คนเหนือฅน
ตอนที่ 1
เนตรดาวถูกตั้งคณะกรรมการสอบทางวินัยและความประพฤติเพราะเธอขัดคำสั่งผู้บังคับบัญชา แต่เธอแย้งว่าจำเป็นต้องขัดคำสั่งเพราะเธอและพวกผู้หญิงเหล่านั้นกำลังตกอยู่ในอันตราย ผลสอบออกมาว่าเธอบริสุทธิ์แต่ถูกย้ายไปประจำที่สถานีตำรวจภูธรบางดงเสือในตำแหน่งรองสารวัตรสอบสวน หรือเรียกง่ายๆว่าถูกเด้ง ซึ่งเนตรดาวยอมย้ายเพื่อพิสูจน์ว่าคนดีอยู่ที่ไหนก็ได้ กระนั้นก็อดคิดไม่ได้ว่าตนเองไม่ได้รับความเป็นธรรม ที่สำคัญเธอต้องย้ายภายใน 48 ชั่วโมง
ทางด้านร้อยตำรวจเอกเมฆาที่ช่วยนักข่าว CNN รอดปลอดภัยจากพวกแก๊งค้ายาเสพติดมาได้ เวลานี้เขากำลังเข้าพบผู้การสมเดชเพื่อรับมอบหมายภารกิจใหม่ให้ไปที่อำเภอบางดงเสือเพราะผู้การ
สมเดชเชื่อว่ายาเสพติดที่ถูกปล้นไปถูกซ่อนไว้ที่บางดงเสือ และคิดว่ายังไม่มีการนำออกสู่ตลาด แต่ที่นั่นมีผู้มีอิทธิพลที่คิดว่าพัวพันกับการปล้นครั้งนี้
“ใครหรือครับ”
ผู้การสมเดชส่งรูปชายกลางคนให้เมฆา “นี่เสี่ยเรืองเดช...รายละเอียดทั้งหมดอยู่ในไดรฟ์นี้ งานของคุณคือแฝงตัวไปสืบว่าใครเป็นผู้อยู่เบื้องหลังการปล้นครั้งนี้ และยาเสพติดถูกซ่อนอยู่ที่ไหน”
“ครับผม”
“ระวังตัวให้มากด้วยนะ เพราะดูจากอาวุธและยุทธวิธีที่ใช้ปล้น คนที่ปล้นต้องเป็นคนที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดี ซึ่งน่าจะเป็นหน่วยรบพิเศษจากต่างประเทศ”
“แสดงว่าคนที่ปล้นไม่ใช่คนไทย”
“มันก็ไม่แน่เพราะในเมืองไทยก็มีคนผ่านการฝึกหลักสูตรรบพิเศษมาจากต่างประเทศเหมือนกัน โดยเฉพาะพวกก่อการร้าย ผมจะให้ผู้ช่วยคุณค้นข้อมูลให้”
“ผู้ช่วยผม?”
ผู้การสมเดชเรียกสาวสวยนางหนึ่งเข้ามา เมฆามองตะลึงเพราะรูปร่างเธอเซ็กซี่เหลือกำลัง โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจที่ใหญ่บึ้มจนเมฆามองเพลินแทบลืมเก็บอาการ
“นี่คือหมวดเพ็ญจันทร์”
เพ็ญจันทร์ชะงักสีหน้าท่าทางไม่ค่อยพอใจ
ผู้บังคับบัญชา บอกกับหนุ่มหล่อตรงหน้าว่าเรียกตนว่าเพนนีก็ได้
“ยินดีที่รู้จักครับ” เมฆาส่งยิ้มให้หมวดสาว
“หมวดเพ็ญจันทร์ เอ๊ย หมวดเพนนี จะคอยช่วยเหลือคุณด้านข้อมูลข่าวสารและสนับสนุนกำลังในการปฏิบัติการครั้งนี้ มีอะไรสงสัยก็ถามหมวดเพนนีได้เลย”
เมฆาสงสัยแน่นอน...มองหน้าอกเพนนีด้วยสีหน้าแววตาที่เต็มไปด้วยคำถาม อยากรู้ว่ามันคือของจริงหรือของปลอม
ooooooo
ที่สนามยิงปืนหลังบ้านเสี่ยเรืองเดช...สิงขรกำลังทดสอบยิงปืนไรเฟิลรุ่นใหม่ด้วยท่าทีคล่อง- แคล่วอย่างผู้ชำนาญ เรืองเดชกับกลุ่มลูกน้องยืนมองห่างๆ และบิลลี่พ่อค้าขายอาวุธจับตามองด้วยรอยยิ้มราวกับภูมิใจในสินค้าของตนยิ่งนัก
เมื่อสิงขรทดสอบเสร็จ เรืองเดชเข้ามาถามเขาว่าเป็นยังไงบ้าง สิงขรบอกว่ายิงดีมาก นิ่ม แรงสะท้อนน้อย และแม่นยำ
“ดี...มีเท่าไหร่ฉันเหมาหมดนะบิลลี่”
“ตอนนี้ผมมี 50 กระบอก แต่รุ่นนี้แพงหน่อยนะครับเสี่ย”
“ลื้อคิดว่าคนอย่างเสี่ยเรืองเดชไม่มีปัญญาจ่ายเหรอ”
บิลลี่ยิ้มย่องทันที “ได้ยินแบบนี้ผมก็พอใจ จริงสิ ปืนแบบนี้คราวที่แล้วเสี่ยก็ซื้อไปตั้งหลายกระบอก เสี่ยซื้อเอาไปทำอะไรตั้งมากมาย”
“ฉันชอบสะสม...พรุ่งนี้ฉันจะให้สิงขรไปรับของพร้อมเงินสด”
“ตกลงตามนี้”
