ไฟหิมะ
ตอนที่ 4
ติ๊ยาฟังแล้วปลื้มแทนน้ำ พอเห็นว่าจักรกับนลินไม่ยอมกิน ติ๊ยาคะยั้นคะยอกึ่งยัดเยียด ปรากฏว่านลินที่ไม่เคยกินกลับชื่นชมในรสชาติ บอกว่าอร่อยจังเลย ติ๊ยาดีใจกระโดดตัวลอย คนอื่นๆก็ส่งเสียงสนับสนุนอย่างสนุกสนาน ยกเว้นจักรที่ยังกล้าๆกลัวๆไม่กล้ากิน
“ทีนี้ตาแกแล้ว คุณบอสจักร เบี้ยวไม่ได้นะเว้ย น้องฝึกงานเขากินแล้ว แกต้องกิน”
“แกพูดเอง ฉันไม่ได้พูดอะไรเลย”
“อ๊ะๆๆ ป๊อดเหรอ เป็นบอสป๊อดได้เหรอพวกเรา”
“ไม่ได้ๆๆๆๆ” พนักงานทุกคนตะโกนพร้อมเพรียง
ติ๊ยาล็อกคอจักรแล้วยัดมะม่วงจิ้มกะปิเข้าปากโดยเอามือปิดปากเขาไว้แน่นสั่งห้ามไม่ให้คาย จักรจำใจต้องเคี้ยวหน้าเบี้ยวหน้าบูดเพราะเปรี้ยวมาก ติ๊ยาสะใจขำก๊ากๆ
“เก่งมาก พวกเราปรบมือ”
เสียงปรบมือดังเกรียวกราว เลขาจินนี่รีบเอาน้ำป้อนบอส จักรดื่มน้ำไปชี้หน้าติ๊ยาไป แต่นางก็ไม่สนแถมหัวเราะอีกชุดใหญ่ก่อนจะประกาศว่า
“ถ้าใครติดใจบอกเลยนะ จะสั่งมาให้อีก”
พนักงานยกมือกันพึ่บพั่บ รวมทั้งนลินด้วย
“น้องลินด้วยเหรอ”
“ค่ะ แซ่บเว่อร์มากค่ะ”
ติ๊ยาหัวเราะชอบใจ หลังจากนั้นเธอรีบโทร.หาน้ำแจ้งข่าวดี น้ำดีใจสุดๆ ถามด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่าจริงหรือ
“จริงสิ มีแต่คนชมว่าอร่อย คนไม่เคยกินยังกินแล้วติดใจเลย น้ำรีบทำให้พี่เลยนะ พี่เอา 6 ชุด ไม่ๆๆ เอา 10 ชุดเลยดีกว่า จะเอาไปฝากพี่สารภี โรสกับโป้ยด้วย”
“โห...ดีจังเลย ขอบคุณนะคะ”
“พรุ่งนี้เอามาส่งพี่ที่ออฟฟิศได้ไหม”
“ออฟฟิศพี่ติ๊อยู่แถวไหนคะ”
“เออไม่ต้องดีกว่า เอางี้ พรุ่งนี้พี่ไปเอาที่บ้านน้ำเองดีกว่า”
“ไม่ต้องหรอกค่ะ”
“ต้องสิ เพราะพี่คิดว่ามันถึงเวลาแล้วที่เราจะต้องทำให้มะม่วงเบากะปิโหว่สูตรแม่สุนีย์ของน้ำออกอาละวาดตลาดให้ได้”
น้ำดีใจจนพูดไม่ออก ขณะที่ติ๊ยายิ้มแย้มมั่นใจเกินร้อย
ooooooo
พิชัยไม่พอใจลูกสาวที่พูดจาไม่ดีกับสุนีย์แม่ของหิน เขาต้องการให้รตีไปขอโทษสุนีย์แต่รตีปฏิเสธเสียงแข็ง
“ไม่ค่ะ รตีไม่ไปเด็ดขาด เรื่องอะไรจะต้องไปขอโทษแม่หิน แม่หินสิต้องขอโทษที่ทำให้รตีต้องนอนโรงพยาบาลปวดท้องทรมานแทบตาย”
“แต่รตีพูดจาไม่ดีกับคุณสุนีย์เลย ทั้งที่เขาอุตส่าห์เป็นห่วง อุตส่าห์ไปเยี่ยม”
“ก็ใครขอให้ไปล่ะ”
“แต่พ่อสั่งให้รตีไป พรุ่งนี้รตีต้องไปขอโทษคุณสุนีย์เขาที่บ้าน ลูกไม่ไป พ่อจะสั่งระงับบัตรเครดิตลูกเดือนนี้ทั้งเดือน”
“คุณพ่อ!! คุณพ่อไม่เคยทำแบบนี้กับรตี”
“แต่ครั้งนี้พ่อจะทำ ถ้ารตีขัดคำสั่งพ่อ”
“ได้!! เชิญระงับไปเลย ไม่ปงไม่ไปมันแล้ว รตีไม่ไปช็อปปิ้งแล้ว” รตีถอดรองเท้าเขวี้ยงไปโดนสาวใช้อย่างไม่ใส่ใจแล้วผลุนผลันกลับขึ้นห้องไปด้วยความโมโห พิชัยอ่อนใจเหลือเกิน
