นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    สกาวเดือน

    SHARE

    ทรงกลดไม่ปล่อยผ่านเรื่องนี้แน่ เทวินาแววตาหวาดหวั่น...และอ้ำอึ้งทันทีที่ชายหนุ่มพูดออกมา

    “ผมคงไม่ได้ยินผิดไป...คุณเป็นแม่ของสกาวเดือน”

    เทวินาสั่งเลขาให้ปิดประตูเพื่อเลี่ยงพูดเรื่องนี้ แต่ทรงกลดไม่ยอมถอย

    “ตอบผมมาก่อนว่าคุณเป็นแม่ของต่ายจริงๆใช่ไหม”

    “แล้วคุณมาเกี่ยวอะไรด้วย เป็นแค่คนข้างบ้านของสกาวเดือน”

    “ผมไม่ใช่แค่คนข้างบ้าน แต่ผมเป็นคนที่รักต่าย...ผมใกล้ชิดกับต่ายนานพอจนรู้ดีว่าต่ายเป็นเด็กบ้านแตกที่ขาดความรักความอบอุ่น และโหยหามันมากแค่ไหน เพราะฉะนั้นถ้าผมเห็นคนที่เป็นแม่ของต่ายยืนอยู่ตรงหน้าขนาดนี้แล้ว อย่าหวังว่าจะไล่ผมออกไปจากเรื่องนี้ได้ง่ายๆ”

    เทวินาเจ็บปวดกับสิ่งที่ชายหนุ่มพูด บอกเลขาให้ออกไปก่อน และห้ามพูดเรื่องนี้กับใครอย่างเด็ดขาด

    เมื่ออยู่กันตามลำพัง เทวินายอมรับความจริงว่าเธอคือแม่ผู้ให้กำเนิดสกาวเดือน

    “คุณหายไปไหนมา”

    คำถามนั้นกระแทกใจเทวินาถึงกับปล่อยโฮออกมา ทรงกลดรุกไล่ทั้งที่สะเทือนใจไม่น้อย

    “ทำไมคุณไม่บอกความจริงกับต่ายว่าคุณเป็นใคร”

    “ฉันกับพ่อของสกาวเดือน เรารักกันตั้งแต่แรกพบ... รักของวัยรุ่นเต็มไปด้วยความลุ่มหลงและประมาท จนฉันท้องทั้งๆที่ยังเรียนไม่จบ ถึงจะยังไม่พร้อมกันทั้งคู่ แต่เราก็ตัดสินใจจะสร้างครอบครัวด้วยกัน...แต่ในที่สุดฉันก็ทนไม่ได้ ฉันยังมีความฝัน ฉันจึงตัดสินใจทิ้งวิสุทธิ์กับลูกไป...ฉันกลับบ้าน ตั้งใจเรียนหนังสือจนจบและได้ทำงานในอาชีพที่ฉันใฝ่ฝัน แล้วฉันก็ได้เจอกับยอร์ชสามีคนปัจจุบันของฉัน ยอร์ชเหมือนกับวิสุทธิ์ตรงที่เขารักฉันมาก เราแต่งงานกันโดยที่เขาไม่รู้ว่าฉันเคยมีลูกมาก่อน”

    “ทำไมคุณไม่บอกเขา”

    “ฉันกลัว...กลัวว่าเขาจะไม่ยอมรับ”

    “ผู้ชายที่รักคุณและเข้าใจคุณจริงๆ จะยอมรับคุณได้ทุกอย่าง”

    “คุณไม่เข้าใจความกลัวของฉัน”

    “ผมไม่เข้าใจความเห็นแก่ตัวที่เอาชนะสัญชาตญาณความเป็นแม่ของคุณต่างหาก ถ้าคุณจะรักตัวเองมากกว่าลูก แล้วทำไมไม่คิดให้ดีก่อนทำให้ต่ายเกิดมา”

    “เพราะฉันยังเด็กเกินกว่าจะรู้จักคำว่ารับผิดชอบ ไม่ใช่ฉันไม่รู้สึกผิด ฉันรู้สึกผิดอยู่ตลอดเวลา ไม่มีคืนไหนที่ฉันไม่ฝันร้าย เพราะคิดถึงลูกที่ฉันทอดทิ้งมา”

    “แล้วกลับมาทำไม ถ้าไม่คิดจะบอกความจริงให้ต่ายรู้”

    “หลังจากที่ฉันรู้ข่าวเรื่องที่วิสุทธิ์และหลวงราชไมตรีเสียชีวิต ฉันอยากรู้ว่าต่อจากนี้สกาวเดือนจะมีชีวิตอยู่ยังไงอย่างน้อยก็ขอให้ฉันได้ทำความรู้จักลูกสาวของตัวเองบ้างสักนิด”

    “คุณก็ได้เห็นแล้วว่าตอนนี้ชีวิตต่ายเหมือนแพแตก คุณมาเพราะแค่อยากเห็นความเป็นอยู่ของต่ายเท่านั้นเองเหรอ”

    “ฉันทำได้แค่นี้”

    “คุณทำได้มากกว่านี้นะ”

    “ฉันจะทำอะไรได้”

    “ทำในสิ่งที่ถูกต้อง ที่ควรจะทำตั้งแต่ยี่สิบปีที่แล้ว คือรับผิดชอบลูกสาวของคุณ...ผมขอร้อง ขอให้มีของขวัญที่น่าชื่นใจเกิดขึ้นกับต่ายบ้าง ที่ผ่านมาต่ายสูญเสียมากพอแล้ว”

    “ความรักของคุณไม่ใช่ของขวัญที่น่าชื่นใจของสกาวเดือนบ้างเลยเหรอ”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"

    "หมาก" นำทีมเปิดเกมบู๊ "แต้ว" พลิกบทบาทสวยโหดแซ่บ จัดเต็มความมัน "เกมล่าทรชน"
    23 ต.ค. 2564

    05:50 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 08:38 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์