นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คมแฝก

    SHARE

    กัลป์เรียกร้องให้แสนสารภาพเรื่องที่ใส่ร้ายเขาในอดีตว่าเป็นฆาตกร ทำให้เขาหมดอนาคตในอาชีพตำรวจและติดคุกหลายปี แสนไม่ยอมโต้เสียงหยัน

    “จะให้กูไปสารภาพกับตำรวจงั้นเหรอ ได้...แต่จะเอาเรื่องไหนก่อนดี เรื่องที่กูฟาดเมียมึงหรือตอนที่กูยิงพ่อมึง”

    จบคำแสนก็ฉวยจังหวะนี้คว้าปืนจากที่ซ่อนใต้เตียงยิงใส่อดีตเพื่อนรัก กัลป์ม้วนตัวหลบและกระโจนหนีทางหน้าต่าง โดยมีดอกไม้มองตามด้วยความเป็นห่วง แสนเจ็บใจมากผลุนผลันไปเอาคมแฝกประจำตัวจากห้องทำงานพร้อมตะโกนสั่งลูกน้องให้ไล่จับตัวกัลป์มาให้ได้!

    กระรอกกับมาลัยได้ยินเสียงปืนก็หน้าซีด แสนสั่งให้ลูกน้องค้นห้องพวกเธอจนทั่วและคุมหน้าประตูอย่างแน่นหนากลัวกัลป์บุกมาช่วยแม่กับน้องสาว ดอกไม้มาสมทบหลังจากนั้นและบอกข่าวร้ายเรื่องกัลป์ถูกยิงบาดเจ็บ

    “โธ่...แม่บอกแล้ว มันไม่น่ากลับมาที่นี่เลย”

    “กระรอกจะออกไปช่วยพี่กัลป์”

    มาลัยรั้งตัวลูกสาวคนเล็กไว้ “หยุดเลยนะนัง

    กระรอก...นอกจากเอ็งจะช่วยพี่ไม่ได้แล้ว...ยังจะเป็นตัวถ่วงเขาอีก ตอนนี้เราทำอะไรไม่ได้หรอก นอกจากภาวนาขอให้มันปลอดภัย”

    กัลป์ไม่ได้ไปหาแม่กับน้องสาวอย่างที่แสนคิด แต่ไปหลบในบ้านของอัญชันซึ่งปลูกแยกจากเรือนหลังใหญ่ของแสนผู้เป็นพี่ชาย อัญชันอดีตแฟนสาวของเขาคงเข้านอนแล้วหากไม่เหลือบเห็นใครทำลับๆล่อๆที่มุมหนึ่งของบ้าน

    “ฉันถามว่าใคร...ออกมาเดี๋ยวนี้นะ!”

    “อยากยิงก็ยิงเลย...ถ้าคุณมั่นใจว่าอยากจะฆ่าผม”

    น้ำเสียงคุ้นหูทำให้อัญชันยืนตัวแข็ง กัลป์จึงค่อยๆออกมาจากความมืด

    “ขอบคุณมากนะที่ยังจำกันได้”

    การปรากฏตัวอย่างไม่คาดฝันของกัลป์ทำให้อัญชันตาพร่าชั่วขณะ ในหัวมีภาพความทรงจำแสนหวานสมัยที่เธอกับเขายังเป็นคนรักและใช้วันเวลาดีๆร่วมกันท่ามกลางธรรมชาติงดงามในป่า...

    ความสวยงามของป่ารอบตัวทำให้อัญชันยิ้มไม่หุบ กัลป์โอบกอดเธอจากด้านหลังทำท่าจะจูบแก้ม

    “นี่อย่ามาทำเจ้าชู้แถวนี้นะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้าหรอก”

    “ใครจะมาเห็น มีแต่ท้องฟ้ากับสายลม”

    พูดจบกัลป์ก็ขโมยหอมเธอฟอดใหญ่ อัญชันหน้าแดงก่ำยกมือฟาดเขาแก้เขิน

    “เซี้ยวใหญ่แล้วนะว่าที่คุณตำรวจ ยังไม่ทันติดยศก็รังแกประชาชนแล้วเหรอ”

    “รังแกที่ไหน...หมวดกัลป์ เกรียงไกร ทั้งรักทั้งหวงประชาชนคนงามยิ่งกว่าชีวิตอีก มาให้ว่าที่ตำรวจชื่นใจหน่อย”

    กัลป์จะจูบปาก อัญชันต้องเบี่ยงตัวหลบพัลวัน

    “เอาเปรียบกันอยู่ได้ คนอะไรหน้าไม่อาย”

    “โทษผมไม่ได้นะ ก็หัวใจมันสั่งนี่นา”

    “แล้วฉันจะรู้ได้ยังไงว่าหัวใจของคุณพูดจริง”

    คำถามของอัญชันทำให้กัลป์หยุดทำรุ่มร่ามคว้ามือเธอไปกุม “ไอ้กัลป์ เกรียงไกร ขอสาบานต่อเจ้าป่าเจ้าเขาแห่งเมืองพลว่าชาตินี้ทั้งชาติจะขอรักอัญชัน ราชสีห์ ไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่ หากหัวใจของมันมีคนอื่นก็ขอให้...”

    อัญชันยกมือแตะปากไม่อยากให้เขาสาบาน กัลป์ยิ้มกว้างเย้าเสียงหวาน

    “ทำไม...คุณกลัวผมจะผิดคำสาบานเหรอ”

    “มันไม่สำคัญหรอก เพราะไม่ว่าคุณจะรักหรือเปล่าแต่ฉัน...ฉันรักคุณ”

    ooooooo

    คำสัญญารักยังลอยวนเวียนในหัว อัญชันจำได้ไม่มีวันลืม และวันนี้กัลป์ เกรียงไกร...ชายหนุ่มคนเดียวที่อยู่ในใจเธอเสมอก็กลับมาอีกครั้ง...มาทำให้หัวใจเธอเต้นไม่เป็นส่ำเหมือนเมื่อก่อนไม่มีผิด

    กัลป์รู้สึกไม่ต่างกันแต่พยายามข่มอาการไม่ให้ไปกอดเธอให้สมความคิดถึง อัญชันดึงตัวเองจากอดีตและปล่อยเขาไปล้างหน้าเอาคราบเหงื่อและเลือดออก

    “ไม่รู้เหรอว่าพี่แสนโกรธแค้นคุณมากแค่ไหน จะกลับมาอีกทำไม”

    ทำไมกัลป์จะไม่รู้ แต่เขาเลือกกลับมาเพราะอยากเรียกร้องความยุติธรรมให้ตัวเอง

    “กลับมาตาย...”

    “ก็จวนได้ตายสมใจแล้วนี่...ดูสภาพตัวเองตอนนี้สิ”

    “ผมจำเป็นต้องกลับมา ผมต้องพิสูจน์ความจริงทั้งหมดให้ทุกคนรู้”

    “ความจริงเรื่องอะไร...เรื่องที่นายฆ่าพ่อฉันกับเรื่องหักหลังผู้หญิงค้ายาน่ะเหรอ”

    “ใช่...แต่ไม่ทั้งหมด ยังมีเรื่องอื่นที่สำคัญกว่านั้น ...เรื่องของเรา”

    “เรา...คุณยังกล้าใช้คำนี้อีกเหรอ...”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.1 มุทิตา ช็อก อานนท์ ที่เธอช่วยไว้เป็นผีไม่ใช่คน

    Help Me คุณผีช่วยด้วย EP.1 มุทิตา ช็อก อานนท์ ที่เธอช่วยไว้เป็นผีไม่ใช่คน
    19 ต.ค. 2564

    13:08 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 19 ตุลาคม 2564 เวลา 16:26 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์