กระทรวงสาธารณสุขกำหนดให้ปี 2566 เป็น ปีแห่งสุขภาพสูงวัยไทย เพื่อกระตุ้นเตือนให้ทุกคนตระหนักรู้ว่า ประเทศไทยกำลังก้าวเข้าสู่สังคมผู้สูงวัยอย่างเต็มรูปแบบในปี 2572 จากรายงานของศูนย์วิจัยกสิกรไทยพบว่า การเปลี่ยนแปลงสัดส่วนประชากรนี้จะนำมาซึ่งความจำเป็นเร่งด่วนในด้านบริการสาธารณสุข และการสนับสนุนด้านสุขภาพที่ครอบคลุม เพื่อรับมือกับวิกฤติครั้งใหม่เมื่อประเทศไทยแก่ตัวลงถามว่าจะแก่อย่างมีคุณภาพ...ชราอย่างมีสุข...ใช้ชีวิตวัยเกษียณด้วยความสง่างามได้อย่างไร ลองฟังเคล็ดลับจากต้นแบบคนวัยเก๋า “ใช้ชีวิตอย่างมีสติ” โดยเฉพาะการมีสติในการกิน แทนที่จะกินตามใจปากก็หันมาใช้สติคิดเสียว่าเรากินเพื่ออยู่ ไม่ใช่อยู่เพื่อกิน การกินตามใจปากแต่สุดท้ายต้องจ่ายค่าหมอแพงๆเพื่อลดไขมันลดน้ำตาล เท่ากับเป็นการทำร้ายตัวเองแบบผ่อนส่ง ก่อนจะตักอะไรเข้าปากลองใช้สติพิจารณาอย่างมีเหตุมีผล “ร่าเริง รื่นเริง คึกคัก ครึกครื้น” คาถาที่ว่านี้ “ดร.สุเมธ ตันติเวชกุล” เล่าว่า ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงรับสั่งเสมอ เพราะจิตเป็นเรื่องสำคัญ ต้องมีอารมณ์ขันตลอดเวลา มองเห็นทุกอย่างเป็นเรื่องสนุก จึงจะทำงานสำเร็จรวดเร็วและมีประสิทธิภาพ เมื่อตัวเรายิ้มแย้มแจ่มใส บรรยากาศรอบตัวก็รื่นเริงไปด้วย “รักษากายและจิตให้ดี” ผู้สูงอายุต้องรักษาร่างกายให้ดี เพราะเงินทองไม่มีประโยชน์ เอาแค่พอเพียงต่อชีวิตความเป็นอยู่ เรื่องจิตก็สำคัญ อย่าปล่อยให้จิตใจหดหู่หงอยเหงา อย่าไปขุ่นมัวโดยไร้ประโยชน์ ให้หาโอกาสเอาจิตไปพักผ่อน เรียนรู้ธรรมะบ้าง คิดเสมอว่าเวลาอยู่ในโลกนี้สั้นแล้ว อย่าเสียเวลาเป็นทุกข์ แต่ให้เอนจอยกับชีวิตทุกนาที “หางานอดิเรกทำ สร้างสัมพันธ์ทางสังคม” ผู้สูงอายุที่ได้รับการซัพพอร์ตจากครอบครัวและเพื่อนฝูง จะมีความนับถือในตนเองสูงกว่าผู้สูงอายุที่อยู่คนเดียว ลองหาสังคมที่อยู่ด้วยแล้วสบายใจ หรือเริ่มต้นเรียนสิ่งใหม่ๆ หางานอดิเรกสนุกๆทำ จะได้พบปะกับเพื่อนๆที่มีความชอบเหมือนกัน ทำให้แต่ละวันของชีวิตมีความหมาย เช่น เดินในสวน, ปลูกต้นไม้, เล่นโยคะสำหรับผู้สูงวัย, อ่านหนังสือ และทำอาหาร “อย่าหยุดทำงาน” เกษียณแล้วอย่าเอาแต่นั่งๆนอนๆอยู่กับบ้าน เพราะเมื่อไหร่ที่เราหยุดทำงาน ร่างกายเราก็จะหยุดตามลงไปด้วย เหมือนรถที่จอดเฉยๆสตาร์ตไม่ติด ในหลวงรัชกาลที่ 9 ทรงรับสั่งเสมอว่า อย่าหยุดด้วยจิต และกายก็อย่าหยุดด้วย “อยู่อย่างสง่า ตายอย่างสงบ” ตอนมีชีวิตอยู่ต้องมีความสง่างามในตัวเอง ทุกอย่างต้องช่วยเหลือตัวเองได้ ใครเห็นก็ให้ความเคารพนับถือ และเมื่อถึงเวลาตายก็ตายอย่างสงบ อย่าไปกลัวความตาย จะยิ่งใหญ่แค่ไหน เมื่อตายแล้วเกียรติยศเงินทองสะสมไว้แค่ไหนก็ต้องส่งคืนหมด สิ่งเดียวที่เหลือไว้ คือคุณงามความดีของเราที่ยังทำให้คนนึกถึง แต่ถ้าทำความชั่วไว้มาก คนก็ยังด่าทอไปจนถึงลูกหลาน“ใช้ชีวิตโดยรักษาความเป็นธรรมดาไว้” เลิกยึดติดยศถาบรรดาศักดิ์ แต่ให้ทำชีวิตอยู่อย่างธรรมดาและเรียบง่าย เพราะจะยิ่งใหญ่มาจากไหน เกษียณแล้วทุกอย่างสูงสุดคืนสู่สามัญ ไม่ต้องเป็นวีไอพีหรอก เพราะจะเป็นวีไอผีอยู่แล้ว!!
