คนเหนือฅน

ที่เรือนจำกลางกรุงเทพฯ คม ชาติเสือไท นักโทษชายร่างกายกำยำกำลังจะได้รับอิสรภาพในวันนี้ ผู้คุมนำเอกสารหลายแผ่นให้คมเซ็น เสร็จแล้วบอกเขาว่า

“นายเป็นอิสระแล้ว ต่อไปนี้ก็ทำตัวดีๆล่ะ อย่ากลับเข้ามาที่นี่อีก”

“ขอบคุณครับ”

“ขอให้โชคดี เจอกันก็ทักทายกันนะ”

คมรับคำแล้วจากไปพร้อมเงินติดตัวแค่สามสิบกว่าบาท พ้นจากเรือนจำก็เดินไปบนถนนหลวงและโบกรถไปเรื่อยแต่ไม่มีใครจอดรับ แต่เขาไม่ท้อ จนในที่สุดรถบรรทุกสินค้าคันหนึ่งก็จอดรับ แต่พอเชิดคนขับรถรู้จุดหมายปลายทางของคมก็อดท้วงไม่ได้ว่าคนดีๆเขาไม่ไปที่บางดงเสือกันหรอก

“แสดงว่าผมเป็นคนไม่ดี”

“ข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น”

“จะว่าไปผมเองก็ไม่ใช่คนดีนักหรอก ผมเพิ่งออกจากคุกน่ะ”

เชิดมองคมสายตานิ่งท่าทางไม่เชื่อ คมจึงเล่าเหตุการณ์ในอดีตเมื่อหกปีก่อนให้เชิดฟัง

คืนนั้นคมไปเที่ยวบาร์ในเมืองแล้วมีเรื่องกับนักเลงคนหนึ่งที่เป็นฝ่ายเข้ามาหาเรื่องก่อน นักเลงบ้าคลั่งมากหมายเล่นงานคมถึงตาย ทำให้คมต้องปกป้องตัวเองและเกิดพลั้งมือฆ่านักเลงตาย ส่งผลให้เขาโดนตำรวจจับดำเนินคดี

“ฆ่าคนตายโดยประมาท...ผมโดนตัดสินติดคุก 10 ปี แต่ประพฤติตัวดีเขาเลยให้ติดแค่ 5 ปี”

“จากที่เอ็งเล่ามา ข้าว่าเอ็งไม่ผิด”

“ช่างมันเถอะพี่ ถือว่าฟาดเคราะห์ไป ชีวิตมันเริ่มต้นใหม่ได้ทุกวันนั่นแหละ”

เชิดยิ้มบางๆแล้วขับรถต่อไปท่ามกลางตะวันคล้อยต่ำที่ใกล้ตกดินเต็มที

ooooooo

ก่อนเดินทางไปปฏิบัติภารกิจใหม่ที่เพิ่งได้รับมอบหมาย เมฆาแวะมาเยี่ยมหลวงตาบุญยืนที่โรงพยาบาล แต่เพราะท่านยังอยู่ในห้องไอซียูยังไม่ฟื้นจากการผ่าตัด เมฆาจึงได้แค่ยืนมองอยู่หน้าห้องกับหลวงพี่สมัย

หลวงพี่สมัยบอกว่าหลวงตาเพิ่งผ่าตัดเสร็จตอนห้าโมงเย็น หมอยังไม่ได้บอกอะไร ต้องรอให้หลวงตาฟื้นเพื่อดูอาการก่อน

“ผมต้องไปราชการด่วนพรุ่งนี้เช้า คงไม่ได้อยู่ดูอาการ ยังไงฝากดูหลวงตาด้วยนะครับ ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายไม่ต้องเป็นห่วง ผมเอาเงินใส่บัญชีหลวงพี่ไว้แล้ว”

“ขอบใจโยมน้องมากนะ พี่จะดูแลหลวงตาให้ดีที่สุด”

“ขอบคุณหลวงพี่มากนะครับ” เมฆามองเข้าไปที่หลวงตาบุญยืนอีกครั้งก่อนหันหลังเดินจากมาส่วนที่สำนักงานข่าว CNN ค่ำแล้วแต่ไฟข้างในยังเปิดสว่าง ทอม ลิซ จอห์น นั่งประชุมกันเรื่องข้อมูลของแก๊งค้ายาเสพติดที่ได้มาแต่มันยังไม่พอที่จะเปิดโปงขบวนการของไมเคิล

ลิซค่อนข้างกลัว บอกเพื่อนสองคนว่าตนไม่กลับไปที่นั่นอีกแน่ ทอมเสนอทางออกบอกว่าพรุ่งนี้ตนจะสัมภาษณ์งานนักข่าวที่มาสมัครใหม่ดูจากโปรไฟล์แล้วน่าจะทำงานนี้ได้

“งั้นเราก็จะเก็บข้อมูลนี้ไว้ก่อน จนกว่าจะได้ข้อมูลมาอย่างสมบูรณ์ แล้วค่อยเปิดโปงทั้งขบวนการเลย” จอห์นสรุป...ทอมกับลิซพยักหน้าเห็นด้วย

ค่ำคืนเดียวกัน คมนั่งหลับไปในรถของเชิด ช่วงหนึ่งคมฝันเห็นภาพครอบครัวของตนที่ไปตั้งแคมป์เที่ยวพักผ่อนในป่าแล้วมีกลุ่มชายฉกรรจ์เข้ามากระหน่ำยิง เสธ.องอาจพ่อของคมสั่งให้คมซึ่งตอนนั้นอายุราวเก้าขวบพาน้องสองคนหนี แต่ไม่ทันที่คมจะไปก็เห็นพ่อโดนยิงตายอย่างโหดเหี้ยม

ภาพนั้นยังติดตาจนทุกวันนี้!! คมสะดุ้งตื่นจากฝันร้ายพร้อมตะโกนเรียกพ่อ ทำให้เชิดสงสัยถามว่าเป็นอะไร คมบอกแค่ว่าตนฝันร้าย ขณะที่เชิดบอกให้รู้ว่าตนกำลังจะถึงบ้านแล้ว รุ่งเช้าให้คมนั่งรถต่อไปบางดงเสือที่ตลาดข้างหน้า แต่คมมีเงินติดตัวแค่สามสิบกว่าบาท ทำให้เชิดต้องหาทางช่วย ด้วยการเสนอตัวพาคมไปทำงานหาเงิน