สกาวเดือน
ตอนที่ 3
ทรงกลดตกใจมาก พอเช้าขึ้นก็รีบขนสัมภาระขึ้นรถ เล่นเอาพี่ชายกับพี่สะใภ้ประหลาดใจ ถามว่าจะหนีไปไหนอีก
“ไปไหนก็ได้ครับตอนนี้...อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว”
“อย่าบอกนะว่าจะหนีกลับไปอเมริกา”
“เผ่นก่อนนะพี่ ฝากบอกต่ายด้วยว่าถ้าได้กลับมาแล้วผมจะสอนชดเชยให้”
ทรงกลดขึ้นรถขับหน้าตั้งออกไป มุกดามองตามด้วยความสงสาร ทรงกริชสงสารน้องเช่นกัน แต่ไม่วายบ่น ว่ากลัวขนาดนี้ ชาตินี้จะมีเมียกับเขาไหม?
ooooooo
ที่ไร่ราชไมตรี กัณหาต้อนรับศักรินทร์ที่จู่ๆโผล่มาไม่บอกกล่าวล่วงหน้า
“อุตส่าห์ตามมาถึงที่เลยเหรอคะ”
“ก็ถือโอกาสมาเที่ยวพักผ่อนด้วยน่ะ จะได้มาเยี่ยมคุณเล็กด้วย”
“เสียใจค่ะ ไม่มีใครอยู่ ไปเที่ยวทะเลกันหมด ค้างคืนด้วย”
“ทุกคนเลยเหรอ”
“ค่ะ มีผู้ชายของยายเล็กไปด้วยอีกสองคน”
“อะไรนะครับ”
“ก็ผู้ชายที่มาติดพันยายเล็ก ลูกเศรษฐีทั้งนั้นเทียวไล้เทียวขื่อมาที่นี่ทุกวัน บ้านก็อยู่ไกล แต่ยังจะขับรถมา นี่ก็ขอตามไปด้วย คงจะทำคะแนนกับคุณพ่อด้วยค่ะ ยายเล็กนี่ก็แปลก ไม่อายคน เหยียบเรือสองแคม”
กัณหาใส่ไฟเพ็ญลักษณ์เป็นคุ้งเป็นแคว เห็นท่าทีศักรินทร์ร้อนใจก็ยิ่งเสี้ยม
“อุ๊ย ไม่ได้มีแค่สองคนนะคะ ยังมีทายาทบริรักษ์นรากรอีกคน นายคนนั้นกำลังมาแรงแซงทางโค้ง
ยายเล็กนี่ก็ตาแหลมนะ เลือกแต่คนรวยๆ เพราะตัวเอง ไม่มีวันไปกัดก้อนเกลือกินกับใครแน่ ไอ้ที่เป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนน่ะ คงหวังยากสักหน่อยล่ะ”
“เหมือนกัณพูดกระแทกผมยังไงไม่รู้”
“เอาตรงๆเลยก็ได้ค่ะ กัณรู้ว่าคุณติดใจยายเล็ก แต่กัณจะพูดในฐานะเพื่อน คุณไม่มีวันเข้าตายายเล็กหรอก เพราะยายเล็กไม่มีทางไปกัดก้อนเกลือกินกับคุณแน่ กัณไม่อยากให้คุณผิดหวัง เพราะกัณก็จะเสียใจไปด้วย...ไม่น้อยไปกว่าคุณ”
ศักรินทร์ใจแป้ว รู้สึกว่าตัวเองอาจเอื้อมมาก
ที่ไปชอบดอกฟ้าอย่างเพ็ญลักษณ์ เลยคิดเอนเอียงมาทางกัณหาน่าจะดีกว่า เขาส่งสายตาหวานซึ้ง ขอบคุณที่เธอหวังดีกับเขามาตลอด...
คณะของหลวงราชไมตรีเพิ่งถึงที่พักริมทะเลศรีราชา กระต่ายชอบบรรยากาศเย็นสบาย บอกปู่ว่าจะเล่นน้ำทะเลให้ฉ่ำไปเลย แล้วจะเอาทะเลไปฝากแก๊งของตนด้วย หลวงราชไมตรีหัวเราะ ไม่นึกว่าหลานสาวจะกลายเป็นหัวหน้าแก๊งเด็กลูกคนงานไปเสียแล้ว
มิรันตีเห็นความสนิทสนมระหว่างหลวงราชไมตรีกับกระต่ายก็หมั่นไส้และอิจฉา แถมยังได้ลูกยุจากกัณหามาอีกว่ากระต่ายกำลังจะเข้ามาชุบมือเปิบในมรดกของพวกเรา เหตุนี้ทำให้มิรันตียิ่งเกลียดกระต่ายและพยายามหาทางกลั่นแกล้งรังแก โดยที่วิภาดากับอลงกตรับรู้แต่ไม่ห้ามปราม มีเพียงอนิลที่ขัดขวางเพราะไม่เห็นด้วย ไม่ต้องการให้พี่น้องทะเลาะเบาะแว้งกัน
บ่ายนั้นปัทมากับสินีไปซื้อของทะเลมาเตรียมทำบาร์บีคิวกินกันริมหาด พอกลับมาก็พบว่าอิสเรสกับเจษฎาเพิ่งมาถึง สองหนุ่มพยายามเอาใจหลวงราชไมตรีเพื่อทำคะแนนจีบเพ็ญลักษณ์ แต่คำพูดของเจษฎากลับไม่เข้าหูหลวงราชไมตรี ที่เอาแต่อวดหรูอวดรวย อิสเรสเลยส้มหล่นเพราะรู้กาลเทศะกว่า
สกาวเดือนหรือกระต่ายเบื่อคนหมู่มากจึงออกไปเดินเล่นที่ชายหาดอย่างเพลิดเพลินจนเพ็ญลักษณ์ต้องมาตามหา แต่แทนที่จะเจอหลานสาวกลับมาเจอทรงกลดอย่างไม่คาดคิด
ทรงกลดหนีทรงมณีกับเพริดพักตร์มาพักผ่อนที่นี่ เมื่อรู้ว่าครอบครัวเพ็ญลักษณ์พากันมาเที่ยวก็ยินดีปรีดา ตั้งใจจะทำคะแนนกับเธอด้วยเหมือนกัน แต่ยังติดที่เคืองๆกับกระต่ายอยู่ ฝ่ายสราวุธเพื่อนสนิทของ
อนิล เขาแทบไม่เป็นตัวของตัวเองเพราะต้องถ่ายรูปให้มิรันตีที่ตื๊อหนัก ทั้งที่เขาอยากจะผละไปทำความรู้จักกับกระต่ายบ้าง
เมื่อเพ็ญลักษณ์กับทรงกลดตามกระต่ายกลับมารวมกลุ่มที่กำลังกินบาร์บีคิว กระต่ายกับสราวุธจึงได้แนะนำตัวกัน สินีกับปัทมาแปลกใจว่าทรงกลดมาได้อย่างไร นึกว่ากระต่ายส่งข่าวไป ทรงกลดรีบปฏิเสธ บอกว่าเป็นความบังเอิญ ตนอยากเปลี่ยนบรรยากาศเขียนงาน
