ถามว่าทุกคนวิ่งไปตรงนั้นทำไม
สารวัตรบอกว่า โรงเรียนไม่มีกล้องวงจรปิด ที่น่าจะให้คำตอบเราได้ คงเป็นคุณขวัญกมล คุณขวัญกมลวิ่งไปตรงนั้นเหมือนกัน เขาเป็นคนเดียวที่รอดชีวิต
หมวดนะเสริมว่า ระเบิดนั้นเป็นระเบิดทำเองตั้งเวลาไว้ 9 โมง 29 นาที ซึ่งเป็นฤกษ์เปิดโรงเรียน
ทั้งสารวัตรนิรุตต์และหมวดนะช่วยกันวิเคราะห์ให้ฟังว่า จุดที่วางระเบิดคือรถเข็นอาหาร แปลว่าคนร้ายอาจลอบเข้ามาพร้อมกับทีมงานหรือไม่ก็เป็นคนในที่เข้าออกงานได้โดยไม่มีใครสังเกต จันทิมาโพล่งทันทีว่าใครจะทำแบบนั้น
สารวัตรชี้ให้ดูว่า นอกจากเรื่องรถเข็นยังมีอีกจุดที่อยากให้ดู แล้วเปิดให้ดูอีกครั้ง ชี้จุดที่น่าสนใจว่าเห็นผู้หญิงที่ใส่ชุดสีชมพูเดินปะปนกับแขกไหม ชี้ให้ดูวินาทีต่อวินาทีว่า ตอนนั้นยืนตรงนี้ อีก 10 วิต่อมาก็เดินผ่านรถเข็นซึ่งเป็นจุดที่วางระเบิด










