นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คมแฝก

    SHARE

    กัลป์ตัดสินใจบุกบ้านแสนในคืนเดียวกันนั้น แสนยังไม่รู้ตัว แต่เรื่องจากอดีตทำให้ความแค้นในอกปะทุอีกครั้งและพาลไปลงกับดอกไม้อดีตเมียของกัลป์ที่เขาฉุดคร่ามาเป็นนางบำเรอ

    ดอกไม้ยอมให้แสนทำอะไรตามใจทั้งที่ไม่เต็มใจ แทบกลั้นน้ำตาไม่ไหวเมื่อเขากระซิบข้างหู

    “คนเรามันไม่มีอะไรแน่นอน จำได้ไหม...ครั้งนึงฉันเป็นฝ่ายให้ความรักทั้งหมดกับเธอแต่เธอไม่ยอมรับ...แต่วันนี้เธอกลับต้องเข้ามาหาฉัน...เอาล่ะ...ทีนี้กอดฉัน...จูบฉันแล้วพูดอย่างที่เคยพูดทุกครั้ง”

    คำสั่งของแสนถือเป็นประกาศิต ดอกไม้ต้องข่มใจยกแขนโอบต้นคอเขา

    “ดอกไม้จะเป็นทาส...จะเป็นนางบำเรอของแสนค่ะ”

    “แค่นี้เหรอ”

    สายตาและแววตาโลมเลียของเขาทำให้ดอกไม้ต้องฝืนใจพูด “กอดดอกไม้ จูบดอกไม้สิคะ ทำทุกอย่างตามความต้องการของแสน เพราะนั่นคือความต้องการของดอกไม้เช่นกัน”

    แสนโน้มตัวซุกไซ้ดอกไม้ด้วยความหื่นกระหายจนกระทั่งสัมผัสได้ถึงหยาดน้ำตาอุ่นๆของเธอ อารมณ์รักใคร่ด้วยแรงตัณหาแปรเปลี่ยนเป็นโทสะคว้าคอเธอมาบีบแน่น

    “ทำไม! รังเกียจฉันนักหรือไง อ้อ...คงเป็นเพราะข่าวไอ้กัลป์ ดีใจด้วยที่ผัวเก่าเธอจะกลับมาตายตามแผนฉัน”

    ดอกไม้ร่ำไห้อย่างหมดอาย โต้อย่างเหลืออด “นายได้ทุกอย่างมาจากเขาแล้วยังจะอาฆาตกันไปถึงไหน ถ้าพี่กัลป์กลับมาเมืองพล เขาก็แค่ต้องการมาเยี่ยมแม่...เยี่ยมน้อง...”

    “แล้วก็มาพรากเธอไปจากฉัน...เธอคอยวันนั้นอยู่ใช่ไหม”

    “ฆ่าฉันให้ตายเสียก็หมดเรื่อง นายจะทำให้ฉันทรมานใจไปถึงไหน แค่นี้ยังไม่สาแก่ใจนายอีกเหรอ”

    “ยังไม่สาสมกับที่ไอ้กัลป์ทำไว้หรอก มันแย่งเธอไป...มันฆ่าพ่อฉัน”

    “คิดดูดีๆ...นายแค้น...เขาก็แค้น ใครเป็นคนฆ่าพ่อพี่กัลป์ล่ะ แล้วใครเป็นคนปล้นบ้าน ฉุดเมีย ฉุดแม่ ฉุดน้องเขามา พ่อนายตายเพราะพี่กัลป์ทำตามหน้าที่ แต่ที่พ่อก้านตาย...มันเป็นเพราะความเลวร้ายของนาย!”

    คำพูดแทงใจดำของเธอทำให้แสนโกรธจัดตบตีดอกไม้ไม่ยั้งมือ

    “เธอไม่มีสิทธิ์ลบหลู่ฉันแบบนี้ จำไว้ว่าตอนนี้ฉันคือผัวเธอ ผัวที่หาเลี้ยงเธออยู่...นังแพศยา นังผู้หญิงสองใจ!”

    “ไม่! หยุดพูดเถอะ ฮือๆ...ฉันไม่อยากฟัง”

    ดอกไม้เจ็บปวดทั้งใจและกาย คำพูดตอกย้ำสถานภาพเธอเวลานี้ทำให้ช้ำแทบกระอัก โพล่งลั่น

    “ทำไมไม่ฆ่าฉันให้ตายซะเลย จะทรมานฉันแบบนี้เพื่ออะไร เอาสิ...ฆ่าฉันเลย ฆ่าฉัน...ฮือๆ”

    ท่าทางน่าสงสารของเธอทำให้แสนได้สติ ใจอ่อนยวบเพราะใจจริงก็รักเธอไม่น้อย

    “ฉันขอโทษ...ไอ้แสนขอโทษนะ...ดอกไม้ของไอ้แสน โทสะที่ฉันมีต่อดอกไม้มันคือความรัก ความรักอย่างหนึ่งที่ฉันมีให้เธอ และถ้าไอ้กัลป์ตายเมื่อไหร่...ดอกไม้จะได้รับความปรานีจากฉัน”

    แสนกอดปลอบประโลมดอกไม้ ก่อนตาลุกวาวเมื่อได้ยินเธอเรียกชื่อกัลป์แผ่วเบา สายตาอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นเหี้ยมเกรียมก่อนหันไปทักทายอดีตเพื่อนรัก

    “ไม่ได้เจอกันนาน ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ”

    “มึงก็เหมือนเดิม ยังชั่วไม่เปลี่ยน!”

    “ควรจะถือว่าเป็นคำชมใช่ไหม...มึงกล้ามากที่บุกเข้ามาถึงที่นี่”

    สองหนุ่มอดีตเพื่อนรักซัดกันนัวหลังจากนั้น ดอกไม้ยืนดูด้วยใจสั่นระรัว โชคดีที่กัลป์เป็นฝ่ายตั้งหลักได้ก่อนและประกาศกร้าวจะทำให้แสนสารภาพเรื่องทั้งหมดต่อหน้าทุกคน...

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 07:08 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์