นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    แม่อายสะอื้น

    SHARE

    นักข่าวยังตื๊อไม่เลิก สัมภาษณ์ดาวนิลไม่ได้ เบนเข็มไปขอสัมภาษณ์ทรงพลแทนว่าเธอโกหกประวัติตัวเองหรือเปล่า เขาไม่ขอตอบคำถามใดๆให้นักข่าวไปถามเธอเอาเอง แต่พอถูกถามถึงเรื่องงานแต่งงาน เขาตอบเสียงดังฟังชัดว่าจะไม่มีงานแต่งอะไรทั้งนั้น แล้วขอตัวไปทำงานต่อ ก่อนจะเดินลิ่วจากไป...

    การให้สัมภาษณ์ของทรงพลครั้งนี้เป็นข่าวออกทีวีแทบทุกช่อง ดาวนิลดูข่าวชิ้นนี้แล้วยิ่งช้ำใจที่เขาเหมือนจะไม่เหลือเยื่อใยอะไรกับตนเองแล้ว จากนั้นภาพในทีวีตัดไปที่งานแถลงข่าวของช่อง ผู้บริหารช่องชี้แจงว่าพยายามติดต่อดาวนิลให้เข้ามาอธิบายเรื่องนี้แล้ว แต่เธอเลือกที่จะไม่มาพบและไม่ให้สัมภาษณ์อีกด้วย

    “แล้วอย่างนี้ทางช่องจะทำยังไงต่อไปคะ” นักข่าวยิงคำถาม

    ผู้บริหารช่องประกาศชัดเจนว่าทางช่องจะไม่สนับสนุนนักแสดงที่มีพฤติกรรมเข้าข่ายหลอกลวงประชาชน ในเมื่อไม่มีคำชี้แจงจากเจ้าตัว ทางช่องจึงตัดสินใจระงับละครของดาวนิลที่กำลังฉายอยู่ตอนนี้ทันที และเธอ

    ไม่ใช่นักแสดงของช่องอีกต่อไปแล้ว ดาวนิลที่ดูข่าวนี้อยู่ถึงกับน้ำตาซึมรู้สึกเหมือนหมดสิ้นแล้วทุกอย่าง...

    ทางด้านเทวัญเป็นห่วงดาวนิลมากโทร.หาก็

    ไม่รับสาย ไม่รู้จะทำอย่างไรก็เลยโทร.ถามหลิวหลิวรู้หรือเปล่าว่าเธอหายไปไหน เขาเองก็ไม่รู้เหมือนกัน แนะเทวัญไม่ต้องไปสนใจ ปัญหาตัวเองเธอยังไม่คิดจะแก้ไข ห่วงคนแบบนี้เสียเวลาเปล่าๆ เทวัญไม่ยอมแพ้ลองแวะไปหาเธอที่ห้องพัก เคาะประตูเรียกให้มาเปิดรับแต่ไม่มีเสียงขานตอบ เขาถอนใจเหนื่อยใจหันหลังจากไป ดาวนิลซึ่งนั่งอยู่ในห้องได้ยินตลอดแต่เลือกที่จะนิ่งเฉย...

    เวลาอยู่ต่อหน้าคนอื่นทรงพลจะทำเป็นแกร่ง

    ไม่รู้สึกรู้สาอะไรกับเรื่องของดาวนิล แต่พออยู่กับตัวเองเพียงลำพัง เขาอดคิดถึงเธอไม่ได้ นึกถึงช่วงเวลาดีๆ

    ที่มีให้กัน พยายามสะบัดหัวเพื่อไล่ความทรงจำนั้นทิ้งแต่ทำไม่ได้ ต้องดื่มไวน์ช่วยดับอารมณ์กลัดกลุ้ม แม่นมน้อยแอบมองอยู่อีกมุมหนึ่งด้วยความเป็นห่วง

    ooooooo

    ช่อเอื้องสวมรองเท้าเสร็จหันไปบอกพ่อว่าตนจะไปทำงานที่ไร่ คงจะกลับเย็นๆ แล้วบอกกลองให้พาตาไปบ้านหนานเมืองด้วย คำปันไม่ยอมไป ช่อเอื้องขอร้องให้ท่านไปเปิดหูเปิดตาจะมาอุดอู้อยู่แต่ในบ้านทำไม ไปช่วยหนานเมืองสอนพวกเด็ก ไปทำในสิ่งที่พ่อรักจะได้รู้สึกดีขึ้น ช่อเอื้องฝากกลองดูแลตาด้วย แล้วขยับจะไป

    “จ้ะ พี่ช่อเอื้องไม่ต้องห่วง กลองดูแลตาเอง”...

    ฝ่ายหนานเมืองรอแล้วรอเล่าไม่เห็นช่อเอื้องพาคำปันมาช่วยสอนเด็กๆที่บ้านตนเองสักที รินคำแนะถ้า คำปันไม่ยอมมาหาเรา เราก็ควรจะพาเด็กๆเหล่านี้ไปหาเขาเองเลย ครู่ต่อมาหนานเมืองยกโขยงพวกเด็กๆและชาวคณะดนตรีไปหาคำปันถึงบ้าน การกระทำครั้งนี้ของหนานเมืองนอกจากจะไม่ช่วยให้จิตใจของคำปันหายหม่นหมอง กลับยิ่งทำให้เขาจิตตกเมื่อชาวคณะบรรเลงเพลงที่ดาวนิลเคยใช้รำดาบ

    คำปันทนฟังไม่ไหว ขอให้กลองพาขึ้นบ้าน แต่เดินได้ไม่กี่ก้าวเขาทนแรงกดดันทางอารมณ์ไม่ไหวเป็นลมล้มพับไปตรงนั้น โชคดีที่ทอนคว้าตัวได้ทันก่อนจะล้มหัวฟาดพื้น...

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”
    7 ธ.ค 2564

    03:03 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 7 ธันวาคม 2564 เวลา 05:03 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์