สกาวเดือน

เด็กๆโล่งใจ พากันอวยพรกระต่ายก่อนวิ่งอ้าวออกไป ทรงกลดเห็นสีหน้าท่าทางเศร้าสลดของกระต่ายแล้วอดสงสารไม่ได้ ไม่รู้ว่าเพ็ญลักษณ์จะทำโทษอย่างไรบ้าง

อาทั้งสามพากระต่ายกลับมาชำระความที่บ้าน กระต่ายโดนตีแล้วยังต้องขอโทษเจษฎาด้วย เพราะเพ็ญลักษณ์ขู่ว่าเรื่องนี้จะรู้ถึงคุณปู่และท่านต้องผิดหวังในตัวหลานสาวคนนี้

เจษฎารับคำขอโทษแล้วค่อยยิ้มออก บอกไม่เป็นไร ตนไม่โกรธและไม่ถือสาหาความกับเด็ก

“งั้นก็ยิ้มหน่อยสิคะ ถ้าไม่โกรธจริงๆ”

ชายหนุ่มฝืนยิ้มตามที่ปัทมาขอ เพ็ญลักษณ์ขอบคุณเขาสำหรับงานที่จัดให้ในคืนนี้ แต่ต้องขอโทษด้วยที่ทำให้หมดสนุก

“ผมไม่หมดสนุกหรอกครับถ้าคุณเล็กสนุก สนุกไหมครับ”

“ค่ะ สนุกมากค่ะ” เพ็ญลักษณ์ตอบตามมารยาท แต่สินีกับปัทมาบอกว่าสนุกจริงๆ พวกตนไม่ได้หัวเราะขำมากๆแบบนี้มานานแล้ว

“โล่งอก ถือว่าไม่ได้เจ็บตัวเปล่าๆ งั้นผมลานะครับ ไว้โอกาสหน้าผมจะเซอร์ไพรส์ให้มากกว่านี้ รับรองสนุกยันชาติหน้าเลย” เจษฎาเดินยิ้มอารมณ์ดีออกไป

“อาจะไม่บอกเรื่องนี้กับพ่อปู่ แต่เราจะต้องถูกลงโทษ รู้ไหมว่ามันคือการเสียมารยาทกับผู้ใหญ่และทำให้อาต้องอายชาวบ้านแค่ไหน”

“ต่ายขอโทษอาเล็ก และต่ายยอมรับการถูกลงโทษ แต่ต่ายจะไม่ยอมล้มเลิกการขัดขวางนายสองคนนั่น ต่ายจะทำให้พี่กลดเป็นแฟนกับอาเล็กให้ได้”

เพ็ญลักษณ์มีท่าทีเหนื่อยใจ ตรงข้ามกับสินีและปัทมาที่ยิ้มอารมณ์ดี คิดเห็นอย่างเดียวกับกระต่ายว่าทรงกลดน่าจะเหมาะสมกับน้องสาวคนเล็กของตน

คืนนั้นเพ็ญลักษณ์เก็บเรื่องที่ทรงกลดยอมรับว่ามีเพื่อนสนิทเป็นผู้หญิงเอามาคิดมากจนนอนไม่หลับ และอดคิดเปรียบเทียบระหว่างเขากับอิสเรสไม่ได้ ทรงกลดไม่ชัดเจน ขณะที่อิสเรสแสดงความจริงใจทั้งคำพูดและการกระทำ

ooooooo

เช้าวันถัดมา กระต่ายมาพบทรงกลดที่กระท่อมท้ายไร่ เล่าว่าโดนอาเล็กทำโทษหักค่าขนมสิบวันซึ่งเงินจำนวนนั้นพ่อปู่เป็นคนให้ทรงกลดขอบใจที่กระต่ายหวังดีช่วยเรื่องเพ็ญลักษณ์ แต่อธิบายให้สาวน้อยเข้าใจว่าคนจะรักกัน เป็นแฟนกัน ไม่ใช่แค่ใจดี หล่อหรือสวยแล้วจะเหมาะสมกัน แต่มันมีอะไรมากกว่านั้น ซึ่งบอกไปตอนนี้ก็ไม่เข้าใจ สิ่งที่กระต่ายต้องทำเวลานี้คือเรียนหนังสือและหาประสบการณ์ชีวิต

นับวันกระต่ายกับทรงกลดสนิทสนมกันมากขึ้น... มากเสียจนเพ็ญลักษณ์รู้สึกตัวเองห่างเหินกับทรงกลด เขาขลุกอยู่กับกระต่ายได้เป็นวันๆ มีกิจกรรมทำกันบ่อยครั้ง จนอิสเรสเห็นแล้วอดแขวะทรงกลดให้เพ็ญลักษณ์ไม่ได้ว่า คนเรานี่ดีนะ งานการไม่ต้องทำ วันๆเอาแต่เล่นเหมือนเด็ก

เพ็ญลักษณ์เห็นความสนิทสนมของทรงกลดกับกระต่ายแล้วสะท้อนใจ ทั้งที่เธอมีใจให้เขา แต่ทำไมเขาถึงไม่ค่อยมีเวลาให้เธอ

เช้าอีกวัน กระต่ายมีนัดกับทรงกลดและพวกป๋อง แต่โดนอาเล็กเบรกว่าวันนี้เธอต้องเข้ากรุงเทพฯพร้อมอา เมื่อกัณหาเห็นทนายความมาพบหลวงราชไมตรี อีกทั้งเพ็ญลักษณ์ก็พากระต่ายมาจากไร่ด้วย กัณหาระแวงว่าพ่อจะทำอะไรสักอย่างเพื่อกระต่าย จึงพยายามสอดแนมถามน้องสาว แต่ไม่ได้คำตอบที่ชัดเจน