บุพเพสันนิวาส

“เจ้าพระยาวิชาเยนทร์ ชื่อเดิมคอนสแตนติน ฟอลคอน เป็นคนเชื้อชาติกรีก เมื่อหนุ่มๆทำงานเป็นคนรับใช้ในเรือสินค้าที่มาค้าขายกับอยุธยา ฟอลคอนเห็นอยุธยามีช่องทางทำมาหากิน จึงปักหลักอยู่อยุธยาอย่างถาวร รู้จักขุนนางบางคนจึงพาเข้าไปทำงานกับเจ้าพระยาโกษาธิบดีเหล็ก ขณะนั้นรั้งตำแหน่งเสนาบดีกรมคลัง...”

ออกญาโหราธิบดีเล่าต่อความพอดีว่า เมื่อคอนสแตนตินมาทำงานกับออกญาโกษาธิบดี ด้วยเป็นคนฉลาดมีไหวพริบ พูดภาษาชาวเราได้รวดเร็ว จึงเจริญก้าวหน้าในหน้าที่ ออกญาโกษาธิบดีพาถวายตัวเป็นข้าราชการในขุนหลวงนารายณ์ ได้ยินว่าออกญาเอ็นดูเขามากเพราะสามารถทำบาญชีได้เก่ง และทำให้พ่อค้าชาวมุสลิมที่มาทวงหนี้กรมพระคลังสินค้า พอตรวจบาญชีคิดกำไรขาดทุนหักกลบลบหนี้ กลับตาลปัตรว่าพ่อค้าเป็นหนี้กรมพระคลังมากมายแทน

เกศสุรางค์พึมพำว่าประวัติศาสตร์ไม่ผิดเพี้ยนจริง พลันเห็นสายตาขุนศรีวิสารวาจาจับจ้องก็เมินหน้าไม่สนใจ หันไปซักถามออกญาอีกว่า

“คุณลุงเจ้าขา ขุนหลวงโปรดคนต่างชาติขนาดนี้ พวกขุนนางไทยไม่เหล่เอาหรือเจ้าคะ” ออกญาทวนคำว่า... เหล่ อย่างงงๆ จึงแก้คำใหม่ว่า “ไม่หมั่นไส้หรือเจ้าคะ”

“ขุนหลวงนารายณ์ท่านโปรดคนฉลาด ฉลาดด้วย รู้รอบด้วยท่านยิ่งโปรด นายก็องสตังซ์หรือฟอลคอน เขารู้รอบเรื่องการค้า เรื่องเดินเรือเขาก็รู้ การช่างเรื่องอาวุธยุทธภัณฑ์เขาก็รู้ ท่านโปรดฟังเรื่องของกษัตริย์เมืองต่างๆ นายคนนี้ก็เล่าถวาย จริงบ้างไม่จริงบ้างใครจะไปรู้...จริงไหม ท่านโปรดเขาให้เฝ้าใกล้ชิด ทูลแนะนำเรื่องอะไรท่านก็ทรงเชื่อไปเสียหมด พวกขุนนางชั้นผู้ใหญ่ แน่นอนก็มี เหล่บ้าง...ลุงพูดถูกไหมเจ้า”

เกศสุรางค์หัวเราะปากกว้าง ออกญาพลอยหัวเราะไปด้วย ท่านขุนมองด้วยสายตาเอ็นดู

ooooooo

บ้านของฟอลคอนใหญ่โตพอควร มีผู้คนพลุกพล่าน ส่วนใหญ่เป็นบ่าวและเมียบ่าว ฟอลคอนมีลูกสาวอายุสองขวบชื่อแซลลี่ ที่เกิดกับข้าหลวงของพระธิดาขุนหลวงนารายณ์

ฟอลคอนพามารีเข้ามาในบ้าน มีเพื่อนทางการค้าชาวอังกฤษชื่อริชาร์ด เบอร์นาบี กับจอร์จ ไวท์ ตามมาแสดงความยินดี...ฟอลคอนแนะนำให้บ่าวไพร่รู้จักมารี

“คุณหญิงของพวกเจ้า คุณหญิงตองกีมาร์ พวกเจ้าจะเรียกสั้นๆว่ามาดามก็ได้...มาดามเป็นใหญ่ที่สุด ทุกคนต้องเชื่อฟังมาดาม สั่งให้ทำอะไรต้องทำ เข้าใจฤา”

บางคนรับคำ พวกบ่าวที่เป็นเมียหน้าบึ้งมอง

มารีอย่างไม่ค่อยชอบใจ ฟอลคอนย้ำไม่ให้ทุกคนพูดมาก ให้จำไว้ก็จำ มารีจะแย้งแทน เขาโอบไหล่เธอ ตัดบท

“ไม่มีแต่ ไปพบกับเพื่อนที่ดีที่สุดของข้า เขาชื่อไวท์กับเบอร์นาบี...ไวท์คนผอมนะ”

แล้วฟอลคอนก็แนะนำให้เพื่อนทั้งสองรู้จักมารี ไวท์แนะนำตัวว่าตนเคยมียศหลวงวิชิตราชสาคร ตำแหน่งนำร่อง เวลานี้ออกมาทำงานกับบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษ

“และนี่ สหายสนิทของข้า มิสเตอร์ริชาร์ด เบอร์นาบี เป็นตัวแทนของบริษัทอินเดียตะวันออกของอังกฤษเหมือนกัน” ฟอลคอนผายมือไปที่เบอร์นาบีแล้วหลุดปาก “สองคนนี้เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของข้า เราทำการค้าด้วยกัน”

“เอ๊ะ การค้าอะไรหรือเจ้าคะ ก็ท่านทำงานกับพวกฝรั่งเศสไม่ใช่หรือคะ ทำไมร่วมมือกับบริษัทอังกฤษล่ะคะ” มารีสงสัยทันที

เพื่อนทั้งสองหน้าเสียแต่พยายามเก็บอาการ

ฟอลคอนรีบแก้ตัวว่า แค่ติดต่อแลกเปลี่ยนหลักฐานแล้วหันไปตะโกนเรียกบ่าวให้จัดอาหารที่ห้องโถงรับรองเพื่อนๆตน...พอมารีแยกไป เบอร์นาบีกับไวท์ก็เตือนฟอลคอนว่า มารีฉลาด จะพูดอะไรต้องระวัง ฟอลคอนรับรองว่านางไม่รู้อะไรเลย เบอร์นาบีว่านางเริ่มจะสงสัยฟังจากคำถามแล้วฉลาดมาก