นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คมแฝก

    SHARE

    แสน ราชสีห์ พาลูกน้องไปค้นวัดเก่าเมืองพล พลันความทรงจำเก่าๆสมัยฝึกวิชาคมแฝกกับอาจารย์อัคนีก็ผุดในหัว เขาจำบทเรียนอันหนักหน่วงได้ดี รวมทั้งเสียงอันทรงพลังของอัคนีที่พร่ำบอกจุดแข็งจุดอ่อนของเขากับกัลป์

    “แสน ราชสีห์...ลีลาการต่อสู้โจมตีดุดัน แข็งกร้าว รุกฆาต!”

    อีกด้านเวลาเดียวกัน กัลป์ฝึกท่วงท่าลีลาแม่ไม้คมแฝกด้วยท่าทางสง่างาม

    “กัลป์ เกรียงไกร...พลิ้วไหว นุ่มนวลแต่เข้มแข็งและห้าวหาญในลีลา!”

    อัคนีเฝ้ามองพัฒนาการของสองศิษย์เอกด้วยความภาคภูมิใจ

    “เอ็งทั้งสองมีจุดเด่นที่ต่างกัน ถ้าประสานความต่างให้เป็นหนึ่ง ต่อไปก็ยากจะมีใครต่อกร”

    แสนดึงตัวเองจากอดีต สีหน้าขมขื่นเมื่อคิดถึงความแค้นที่มีกับอดีตเพื่อนรัก เหล่าสมุนเดินมาบอกว่าไม่พบตัวกัลป์ในวัด แสนหัวเสียมากก่อนเบิกตาโพลงเมื่อคิดได้ว่ายังมีอีกที่!

    โกดังผีของตะโพนเป็นเป้าหมายถัดมาของแสน เจ้าของเรือนยังไม่รู้เรื่อง นั่งคุยกับกัลป์ที่เขาพามาซ่อนตัวด้วยถึงสาเหตุที่อีกฝ่ายกลับมาเมืองพลทั้งที่รู้ว่าต้องมีเรื่อง กัลป์ไม่ตอบก้มหน้าก้มตาช่วยยกโลงเหมือนจะบ่ายเบี่ยง สัปเหร่อประจำเมืองอยากซักให้มากกว่านี้ แต่มีเสียงปึงปังหน้าประตูเสียก่อน

    เสียงตะโกนของแสนทำให้ตะโพนสะดุ้ง ก่อนตั้งสติได้สั่งกัลป์ไปซ่อนตัวในโลงศพและตอกตะปูผนึกฝาโลงไว้ เมื่อพวกแสนเข้ามาด้านในจึงเห็นเขาอยู่ตามลำพังกับโลงศพ

    “มีอะไรนายแสน...ที่บ้านมีคนตายเหรอ...อนิจจัง วัตตะ สังขารา...เฮ้อ...ดีจังเลย...นี่ฉันกำลังขาดเงินพอดี เมื่อกี้ยังไหว้เจ้าที่อยู่เลยนะว่าขอให้พวกชั่วๆตายกันสักสองสามคน”

    เข้มขัดหูแหวแทนเจ้านาย “เฮ้ย...พูดอะไรระวังปากหน่อย”

    “ข้าด่าคนชั่ว...ใครคิดว่าตัวเองดีก็อย่าร้อนตัวสิวะ”

    แสนรำคาญเสียงค่อนแคะกวนประสาท หวดคมแฝกใส่ตะโพนจนจุกแทบร้องไม่ออก

    “อย่าลีลา...ไอ้กัลป์อยู่ที่นี่ใช่ไหม”

    “ก็ค้นแล้วเจอไหมล่ะ...อุตส่าห์หนีมาอยู่กับผีแล้วยังมาวุ่นวายกับข้าอีก”

    ตะโพนพยายามไม่มองทางโลงศพ แสนเห็นพิรุธสั่งลูกน้องงัดฝาโลง เหล่าสมุนพากันเบ้หน้าเพราะได้กลิ่นเหม็นเน่า กระนั้นก็พยายามทำตามคำสั่ง แต่สุดท้ายก็ทนไม่ไหววิ่งไปอ้วก

    แสนเจ็บใจมากแต่ไม่รั้นค้นหา ผลุนผลันออกจากเรือนตะโพน กัลป์เลยรอดมาได้อีกครั้ง...

    ooooooo

    เพลิง กัมปนาท ตำรวจหนุ่มขาบู๊แอบปลอมตัวมาในคราบหนุ่มพเนจร เร่ร่อนรอนแรมจากต่างเมืองหวังหางานทำในเมืองพลโดยมีจุดประสงค์แฝงจะสืบเรื่อง แสน ราชสีห์

    การมาถึงของเพลิง ชายหนุ่มแปลกถิ่นมาดกวนเป็นที่จับตาของพวกชาวบ้าน ไม่เว้นแม้แต่รองเพชร ไพบูลย์ ตำรวจหนุ่มตงฉินประจำเมืองพลที่ตัดสินใจเฝ้าดูห่างๆไม่อยากแสดงตัวเพราะอีกฝ่ายอาจเป็นแค่ชาวบ้านธรรมดา

    เพลิงไปหาข่าวในตลาดแบบไม่สนสายตาใคร และร้านกาแฟเก่าแก่ของปานกับแจ้ก็เป็นที่ที่เขาเลือก เหล่าสมุนของแสนขาประจำของร้านเห็นชายหนุ่มแปลกหน้าก็จะหาเรื่องเหมือนเคย เพลิงรู้ตัวแต่ไม่อยากตอบโต้ให้เป็นจุดเด่น แสร้งหันไปแหย่ตะเภาสาวหน้าหมวยเจ้าของร้านกาแฟ

    เหล่าสมุนของแสนเหม็นขี้หน้าชายหนุ่มแปลกหน้า พยายามท้าทายให้มีเรื่องแต่ต้องสลบเหมือดไม่เป็นท่าเมื่อถูกเพลิงในมาดหนุ่มมาดกวนเล่นงานคืนด้วยท่าทางสุดยียวน

    กัลป์ เกรียงไกร ไม่ได้สนใจการมาถึงของใคร มุ่งหน้าไปกราบหลุมศพก้าน พ่อแท้ๆที่ถูกแสนยิงตาย

    “พ่อ...ผมกลับมาแล้ว ผมจะเอาทุกสิ่งทุกอย่างกลับคืนมาให้ได้!”

    สถานการณ์อึมครึมในเมืองพลทำให้ตะเภาอึดอัดแอบไปหากัลป์ถึงเรือนของตะโพน

    กัลป์แปลกใจที่เห็นหน้าตะเภา “รู้ได้ยังไงว่าพี่อยู่ที่นี่”

    “โถพี่...อย่างกับพี่มีที่ไปเยอะนักนี่”

    “พี่บอกแล้วใช่ไหมว่าเราไม่ควรจะพบกัน”

    “แต่ฉันมีข่าวสำคัญมาบอก”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 07:30 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์