ตอนที่ 16
พวกกำนันสิงห์ได้โอกาสที่จะช่วงชิงเงิน ทุกคนรุกคืบเข้าไปจนกระทั่งภูผายิงบิลลี่ตาย ส่วนลูกน้องที่เป็นทหารก็โดนสอยเกือบหมด
ไมเคิลเห็นท่าไม่ดีถอยหนีไป จังหวะนี้ชัยลูกน้องของภูผาสบโอกาสขนเงินโดยที่เรืองเดชก็ขัดขวางไม่ได้เพราะเขาถูกยิงบาดเจ็บ
ขณะนั้นกำลังตำรวจโอบล้อมเข้ามาแล้ว ผู้การสมเดชตะโกนสั่ง
“ล้อมไว้อย่าให้หนีไปได้”
เมฆากับเนตรดาวเข้ามาสมทบ จังหวะหนึ่งกำนันสิงห์บุกไปทางเรืองเดชด้วยความโกรธแค้น เขายิงโดนขาปลอมเรืองเดชแตกกระจาย แต่ก็โดนอีกฝ่ายยิงตอบโต้กลับมาจนต้องวิ่งเข้าที่กำบัง
คมมาจากไหนไม่รู้ เขาซุ่มมองอยู่ไม่ห่างและได้เห็นตอนเรืองเดชถูกยิงขาปลอมกระเด็น คมนึกย้อนไปในวัยเด็กทันที...วันนั้นเขาเห็นคนที่ดึงมีดออกจากอกพ่อของเขาใส่ขาปลอม วันนี้มันชัดแล้วว่าคือเรืองเดชนี่เอง
เหตุการณ์ยังชุลมุน พวกลูกน้องกำนันสิงห์ยิงต้านตำรวจที่โอบล้อมเข้ามา พอชัยขนกระเป๋าเงินขึ้นรถได้ก็สตาร์ตรถแล้วตะโกนลั่น
“ขึ้นรถ!!”
ภูผาวิ่งมาขึ้นรถอย่างเร็วโดยมีลูกน้องยิงคุ้มกัน ส่วนกำนันสิงห์ไม่ได้มาตัวเปล่าแต่ลากเรืองเดชมาด้วย
เมฆา เนตรดาว และตำรวจทุกคนต่างยิงสกัด แต่พวกภูผามีอาวุธหนักจากในรถทั้งปืนกลเอ็ม 60 จรวดอาร์พีจี พวกมันยิงใส่ตำรวจเพื่อเปิดทาง สุดท้ายก็หนีไปได้ทั้งคนและเงินสมดังใจ
คมยังไม่เผยตัวแต่เคลื่อนที่ตามพวกกำนันสิงห์ไป...เมฆา เนตรดาว ผู้การสมเดช สารวัตรอนันต์ และตำรวจทั้งหมดรีบมารวมกัน
“ตามไหมครับท่าน” เมฆาถาม
“ผมว่ามันต้องออกนอกประเทศไปแน่เลย” ผู้การสมเดชคาดการณ์แล้วบอกสารวัตรอนันต์ “สั่งวิทยุสกัดไว้ทุกพื้นที่”
“ครับผม” สารวัตรอนันต์รับคำแล้วผละไป
เนตรดาวท่าทางไม่ยอม พูดโพล่งว่าออกนอกประเทศก็ต้องตาม ตำรวจคนอื่นๆมองหน้ากันไปมาอย่างตัดสินใจไม่ได้
จังหวะนี้เองแสงฉายวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาเรียกหมวดเนตรดาวและผู้กองเมฆา ทุกคนหันขวับไปมอง
“แสงฉาย...” เนตรดาวสีหน้าแปลกใจ
“เชนเอาตัวคิมหันต์ไป”
“อ้าว...แล้วจอบิล่ะ” เมฆาถาม
“อาจอบิกับพวกเฝ้าดูอยู่”
เมฆาละล้าละลังว่าจะตามเรืองเดชไป แต่เนตรดาวตัดบทฉับไว
“ฉันจะไปช่วยคิมหันต์เอง รอไม่ได้ ไปแสงฉาย”
เนตรดาวกับแสงฉายจากไป เมฆารีบเข้ามาหาผู้การสมเดชเพื่อขออนุญาตนำกำลังตามพวกกำนันสิงห์ไป ผู้การสมเดชไม่ขัดแต่กำชับเมฆาว่า
“ผมต้องการจับเป็นนะผู้กอง ทั้งกำนันสิงห์และนายเรืองเดช”
“ผมจะพยายามครับ”
เมฆายังไม่ทันจะนำกำลังออกไป ก็พอดีตาจุ้น หมวย นวล และพราวฟ้าวิ่งกรูเข้ามา
“พ่อฉันล่ะผู้กองเมฆา” พราวฟ้าถาม
สิงขรซุ่มมองจากมุมหนึ่งเห็นพราวฟ้าก็ตกใจ ขณะที่นวลเห็นเมฆาจะจะจังๆก็หวนนึกถึงอดีตที่เธอเคยเลี้ยงดูเขาอย่างใกล้ชิด คิดแล้วนวลถึงกับน้ำตาคลอด้วยความดีใจที่ในวันนี้เมฆาโตเป็นผู้ใหญ่และมีหน้าที่การงานดีเป็นที่น่าชื่นชม
หมวยหันมาเห็นนวลน้ำตาคลอก็สงสัยถามว่าน้านวลเป็นอะไร นวลส่ายหน้าแต่สายตายังมองเมฆาด้วยความปลาบปลื้มใจ
เมฆาพูดกับพราวฟ้าว่า “ตอนนี้กำนันสิงห์จับตัวพ่อคุณไป พวกเรากำลังจะไปช่วย”
“ฉันไปด้วย”
“ผมว่าอย่าดีกว่า ทางเราจะไม่สะดวก”
ผู้การสมเดชแทรกขึ้นมา ซึ่งตาจุ้นก็เห็นด้วย
“นั่นสิคุณหนูพราวฟ้า ผมว่ามันจะไปเกะกะตำรวจเขาเปล่าๆ”
พราวฟ้าทำท่าจะไม่ยอม ตาจุ้นขยิบตาแล้วดึงตัวเธอออกมา










