นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คมแฝก

    SHARE

    คำสัญญาที่ให้กับพ่อทำให้กัลป์ต้องเตรียมพร้อม หมั่นฝึกปรือแม่ไม้คมแฝกเพื่อรับมือแสนอดีตเพื่อนรัก ท่วงท่านุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยพลังของเขาทำให้ตะโพนอดชื่นชมจากใจจริงไม่ได้

    “ฝีมือยังคมเหมือนเดิม ไม่เสียแรงที่เป็นลูกศิษย์ของปรมาจารย์คมแฝก”

    “อย่าพูดถึงอาจารย์เลยลุง ยิ่งพูด ฉันยิ่งรู้สึกผิดที่ต้องแพ้ให้กับไอ้แสน”

    “เอ็งเป็นคนดีไอ้กัลป์ เรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะความเลวของไอ้แสน ไม่ใช่ความผิดของเอ็ง”

    “คนดี...คนดีที่ไร้ค่า พาชีวิตตัวเองกับคนรอบข้างให้วิบัติกันไปหมด”

    “ชีวิตยังอีกไกล เอ็งอย่าเพิ่งด่วนสรุปสิวะ...ทำความดีไม่มีคำว่าสูญเปล่า...ข้าเชื่ออย่างนั้น”

    กัลป์พยักหน้าเห็นด้วย มองคมแฝกในมืออย่างหมายมาด ตะโพนเห็นดังนั้นก็อดถามไม่ได้

    “เออ...แล้วจู่ๆเอ็งงัดคมแฝกมาฝึกทำไมวะ หรือว่าจะเตรียมรับมือพวกไอ้แสน”

    “ไม่ได้รับมือ...แต่ฉันจะไปหามัน!”

    ooooooo

    การกลับมาของกัลป์ทำให้แสนหวั่นใจไม่น้อย เพิ่มเวรยามในไร่ราชสีห์และบริเวณบ้านของอัญชันไม่ให้กัลป์บุกเข้ามา เขารู้ถึงฝีมือของอดีตเพื่อนรักเพราะฝึกคมแฝกจากสำนักเดียวกัน

    แสน ราชสีห์ จมตัวเองกับอดีตอีกครั้ง เขาจำได้ถึงบทเรียนและคำสอนของอาจารย์อัคนี

    “ทำไมข้าถึงให้พวกเอ็งฝึกคมแฝกทั้งที่พวกเอ็งจะใช้ปืนก็ได้...เพราะคมแฝกคืออาวุธของคนเต็มคน คนจริงไม่จำเป็นต้องมีปืน...ปืนมีวันหมดกระสุน แต่คมแฝก...หากใช้เป็น อานุภาพมันรุนแรงและรวดเร็วกว่ากระสุนหลายเท่า”

    ทั้งกัลป์และแสนได้รับการถ่ายทอดวิชาแม่ไม้คมแฝกจนครบถ้วนกระบวนความ ความผูกพันฉันเพื่อนทวีคูณตามวันเวลาที่ฝึกด้วยกัน อัคนีภูมิใจในศิษย์ทั้งสองมากแต่ไม่วายเตือนสติเป็นคำสอนสุดท้าย

    “สัญญากับข้านะว่าเอ็งทั้งสองจะซื่อสัตย์ต่อ คุณงามความดีจนชั่วชีวิต...ซื่อสัตย์ต่อสหาย ซื่อสัตย์ต่อแผ่นดินเกิด จงใช้วิชาที่ข้าถ่ายทอดให้พวกเอ็งพิทักษ์สิ่งที่ถูกต้อง ตราบใดที่พวกเอ็งสามัคคีกัน จะไม่มีศัตรูหน้าไหนมาหักหาญได้”

    แสนดึงตัวเองจากอดีต คำสอนสุดท้ายนั่นเขาจำได้แต่ชะตาชีวิตหลังจากนั้นทำให้เขาเปลี่ยนความคิด โดยเฉพาะเหตุการณ์ที่กัลป์อดีตเพื่อนรักจับตายสนพ่อแท้ๆของเขา...

    หลังจบจากสำนักอาจารย์อัคนี กัลป์บรรจุเป็นตำรวจและมีโอกาสล้อมจับสนพ่อของแสนในข้อหาค้ายาเสพติดและของเถื่อน สนเป็นโจรพันธุ์แท้สู้สุดตัวไม่ยอมถูกจับ กัลป์รู้ดีแต่พยายามหว่านล้อม

    “ยอมมอบตัวซะเถอะลุงสน โทษหนักจะได้เป็นเบา ถึงยังไงก็ไม่มีทางหนีรอดไปได้หรอก ยังไงๆลุงก็เป็นพ่อของไอ้แสน...อย่าให้ฉันต้องทำอะไรรุนแรงเลยนะ”

    คำตอบของสนมาในรูปแบบลูกปืนห่าใหญ่กราดยิงพวกตำรวจ กัลป์ไม่มีทางเลือกต้องวิสามัญพ่อของเพื่อนรัก แสนมาถึงทันเห็นฉากเด็ดพอดี แหวลั่น

    “ไอ้กัลป์...มึงฆ่าพ่อกู ไอ้เพื่อนทรยศ...ไอ้ระยำ...มึงฆ่าพ่อกูทำไม มึงฆ่าพ่อกูทำไม!”

    กัลป์เสียใจและรู้สึกผิดมากพยายามจะอธิบายเพื่อนรักแต่สถานการณ์ยิ่งเลวร้ายเมื่อแสนถูกจับไปสอบสวนเพราะก้านพ่อของเขาให้การว่าลูกชายคนเดียวของสนอาจรู้เห็นกับธุรกิจดำมืดของพ่อ

    ยิ่งไปกว่านั้นก้านจะให้กัลป์แต่งงานกับดอกไม้ ลูกสาวของดาบหง่าเพื่อความก้าวหน้าและมั่นคงในอาชีพตำรวจ เมื่อแสนรู้จึงยิ่งเจ็บแค้นเพราะหญิงสาวที่ตนหลงรักมานานก็ถูกเพื่อนรักแย่งไป

    แสนให้การปฏิเสธทุกข้อหาแม้จะถูกจับขังและทรมานปางตาย อัญชันมาประกันตัวพี่ชายเห็นสภาพก็แทบพูดไม่ออก ได้แต่ร้องไห้ด้วยความสะเทือนใจที่เห็นพี่ชายตกต่ำขนาดนี้

    น้ำตาของน้องสาวทำให้แสนแค้นหนัก ประกาศกร้าว “ทุกคนหักหลังเรา ไม่มีใครที่เราไว้ใจได้อีกแล้วอัญชันจำไว้นะ...ต่อไปนี้เราจะมีกันแค่สองคน พี่จะไม่ยอมให้ใครมาย่ำยีตระกูลราชสีห์ของเราได้อีก”

    อัญชันพยักหน้ารับรู้ เข้าใจความรู้สึกดี เพียงแต่ไม่เคยคิดแค้นถึงขั้นจะฆ่าใครเหมือนพี่ชายเวลานี้

    “ในเมื่อพวกมันเห็นว่าพี่เลว พี่ก็จะเลวให้พวกมันดู!”

    ooooooo

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"

    "ปราง" เซย์เยส "โต้ง" ขอแต่งงาน จังหวะเป๊ะเหมือน "อนงค์" ใน "Help Me คุณผีช่วยด้วย"
    2 ธ.ค 2564

    04:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันพฤหัสที่ 2 ธันวาคม 2564 เวลา 07:13 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์