ไฟหิมะ
ตอนที่ 4
“นี่ลูกเป็นอะไร เป็นบ้าไปแล้วเหรอรตี”
“ก็อยากให้รตีกิน รตีก็กินแล้วไง ยังไม่พอใจ
กันอีกเหรอ” รตีร้องไห้โฮราวกับเด็กๆ ทุบอกหินระรัวอย่างพาลๆ
พิชัยอ่อนใจจนพูดไม่ออก หินมองเมียในอ้อมแขน ...ทั้งโกรธ สงสาร และเศร้าใจสุดๆ
ooooooo
ที่ออฟฟิศจักร พนักงานอื่นๆกลับกันหมดแล้วยกเว้นนลินที่ยังเคลียร์เอกสารไม่เสร็จ จักรกับติ๊ยาไปประชุมข้างนอกเพิ่งกลับเข้ามา จักรบ่นอุบว่าลูกค้าไร้น้ำใจประชุมตั้งแต่เช้ายันเย็นไม่เลี้ยงข้าวสักเม็ด
“เบาๆ ใจเย็นเพื่อน”
“ใครจะเย็นไหว ฉันไม่ได้อดข้าวเก่งอย่างแกนิหว่า ดูสิในท้องน่ะมีไส้ไหมเนี่ย กระพงกระเพาะฝ่อแห้งหมดแล้วมั้ง”
“อ้าวไอ้จักร ปากเสีย หิวแล้วพาล”
นอกจากจักรจะพาลกับติ๊ยาแล้วเขายังไปพาลใส่นลินที่หอบเอกสารเดินสวนมาชนจนเอกสารหล่นกระจายเต็มพื้น
“เดินไงวะ คนทั้งคนนะโว้ย ชนเข้ามาได้ไง ถามจริงเหอะคุณหนู วันๆทำไรเป็นมั่งนอกจากเป็นลม”
“นี่จักร เบาๆได้มั้ย...ไม่มีไรค่ะน้องลิน บอสเขาประชุมงานเครียด...เดี๋ยวพี่ช่วยเก็บ”
“ไอ้ติ๊ไม่ต้องช่วย ทำเองก็เก็บเองสิ แล้วจะเป็นลมอีกไหมเนี่ย ถ้าจะเป็นกลับไปเป็นที่บ้านเลยนะ จะได้ไม่เดือดร้อนคนอื่น วันนี้ไม่ว่างพาเข้าโรงพยาบาลหรอกนะ บอกก่อน”
“ไอ้จักร พอมั้ย”
“ไม่พอ!! จินนี่ คุณจินนี่ คุณเลขาจินนี่” จักรแหกปากลั่น
“ไม่มีใครอยู่แล้วค่ะ ห้าโมงครึ่งก็กลับหมดแล้ว คุณเลขาจินนี่กลับไปตั้งแต่บ่ายสามค่ะ”
“ไอ้พวกนี้...เห็นมั้ยไอ้ติ๊ ฉันทิ้งออฟฟิศไม่ได้เลย แมวไม่อยู่หนูกระเจิงทุกที”
“หนูร่าเริงค่ะ” นลินท้วงขึ้น ติ๊ยาขำพรวด จักรสะดุ้งแต่วางฟอร์ม
“กระเจิง!! ฉันจะหนูกระเจิง เธอมาจุ้นอะไร แกขำอะไรไอ้ติ๊”
“เปล่าขำค่ะ หนูแค่กระเจิงค่ะ กระเจิง”
โดนติ๊ยาล้อเลียนจักรเลยฮึดฮัดพูดไม่ออก ก้าวพรวดไปแต่ดันสะดุดแฟ้มเอกสารที่พื้นลื่นแพร่ดไปชนนลินล้มลงด้วยในลักษณะนอนทับกัน
จักรเสียฟอร์มรีบกระเด้งตัวขึ้นมาอาละวาดปนอาย “ซวย!! วันนี้มันวันซวยอะไรของไอ้จักรวะ” แล้วก็เดินจ้ำออกไปทันที
ติ๊ยาประคองนลินลุกขึ้น ถามว่าไหวไหม นลินเจ็บอยู่เหมือนกันแต่พยักหน้าหงึกๆ
“อย่าไปถือมันเลยนะคะ มันหิวข้าว” พูดแล้วติ๊ยาก็หัวเราะขำ นลินเลยพลอยยิ้มตามไปด้วย
ooooooo
หินรู้สึกไม่ดีเอามากๆที่รตีลามปามถึงแม่ของเขา พิชัยเข้าใจความรู้สึกลูกเขยจึงเอ่ยปากขอโทษแทนลูกสาวตน แต่หินนิ่งเงียบไม่พูดอะไร
