ไฟหิมะ
ตอนที่ 4
“ผมไม่ได้จะทำอะไรนลินทั้งนั้น ผมก็อุ้มเขามาพักในห้อง คุณมาก็ดีแล้ว มียาดมรึเปล่า”
จินนี่หยิบยาดมส่งให้ จักรรับมาแล้วรีบเอาไปให้นลินดม จินนี่ยืนมองอย่างหมั่นไส้
“ฝึกงานแค่นี้เป็นลมล้มพับนับครั้งไม่ถ้วน แบบนี้จะไหวเหรอคะ จินนี่ว่านางตั้งใจจะอ่อย เอ้ย นางจะเป็นตัวถ่วงความเจริญของบริษัทเรามากกว่านะคะบอส”
จักรไม่ตอบ มองนลินครุ่นคิด ไม่นานนลินค่อยๆลืมตาขึ้นมา
จักรถามว่าเป็นยังไงบ้าง
“ขอบคุณคุณจักรมากนะคะ ลินขอตัวไปทำงานต่อนะคะ” นลินลุกเดินออกไปทันที สักครู่จักรเดินตามออกมา เห็นเธอน้ำตาคลอเหมือนจะร้องไห้
“ถ้าคิดว่าตัวเองเป็นอย่างที่คุณเลขาพูด ผมว่าคุณลาออกแล้วกลับไปเป็นคุณหนูสบายๆอยู่บ้านดีกว่า เพราะคนที่นี่ต้องสตรอง ต้องช่วยเหลือตัวเอง ไม่ได้มีหน้าที่คอยโอ๋คุณหนูฝึกงาน”
นลินกำมือแน่นหันขวับกลับมาจ้องหน้าจักร
“ไม่ค่ะ ลินจะไม่ลาออก ลินจะทำให้คุณจักรและทุกคนเห็นว่าลินไม่ใช่คุณหนูอย่างที่ทุกคนคิด ลินจะไม่เป็นตัวถ่วงทำให้บริษัทของคุณเสียหายแน่นอนค่ะ”
“มั่นใจเหรอว่าทำได้”
“มั่นใจค่ะ”
“ในเมื่อคุณกล้าขอ ผมก็กล้าให้ ตกลงตามนี้ ผมจะสอนงานคุณเอง...อย่าเข้าใจผิด อย่านึกว่าผมแอบคิดอะไรกับคุณเด็ดขาด ผู้หญิงโนะเนะอย่างคุณไม่ใช่สเปกผม ไม่มีวันจะเป็นแฟนผมได้ ผู้หญิงที่จะเป็นแฟนผมได้ต้องเป็นสาวสตรองเท่านั้น รู้ไว้ซะด้วย”
นลินงงว่าเขามาบอกทำไม แต่สุดท้ายก็อดยิ้มไม่ได้ ตอบรับ “ค่ะ ถึงยังไงก็ขอบคุณมากนะคะคุณจักร ลินจะตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด”
“ผมไม่ชอบคนดีแต่พูด” ว่าแล้วจักรหันหลังให้เดินจากไปทันที
ooooooo
รตีเดินลงบันไดบ้านมาอย่างนางพญา ป้าแจ๋ว จ้อและแจะกรูกันถือรองเท้าเข้ามาวางให้เลือกอย่างเอาใจ เธอมองไล่ทีละคู่ พอเห็นคู่ที่หินซื้อให้ก็มองอย่างชั่งใจ
เสียงหินวิ่งตามลงมาชวนอยู่บ้านจะลงมือทำอาหารให้ทาน รตีตอบโดยไม่ต้องคิด
“ไม่ค่ะ! รตีเบื่อกินข้าวบ้านเต็มที”
หินสะอึกไม่ต่างกับสามสาวใช้ที่ยืนหน้าเจื่อน หินอ้าปากจะขอร้อง แต่รตีสวนเสียงเฉียบ
“อย่ามาห้ามรตี ในเมื่อรตียังห้ามไม่ให้คุณไปบ้านคุณแม่คุณไม่ได้ เพราะฉะนั้นคุณก็ไม่มีสิทธิ์มาห้ามรตี” หญิงสาวจ้องหน้าคาดคั้น “พูดมาสิ...พูดออกมาว่า
ต่อไปนี้จะไม่ไปเหยียบบ้านแม่คุณอีกเด็ดขาด พูดมา!” หินยืนอึ้ง รตียิ้มเหยียดด้วยนัยน์ตาผิดหวัง “ถ้าพูดไม่ได้ก็อย่างที่บอก ต่อไปนี้เราไม่ต้องมาพูดกันอีก!”
หินมองภรรยาด้วยแววตาละห้อย รตีชักสีหน้าให้รู้ว่าเอาจริง ก่อนจะหันไปใส่รองเท้าแล้วเขี่ยรองเท้าที่หินซื้อให้กระเด็นไปอย่างไม่แคร์ สร้างความผิดหวังเสียใจให้กับเขา...
