ตอนที่ 4
“ต่ายนี่โรแมนติกจัง” สราวุธชม กระต่ายได้ทีบอกทรงกลดว่าเห็นไหมใครก็เห็นด้วย แต่อนิลขัดขึ้นว่า
“พี่ยังไม่ได้บอกเลยว่าเห็นด้วย เพราะยังไม่รู้เลย ว่าพี่กลดแล่นเรือเป็นหรือเปล่า”
“เป็นใช่ไหมพี่กลด”
“ก็...พอเป็น”
“ตกลงตามนี้...แต่ก่อนอื่นต้องไปฉกอาเล็กออกมาให้ได้ก่อน”
“มาพี่ช่วย พี่อยากให้อาเล็กกับพี่กลดเป็นแฟนกัน เพราะเหมาะสมกันดี...มากกว่าคนอื่น”
สราวุธพูดพลางชำเลืองมองทรงกลดเพราะกลัวเขาจะมาชอบกระต่าย...หลังจากสามคนสุมหัววางแผนกันดิบดีแล้ว อนิลก็ทำทีวิ่งไปบอกเพ็ญลักษณ์ว่ามีคนโทร.มาหาอิสเรสที่บ้าน บอกให้รีบกลับกรุงเทพฯ เพราะมีธุระด่วนอยากคุยเรื่องงานก่อนออกเดินทาง
อิสเรสแปลกใจถามว่าใครโทร.มา อนิลแต่งเรื่องว่ามัวแต่วิ่งมาเลยลืมชื่อ แต่เขาบอกว่าให้รีบกลับ เรื่อง ธุรกิจอะไรสักอย่าง
“คุณอิสเรสรีบกลับไปก่อนเถอะค่ะ เผื่อเวลาเดินทางไว้ก่อนก็ดีจะได้ไม่ต้องรถขับเร็วมันอันตราย”
“คุณเล็กเป็นห่วงผมเหรอครับ”
เพ็ญลักษณ์ยิ้มน้อยๆแทนคำตอบ เท่านั้นอิสเรสก็หัวใจพองฟู อาสาจะไปส่งเธอที่บ้านก่อนแล้วค่อยกลับ แต่อนิลขัดว่าเดี๋ยวตนส่งอาเล็กเอง จากนั้นก็ผลักไสอิสเรสให้รีบไป แต่อาเล็กให้รอก่อนเดี๋ยวตนกลับมารับ
อนิลลากอิสเรสออกไปได้ครู่เดียว ทรงกลดจัดแจงเอาเรือใบลงทะเลแล้วแสร้งทำเหมือนไม่รู้ว่าเพ็ญลักษณ์อยู่แถวนี้ กระทั่งหญิงสาวมองไปเห็นเขาเต็มสองตา
“คุณกลด...มาทำอะไรคะ”
“ผมมาแล่นเรือใบครับ บังเอิญจังเลยนะครับได้เจอคุณเล็ก สนใจไปด้วยกันไหมครับ”
“เล็กแล่นเรือใบไม่เป็นหรอกค่ะ”
“วันเกิดคุณเล็กทั้งที ผมอยากให้คุณเล็กทำอะไรพิเศษๆดูบ้าง” ทรงกลดยื่นมือมารับ เพ็ญลักษณ์มีท่าทีลังเลว่าจะไปกับเขาดีหรือไม่?
ooooooo
สกาวเดือนกับสราวุธซุ่มดูอยู่มุมหนึ่ง พากันลุ้นตัวโก่ง พอเห็นสองคนนั่งเรือออกไปด้วยกันก็ร้องไชโย อนิลวิ่งมาสมทบเห็นแผนการสำเร็จ สามคนตีมือกันด้วยความดีใจ
ทรงกลดแล่นเรือใบในทะเลอย่างคล่องแคล่ว เพ็ญลักษณ์เห็นแล้วทึ่ง
“ดูท่าคุณกลดจะรักสันโดษนะคะ ชอบไปไหนมาไหนคนเดียว แล่นเรือใบ”
“แม่ถึงหาว่าผมลอยชายไร้จุดหมาย อยู่กับผมคุณเล็กจะมีเรื่องตื่นเต้นตลอดเวลานะครับ”
“ตื่นเต้นเหรอคะ”
“ครับ ตื่นเต้นมากด้วยครับ” ทรงกลดชี้ให้ดูว่ามีน้ำซึมเข้ามาในตัวเรือ หญิงสาวตกใจร้องว้าย แต่ชายหนุ่มพูดอย่างใจเย็นว่า “เดี๋ยวมาลุ้นกันว่าเราจะถึงฝั่งไหม”
ทรงกลดพยายามพาเรือใบเข้าฝั่งอย่างยากลำบาก แอบบ่นกระต่ายที่จอมวางแผน เหนื่อยแทบแย่ไม่เห็นจะโรแมนติกตรงไหน?
เวลานั้นกระต่าย อนิล และสราวุธเพิ่งกลับเข้าบ้าน กระต่ายคาดหวังว่าป่านนี้น้ำทะเลคงหวานจนมดขึ้น
สราวุธอยากรู้ว่าทำไมทรงกลดถึงถูกใจกระต่ายจนได้รับคัดเลือกให้เป็นว่าที่อาเขย อนิลเดาว่าเพราะเขาชอบตามใจ
“เพราะเขาแมนสมชายชาตรีต่างหาก คนแบบนี้ถึงจะปกป้องคุ้มครองอาเล็กได้” คำตอบของกระต่ายเล่นเอาสองหนุ่มอดชื่นชมในความคิดดีๆของเธอไม่ได้...
กว่าจะเอาเรือใบเข้ามาถึงชายหาดได้ทรงกลดเนื้อตัวเปียกปอน เขาขอโทษเพ็ญลักษณ์ที่พามาลำบาก
“อยู่กับคุณกลดนี่มีเรื่องตื่นเต้นจริงๆด้วยค่ะ”
“วันเกิดทั้งทีเรือดันไม่เป็นใจพาออกไปขายหน้าซะได้”
“เป็นอะไรที่พิเศษแล้วล่ะค่ะ”










